2013, ഒക്‌ടോബർ 26, ശനിയാഴ്‌ച

നായാടിയും,ഇടയനും,കര്‍ഷകനും... ഒരു ഊഹാധിഷ്ഠിത നരവംശശാസ്ത്ര വായന....

''Man's unique reward, however, is that while animals survive by adjusting themselves to their background, man survives by adjusting his background to himself.'' Ayn Rand

മനുഷ്യ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം കാലവും നമ്മള്‍ നായാടിയും പെറുക്കിയുമാണ് (hunting and gathering) ജീവിച്ചിരുന്നത്. വേട്ടയാടി ജീവിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ പൂര്‍വ്വികര്‍ ഏകദേശം ഒരു പതിനായിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പാണ് കൃഷിയും മൃഗങ്ങളെ വളര്‍ത്തലുമായി ഒരിടത്തുതന്നെ സ്ഥിര താമസം തുടങ്ങുന്നത്. അതുവരെ ഭക്ഷണം തെരഞ്ഞ് നടന്നിരുന്നവര്‍ സ്വന്തമായി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. കാലങ്ങളോളം വേട്ടയാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നും നടന്നവര്‍ ഒരു ദിവസം കൃഷി പരീക്ഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. മൃഗങ്ങളെ ഇണക്കി വളര്‍ത്തി. ആയുധങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു, വലിയ പട്ടണങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചു. ഇങ്ങനെ പോകും സാധാരണ കേള്‍ക്കാറുള്ള മനുഷ്യ ചരിത്രം. പക്ഷേ കഥ ഈ പറയുന്നപോലെ അത്ര നിസ്സാരമാണോ?

നായാടിയില്‍നിന്നു കര്‍ഷകനിലേക്കുള്ള മാറ്റം അത്ര എളുപ്പമല്ല എന്ന് പറയുന്നതിന് കാരണമുണ്ട്. ആധുനിക മനുഷ്യന്‍ 185,000 വര്‍ഷം നായാടിയും പെറുക്കിയും നടന്ന ശേഷമാണ് ഒരിടത്ത് തന്നെ താമസിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നത്. ഈ മാറ്റത്തിന് ഇത്രയധികം സമയം വേണ്ടിവന്നു എന്നതില്‍നിന്ന് ഈ പുതിയ സ്വഭാവം വെറും സാമൂഹികം ആയിരിക്കില്ല ജനിതകമായ മാറ്റമായിരിക്കാം എന്ന് അനുമാനിക്കാം.വെറും നായാടിയായി ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ട മനോഭാവവും ഒരു കര്‍ഷകനായി ഒരിടത്തുതന്നെ ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ട മനോഭാവവും വ്യത്യസ്തമാണ്. നായാടിയായി ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ട സ്വഭാവ വിശേഷങ്ങളല്ല ഒരു കര്‍ഷകനായി ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ടത്. നായാടിയുടെയും കര്‍ഷകന്റെയും പെരുമാറ്റപരമായ പ്രത്യേകതകള്‍ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റുകളില്‍ കണ്ട വിളംബിത സംതൃപ്തി അഥവാ delayed gratification ന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഒന്ന് നോക്കാം. അത് വായിച്ചിട്ടില്ലാത്തവരും വായിച്ചിട്ട് മറന്നു പോയവരും പോയി വായിച്ചിട്ട് വരിക. വിളംബിത സംതൃപ്തി (delayed gratification) 

വേട്ടയാടുന്നതില്‍ സ്പെഷ്യലൈസ് ചെയ്ത പുലി,സിംഹം മുതലായ ജീവികള്‍ പോലും അവരുടെ അമ്പതു ശതമാനത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രമങ്ങളിലും പരാജയപ്പെടുകയാണ് പതിവ്. നാഷണല്‍ ജ്യോഗ്രാഫിക് പോലുള്ള ചാനലുകളില്‍ കാണുന്ന വേട്ടകള്‍ കണ്ടാലറിയാം, സിംഹമൊക്കെ മാനിന്റെ പുറകെ ഒന്ന് ഓടിനോക്കും. പ്രതീക്ഷക്ക് വകയില്ല എന്ന് തോന്നിയാല്‍ അപ്പളേ ഓട്ടം നിര്‍ത്തി വീണ്ടും റെസ്റ്റെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങും. പലപ്പോഴും വെറുതെ ഉന്നം നോക്കുന്നതല്ലാതെ ശ്രമിക്കുക പോലുമില്ല. വിജയ സാധ്യത കുറവാണ് എന്ന് തോന്നിയാല്‍ വെറുതെ ശ്രമിക്കാതിരിക്കുക എന്നതാണ് വേട്ടയുടെ പ്രാഥമിക പാഠം. തോല്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് മനസ്സില്ല എന്ന മട്ടില്‍ മൂച്ചുപിടിച്ച്  വെറുതെ ഇരയുടെ പുറകെ ഓടി ക്ഷീണിക്കുന്ന മൃഗങ്ങള്‍ അധികം പിന്‍ഗാമികളെയൊന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല. ഒരു തരം 'വേണം വേണ്ട' എന്ന രീതിയാണ് വേട്ടക്ക് നല്ലത്. അതായത് സ്ഥിരപരിശ്രമം (Perseverance) ഇല്ലായ്മ.

അപ്പോപ്പിന്നെ, വേട്ട സ്പെഷലിസ്റ്റ് അല്ലാത്ത മനുഷ്യന്റെ വേട്ടയാടലിന്റെ കാര്യം പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ. വെറും 4% വിജയം എന്നാണ് ഒരു പഠനത്തില്‍ കണ്ടത്. വേട്ടയാടി ജീവിക്കുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ പുരുഷന്‍ കാലത്ത് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റും കഴിച്ച് മാമത്തിനെ വേട്ടയാടാന്‍ പോകുന്നു, അമ്മ കുട്ടികളെ നോക്കി ഗുഹയില്‍ ഇരിക്കുന്നു. ഇതാണ് നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ വരുന്ന ഇമേജ്. എന്നാല്‍ സത്യത്തില്‍ അത്ര വലിയ ഹീറോകളൊന്നുമായിരുന്നില്ല നമ്മുടെ പുരുഷ പൂര്‍വ്വികര്‍ എന്നതാണ് സത്യം. സത്യത്തില്‍ സ്ത്രീകളായിരുന്നു ശരിക്കും bread winners.കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും അണ്ടികളും ശേഖരിക്കല്‍ സ്ത്രീകളുടെ ജോലിയായിരുന്നു. ഭക്ഷണത്തിന്റെ 80-90 ശതമാനം വരെ സ്ത്രീകളുടെ അധ്വാനമായിരുന്നു എന്നാണ് ചില ആന്ത്രോപ്പോളജിസ്റ്റുകള്‍ കണക്കാക്കുന്നത്.(അതായത് മിക്കവാറും വെജിറ്റേറിയനായിരുന്നു അവരുടെ ഡയറ്റ് എന്നര്‍ത്ഥം.)

നമ്മുടെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളായ ചിമ്പാന്‍സികളുടെയും ഇപ്പോഴും നായാടി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യ സമൂഹങ്ങളുടെയും ഭക്ഷണക്രമം അനുസരിച്ചാണെങ്കില്‍ നമ്മളും പക്ഷി മുട്ടകളും പ്രാണികളും പുഴുക്കളും പിന്നെ വല്ല തവള, പാമ്പ്, പഴുതാര, പെരുച്ചാഴി ഇവകളൊക്കെയാണ് പ്രധാനമായും വേട്ടയാടിയിരുന്നത്. പുല്‍ച്ചാടിയും വിട്ടിലുമൊക്കെയാണ്  പ്രോട്ടീനിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടമായിരുന്നത്. (ലോകത്തിന്റെ പട്ടിണി മാറ്റാന്‍ കൂടുതല്‍ പ്രാണികളെ തിന്നാനാണ് UN പോലും പറയുന്നത്. ) പിന്നൊന്നുള്ളത് മറ്റു മൃഗങ്ങള്‍ കൊന്നിട്ടതിനെ പിടിച്ചു പറിക്കുകയോ അവര്‍ ബാക്കിയിട്ട അവശിഷ്ടങ്ങള്‍ തിന്നുകയോ ആണ്.

മനുഷ്യന്റെ ആഹാരമായിരുന്നിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുള്ള ഒന്ന് വലിയ മൃഗങ്ങളുടെ ആമാശയത്തിലെ പാതി ദഹിച്ച ഭക്ഷണമാണ് (chyme). സത്യം.... :-) നിയാണ്ടര്‍ത്താലുകളും ഇങ്ങനെ പാതി ദഹിച്ച ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരുന്നതായി തെളിവുകളുണ്ട്. നമ്മള്‍ ആധുനികര്‍ക്ക് അറപ്പ് തോന്നുമെങ്കിലും ഇത് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പല നായാടി സമൂഹങ്ങളും ഇപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്. (ഉദാഹരണം.. ഇന്യൂട്ട് വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ അവരുടെ വേട്ടമൃഗങ്ങളുടെ  ആമാശയത്തിലെ ഈ പാതി ദഹിച്ച ഭക്ഷണത്തില്‍ നിന്നാണ് പല പ്രധാന സൂക്ഷ്മ പോഷണങ്ങളും നേടുന്നത്. ഇന്യൂട്ടുകള്‍ ഭക്ഷിക്കുന്ന reindeer chyme ന്റെ രുചിയെക്കുറിച്ച് പര്യവേഷകനായ Fridtjof Nansen1893 ല്‍ എഴുതിയത്....."It has undergone a sort of stewing in the process of semi-digestion, while the gastric juice provides a somewhat sharp and aromatic sauce. Many will no doubt make a wry face at the thought of this dish, but they really need not do so. I have tasted it, and found it not uneatable, though somewhat sour, like fermented milk." ഇനി ആധുനിക ലോകത്താണെങ്കില്‍ ഒരു പരമ്പരാഗത റോമന്‍ ഭക്ഷണമായ rigatoni con la Pajata പാല് കുടിക്കുന്ന പശുക്കുട്ടിയുടെ ആമാശയം ഉള്ളിലെ പാതി ദഹിച്ച പാല്‍ അടക്കം പുഴുങ്ങിയാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മനുഷ്യരില്‍ കാണുന്ന നാടവിരയുമായി (tape worm) ഏറ്റവും സാമ്യമുള്ള നാടവിര കാണപ്പെടുന്നത് ആഫ്രിക്കന്‍ ഹൈനകളിലും കാട്ടുനായ്ക്കളിലുമാണത്രെ. നമ്മള്‍ ഒരുകാലത്ത് ഈ ജീവികളുമായി ഭക്ഷണത്തിന് മത്സരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നര്‍ത്ഥം. YUCKS...!!... വേട്ടയാടുന്ന ധീരനായ മനുഷ്യപൂര്‍വ്വികന്റെ ഇമേജ് ഇതാ പൊളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.:-)

മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളുടെ ഒരു അത്യാവശ്യഘടകമാണ് DHA. (നമ്മടെ ഹോര്‍ലിക്സിലും മറ്റും പരസ്യം ചെയ്യുന്ന ആ സാധനം തന്നെ.) നമ്മുടെ തലച്ചോറിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത വലിയ ഫ്രോണ്ടല്‍ ലോബുകളാണ്. (ആത്മനിയന്ത്രണത്തില്‍ വലിയ പങ്കു വഹിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മള്‍ കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റുകളില്‍ കണ്ട ആ ഭാഗം തന്നെ.) വെറും 2% വരുന്ന തലച്ചോര്‍ 20% ഊര്‍ജ്ജവും ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാണ് കണക്ക്. നമ്മുടെ തലച്ചോറിന്റെ വലിപ്പത്തിലും പ്രവര്‍ത്തന മികവിന്റെയും കാരണം ഈ DHA ആണ് എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.പക്ഷേ ഈ DHA നമ്മുടെ ശരീരത്തില്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നില്ല. അത് ഭക്ഷണം വഴി കിട്ടണം.  DHA യുടെ ഏറ്റവും നല്ല ഉറവിടമാണ് തലയോടനുള്ളില്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന തലച്ചോര്‍. സാധാരണ മാംസഭുക്കുകളായ മൃഗങ്ങള്‍ക്ക്  അപ്രാപ്യമായതുകൊണ്ട് അവര്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന തലച്ചോര്‍ നമ്മുടെ ഒരു പ്രധാന ഭക്ഷണമായിരുന്നിരിക്കാം. ഒരുപക്ഷേ തലയോട്ടി തല്ലിപ്പൊട്ടിക്കാനുള്ള ടെക്ക്നോളജിയായിരിക്കാം മനുഷ്യന്റെ ആദ്യ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളിലൊന്ന്. തലച്ചോറ് തിന്നാണ് നമ്മള്‍ തലച്ചോറുള്ളവരായത് എന്ന് ആലങ്കാരികമായി പറയാം.

(Persistence hunting  എന്ന ഇരയെ ആളുകള്‍ മാറി മാറി റിലേ ഓട്ടം പോലെ ഓടിച്ച് ക്ഷീണിപ്പിച്ച് പിടിക്കുന്ന വേട്ട രീതി പൂര്‍വ്വികര്‍ ചെയ്തിരുന്നെന്നും നമ്മുടെ പല ശാരീരിക പ്രത്യേകതകളും (ശരീരത്തിലെ രോമമില്ലായ്ക പോലുള്ളവ) അതിന്റെ ഫലമാണ് എന്നുമൊരു തിയറിയുണ്ട്. മനുഷ്യപൂര്‍വ്വികന്‍ ആദ്യമുണ്ടായ ആഫ്രിക്കയില്‍ തന്നെയാണ് കൂടുതല്‍ ദീര്‍ഘദൂര ഓട്ടക്കാരുമുള്ളത് എന്നത്  ഇതിനെ സാധൂകരിക്കുന്നുണ്ട്‌. പക്ഷെ persistence hunting എന്ന രീതിക്ക് ഫോസ്സിലുകളില്‍ നിന്നോ ആര്‍ക്കിയോളജിയില്‍നിന്നോ തെളിവുകള്‍ കിട്ടാന്‍ സാധ്യതയില്ല. എന്തായാലും പൊതുവേ നായാടികളെ മൊത്തത്തില്‍ പരിഗണിക്കുമ്പോള്‍ ആ രീതി അത്ര സാധാരണമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. മനുഷ്യന്‍ നായാട്ടുകാരനായിരുന്നോ അതോ പ്രാഥമികമായും വെറും പെറുക്കി (scavenger) ആയിരുന്നോ എന്ന് ആര്‍ക്കിയോളജിസ്റ്റുകളുടെ ഇടയില്‍ വലിയൊരു ഡിബേറ്റാണ്. മനുഷ്യന്‍ നായാടിയായിരുന്നോ, പെറുക്കിയായിരുന്നോ (അതില്‍ത്തന്നെ സക്രീയ പെറുക്കിയായിരുന്നോ (active scavenger) അതോ നിഷ്ക്രീയ പെറുക്കിയായിരുന്നോ (passive scavenger) എന്നത് നമ്മള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന വിഷയത്തില്‍ അത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതല്ലാത്തതു കൊണ്ട് അക്കാലത്തെ മനുഷ്യനെ നായാടി എന്നു തല്‍ക്കാലം കണക്കാക്കാം.

''The hunter had lived so long with animals that he himself was as patient as an animal.''Randall Jarrell-The Animal Family

വീണ്ടും വിഷയത്തിലേക്ക് വന്നാല്‍, പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധ മാറ്റാനുള്ള കഴിവാണ് ഒരു നായാടിയുടെ പ്രത്യേകത. അതുവരെ ചെയ്തിരുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് പെട്ടെന്ന് മുന്നില്‍ കാണുന്ന ഇരയുടെ പുറകെ പായാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ. വിജയസാധ്യത കുറവാണ് എന്ന് തോന്നിയാല്‍ കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജ്ജം കളയാതെ ശ്രമം ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള കഴിവ്. ആദ്യം കാണുന്ന അവസരം ഉപയോഗിക്കുക. കൂടുതല്‍ നല്ലത് ഉണ്ടോ എന്ന് കൂടുതല്‍ കൂലംകഷമായി ചിന്തിക്കാതിരിക്കുക. One in hand is better than two in the bush എന്ന മനോഭാവം. അതായത് പൊതുവേ അലസതയും തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തി ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള ഉടനടി പ്രവര്‍ത്തിയും. ഇതൊക്കെയാണ് മനുഷ്യന്‍ എന്ന നായാടിയുടെ പരിണാമപരമായ പ്രത്യേകതകള്‍. ഉടനടി ഫലം കിട്ടാത്ത പ്രവര്‍ത്തികളോടുള്ള വൈമുഖ്യം. കിട്ടുന്ന ഒന്നും പിന്നത്തെ ആവശ്യത്തിന് മാറ്റിവയ്ക്കാക്കാതിരിക്കുക. ഒരിടത്തുതന്നെ സ്ഥിരമായി തങ്ങാത്ത നായാടികള്‍ക്ക് ഏതു തരത്തിലുള്ള സമ്പാദ്യങ്ങളും ഒരു ബാധ്യതയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും നായാടികളുടെയിടയിലില്ല. നമ്മുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ 99% കാലവും നമ്മള്‍ തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തിക്കാരായിരുന്നു എന്ന് പറയാം.

എന്നാല്‍ നായാടിയുടേതില്‍നിന്ന് വ്യതസ്തമായിരിക്കണം കര്‍ഷകന്റെ പെരുമാറ്റപരമായ പ്രത്യേകതകള്‍. നായാടിയുടെ 'തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തി' എന്ന ഡിഫാള്‍ട്ട് സെറ്റിങ്ങ് കര്‍ഷകന് ഉപയോഗപ്പെടില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല മിക്കപ്പോഴും ദോഷകരവുമായിരിക്കും. വിളംബിത സംതൃപ്തി അഥവാ delayed gratification കൂടുതലുള്ളവരായിരിക്കും കര്‍ഷകരായി ജീവിത വിജയം നേടുക. വിളംബിത സംതൃപ്തിയുടെ അടിസ്ഥാനം തന്നെ വ്യക്തമായ ഒരു ലക്‌ഷ്യവും അത് നേടാനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗവും മുന്നിലുണ്ടായിരിക്കുക എന്നതാണ്. എന്നാല്‍ ഒരു ഏകദേശ രൂപമല്ലാതെ കൃത്യമായ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം ഇല്ലാതിരിക്കുക എന്നതാണ് വിജയകരമായ വേട്ടക്ക് വേണ്ടത്. കൃഷി ഒരു തല്‍ക്ഷണ ഫലം തരുന്ന ഒന്നല്ല. കൃഷി എന്നാല്‍ തീര്‍ത്തും ഭക്ഷ്യയോഗ്യമായ വിത്ത് വിശപ്പടക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കാതെ ഭാവിയിലെ നേട്ടം പ്രതീക്ഷിച്ച് വിതച്ച് കാത്തിരിക്കലാണ്. നല്ലതരം വിത്ത് തിന്നുതീര്‍ക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചുവച്ച് സമയത്ത് വിതയ്ക്കണം, ബോറടിപ്പിക്കുന്ന, എന്നാല്‍ നല്ല അധ്വാനവും അച്ചടക്കവും വേണ്ട കൃത്യ സമയത്ത് വളമിടല്‍, നനക്കല്‍, കള പറിക്കല്‍. പിന്നെയും കുറെക്കഴിഞ്ഞ് കൊയ്യല്‍, മെതിക്കല്‍, ധാന്യം പൊടിക്കല്‍. ഒക്കെ കഴിഞ്ഞെ തിന്നാന്‍ പറ്റൂ. ഏകാഗ്രതയോടു കൂടി സ്ഥിരമായി ഒരേ പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്യാന്‍ താല്പര്യമില്ലാത്തവര്‍ക്ക് കൃഷി പറ്റില്ല.

''യോ ധ്രുവാണി പരിത്യജ്യ അധ്രുവം പരിവേഷവേത
ധ്രുവാണി തസ്യ നശ്യന്തി അധ്രുവം നഷ്ടമേവ ഹി''  യാതൊരുവനാണാ സുനിശ്ചിതമായിട്ടുള്ളതിനെ പരിത്യജിച്ചിട്ട് അനിശ്ചിതമായതിനെ പിന്തുടരുന്നത്,ആ വ്യക്തിക്ക് നിശ്ചിതമായതിനെ നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. അനിശ്ചിതമായവ എന്തായാലും നഷ്ട്ടപ്പെട്ടത് തന്നെ. (ചാണക്യ നീതി)

നായാടിയുടെ കാര്യം നേരെ തിരിച്ചാണ്. വേട്ടയാടുകയാണെങ്കിലോ ഫലങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും ശേഖരിക്കുകയാണെങ്കിലോ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം ഉടന്‍ കിട്ടും. അവിടെ ക്ഷമ ഒരു നല്ല ഗുണമല്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഒരു ബാധ്യത കൂടിയാകാം. കൂടുതല്‍ സ്വാദുള്ള പഴങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച് ആദ്യം കാണുന്ന സ്വാദു കുറഞ്ഞ പഴങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍, അല്ലെങ്കില്‍ ആദ്യം കാണുന്ന ചെറിയ മൃഗത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് കൂടുതല്‍ വലിയതിന്റെ പുറകെ പോയാല്‍ ചിലപ്പോ രണ്ടും കിട്ടില്ല. Carpe diem എന്നൊരു ലാറ്റിന്‍ പ്രയോഗമുണ്ട് റോമന്‍ കവിയായ ഹൊറൈസിന്റെ പേരില്‍. ആദ്യം കിട്ടുന്ന അവസരം തന്നെ ഉപയോഗിക്കുക. സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ നിവര്‍ത്തിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് നാളെക്കായി ഇന്ന് കൂടുതല്‍ പണിയെടുക്കുന്നതിലും കാര്യമില്ല. നാളത്തെ കാര്യം നാളെ. സ്ഥിരപരിശ്രമം (perseverance), സ്ഥൈര്യം (grit) ക്ഷമ (patience) എന്നീ കര്‍ഷക ഗുണങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് പ്രയോജനം ചെയ്യില്ല. എന്നാല്‍ വേകുവോളം കാക്കുക മാത്രമല്ല അതും കഴിഞ്ഞ് ആറുവോളവും കാക്കാന്‍ റെഡിയാണ് കര്‍ഷകന്‍.

കുട്ടികളില്‍ അമിതമായ അശ്രദ്ധയും ഒരിടത്തും അടങ്ങിയിരിക്കായ്കയും അനിയന്ത്രിതമായ പെരുമാറ്റങ്ങളും മറ്റുമുള്ള അറ്റെന്‍ഷന്‍ ഡെഫിസിറ്റ് ഹൈപ്പറാക്റ്റിവിറ്റി ഡിസോര്‍ഡര്‍ (ADHD) എന്ന പെരുമാറ്റ വ്യതിയാനത്തെക്കുറിച്ച് വിളംബിത സംതൃപ്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചയില്‍ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. അക്ഷമയും, വരുംവരായ്കകളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാതെയുള്ള പെരുമാറ്റങ്ങളും എടുത്തുചാട്ടവും ഒക്കെ ഇത്തരം കുട്ടികളില്‍ കാണാം.

ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാന്‍ കഴിയാതെ വരിക,കാര്യങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധക്കുറവുള്ള കുട്ടികളില്‍ കണ്ടുവരാറുണ്ട്. പുതിയ വിവരങ്ങള്‍ പഠിച്ചെടുക്കാനും, വേണ്ട ശ്രദ്ധ കൊടുത്ത് അടുക്കും ചിട്ടയോടെ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു തീര്‍ക്കാനും ഇവര്‍ക്ക് പ്രയാസം നേരിടാറുണ്ട്. ഒരു പ്രവൃത്തി മുഴുവനാക്കാതെ വേറൊന്നിലേക്ക് കടക്കുക, നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാനോ, ജോലികള്‍ സ്വന്തമായി ആസൂത്രണം ചെയ്ത് നടപ്പിലാക്കാനോ കഴിയായ്ക, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബോറടിച്ചു പോവുക തുടങ്ങിയവ ഇവരില്‍ കാണാം. നല്ല ഏകാഗ്രത ആവശ്യമുള്ള ജോലികളില്‍ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനുള്ള പ്രവണതയും ചെറിയ ശബ്ദങ്ങള്‍ പോലും കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധ അതിലേക്കു തിരിഞ്ഞു പോവുക എന്ന പ്രശ്നവും ഈ കുട്ടികളില്‍ കാണാറുണ്ട്. അക്ഷമയും വരുംവരായ്കകളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കാതെയുള്ള പെരുമാറ്റങ്ങളും എടുത്തുചാട്ടമുള്ള കുട്ടികളുടെ മുഖമുദ്രകളാണ്. ഈ അറ്റെന്‍ഷന്‍ ഡെഫിസിറ്റ് ഹൈപ്പറാക്റ്റിവിറ്റി ഡിസോര്‍ഡര്‍ (ADHD) നമ്മുടെ നായാടി ജീവിതത്തില്‍ ഗുണകരമായിരുന്ന ഒരു സ്വഭാവവിശേഷത്തിന്റെ അവശിഷ്ടമാണ് എന്നൊരു ഹൈപ്പോത്തസിസ് ഉണ്ട്. കര്‍ഷകരുടെ പിന്മുറക്കാര്‍ നിര്‍മിച്ച നമ്മുടെആധുനിക സമൂഹത്തിലാണ് അത് ഒരു അസാധാരണമായ അവസ്ഥയോ ഒരു രോഗമോ ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇനി കൃഷിയുടെ തുടക്കം എങ്ങിനെ എന്നതിന് വീണുകിടക്കുന്ന വിത്തുകള്‍ മുളക്കുന്നത്‌ കണ്ട്  ഒരു ദിവസം പെട്ടെന്ന് തലയ്ക്കു മുകളില്‍ ഒരു ബള്‍ബ്‌ മിന്നി എന്നും, മനുഷ്യര്‍ ധാന്യങ്ങള്‍ കൃഷി ചെയ്യാനും ഉപയോഗിക്കാനും തുടങ്ങി എന്ന് സാധാരണ പറയുന്ന കഥയില്‍ യുക്തിയില്ല. നമ്മള്‍ കഴിക്കുന്ന ധാന്യങ്ങളൊന്നും അതിന്റെ വന്യമായ അവസ്ഥയില്‍ തിന്നാന്‍ കൊള്ളില്ല. ഇനി കൃഷി ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചാലും വലിയ അധ്വാനം കൂടാതെ ധാന്യശേഖരണം സാധ്യമല്ല. (ഈ പുല്‍വിത്തുകള്‍ ചെടിയുടെ വംശവര്‍ദ്ധനവിനെ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് എന്നതുകൊണ്ട്‌ പാകമാകുന്നതോടുകൂടി മണികളെല്ലാം മണ്ണില്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീഴും. നമുക്ക് വേണ്ടത് അന്നത്തെ പ്രാകൃതമായ അരിവാളുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചുള്ള കൊയ്ത് സാധ്യമാക്കുന്ന, പാകമായാലും നമുക്ക് ശേഖരിക്കാന്‍ പാകത്തിന് ചെടിയില്‍തന്നെ പിടിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന തരം വിത്തുകളും. ആ തരം വെറൈറ്റികള്‍ പില്‍കാലത്ത് കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിലൂടെ നമ്മള്‍ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതാണ്.)

ഇനി സംഭരിച്ചു കഴിഞ്ഞാലും ഈ ധാന്യങ്ങള്‍ തിന്നാന്‍ പാകത്തിന് സംസ്കരിച്ചെടുക്കാനുള്ള പാടോ? അപ്പോള്‍ ധാന്യങ്ങള്‍ ആദ്യകാലത്ത് നമ്മുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഭക്ഷ്യവസ്തു ആയിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യന്‍ ധാന്യങ്ങള്‍ കൃഷി ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി? ചില അന്ത്രോപ്പോളജിസ്ടുകളുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ മനുഷ്യന്‍ കൃഷി തുടങ്ങിയതുതന്നെ ഭക്ഷണാവശ്യത്തിനല്ല, മറിച്ച് ധാന്യം വാറ്റി മദ്യമുണ്ടാക്കാനായിരുന്നു. .!!. ആദ്യകാലത്ത് വന്യമായി വളരുന്ന ചെടികളില്‍നിന്നു ധാന്യങ്ങള്‍ ശേഖരിച്ച് മദ്യമുണ്ടാക്കിക്കുടിച്ച് വീലായി നടക്കുകയും പില്‍ക്കാലത്ത്‌ കൂടുതല്‍ സൌകര്യപ്രദമായ നല്ല വെറൈറ്റികള്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തുകയും ആയിരിക്കും ചെയ്തിരിക്കുക. മദ്യം ഒരു അത്യാവശ്യമായി മാറിയ മറ്റൊരു സാഹചര്യം കൂടി ഉണ്ടായി. മനുഷ്യന്‍ ഒരിടത്തുതന്നെ താമസിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടു കൂടി ചുറ്റുമുള്ള ജലം മലിനമാകുകയും മലിന ജലം കുടിക്കേണ്ടി വരുന്നത് വലിയൊരു ഭീഷണിയാകുകയും ചെയ്തിരിക്കാം. നല്ലൊരു അണുനാശനിയായ ആല്‍ക്കഹോള്‍ ആഹ്ലാദദായകി മാത്രമല്ല ഒരു അത്യാവശ്യം കൂടിയായിരുന്നിരിക്കാം. മനുഷ്യ ചരിത്രത്തില്‍ കുടിക്കാന്‍ വെള്ളത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ പുളിപ്പിച്ച ധാന്യവെള്ളമോ പഴച്ചാറോ ആണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുക. ബൈബിള്‍ തന്നെ ഇക്കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്. ''മേലാല്‍ വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കാതെ നിന്റെ അജീര്‍ണ്ണതയും കൂടെക്കൂടെയുള്ള ക്ഷീണതയും നിമിത്തം അല്പം വീഞ്ഞും സേവിച്ചുകൊള്‍ക.'' (1തിമൊഥെയൊസ് 5:23) യേശു കാനായിലെ കല്യാണത്തിന് പച്ചവെള്ളത്തെ വീഞ്ഞാക്കിയത്‌ വിരുന്നുകാര്‍ക്ക് അടിച്ചു വീലാകാന്‍ മാത്രമായിരിക്കില്ല. ചുമ്മാ ദാഹം മാറ്റാനുമായിരിക്കും. വിശപ്പല്ല ദാഹമായിരിക്കാം ആദ്യമായി ധാന്യങ്ങള്‍ കൃഷിചെയ്യാനുള്ള പ്രചോദനം.

സെലക്ഷനിലൂടെ നല്ല വെറൈറ്റികള്‍ ഉണ്ടായതിനു ശേഷമാണ് ധാന്യം പ്രധാന ഭക്ഷണമായി മാറിയിരിക്കുക എന്നാണ് അഭിപ്രായം. അപ്പോള്‍ കൊയ്ത്തായിരിക്കാം ആദ്യമുണ്ടായത്. വിതക്കല്‍ പില്‍ക്കാലത്തും. എന്തായാലും തുടക്കത്തില്‍ ലാഭം കുറവും നഷ്ടം കൂടുതലുമുള്ള ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയില്‍ ചില മനുഷ്യരെങ്കിലും വ്യാപൃതരാകണം. അവരാണ് ആദ്യത്തെ കര്‍ഷകര്‍. (Fertile Crescent എന്നറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദ്യമായി കൃഷി ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. 9500 BCയില്‍. ഗോതമ്പും ബാര്‍ലിയുമായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കൃഷികള്‍ എന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു.)

നമ്മള്‍ കഴിക്കുന്ന പഴങ്ങളുടെയും ഒറിജിനല്‍ അത്ര മധുരമുള്ളതൊന്നുമല്ല.കാട്ടുപഴങ്ങള്‍ക്ക് ശരിക്കും നമ്മുടെ ക്യാരറ്റിന്റെ അത്ര മധുരമൊക്കയേ കാണൂ. കൂടുതല്‍ മധുരമുള്ള,പലപ്പോഴും പ്രകൃത്യാ കാണുന്നതിന്റെ പത്തോ നൂറോ ഇരട്ടി മധുരമുള്ള പഴങ്ങളൊക്കെ പില്‍ക്കാലത്ത്‌ മനുഷ്യന്‍ കൃത്രിമമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതാണ്. ഉരുളക്കിഴങ്ങും കപ്പയുമെല്ലാം തിന്നാന്‍ കൊള്ളാത്ത വിഷക്കിഴങ്ങുകളായിരുന്നു. നല്ലതരം വെറൈറ്റികള്‍ പില്‍കാലത്ത് കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു എന്നതും ആദ്യ നോട്ടത്തില്‍ കാണുന്നത്ര എളുപ്പമല്ല.

''Listen carefully: Unless a grain of wheat is buried in the ground, dead to the world, it is never any more than a grain of wheat. But if it is buried, it sprouts and reproduces itself many times over.'' (John 12-24)

അതായത് കുറെ വിത്തുകള്‍ വിതച്ച്, അവയില്‍ നമുക്കിഷ്ടമുള്ള ഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ളവയെ കണ്ടെത്തി അവയെ മാത്രം വീണ്ടും കൃഷി ചെയ്യണം. അതാണല്ലോ കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണം. 'വിതച്ചതേ കൊയ്യൂ' എന്നത് നിസ്സാരമായ ഒരു തിരിച്ചറിവല്ല. കൂടുതല്‍ മെച്ചമായ ഇനങ്ങള്‍ തിന്നുതീര്‍ക്കാതെ അവയെ വിത്തിനായി മാറ്റിവയ്ക്കുകയും അത് മുളച്ചുണ്ടായി വിളവെടുക്കുന്ന വരെ  അത്ര ഗുണമില്ലാത്ത, കേടുവന്നവയും പുഴു തിന്നവയുമൊക്കെ തല്‍ക്കാലം ഭക്ഷിച്ച് പിടിച്ചുനില്‍ക്കണം. ഇത് നായാടിയുടേതില്‍നിന്നും തീര്‍ത്തും അസ്വാഭാവികമായ ചിന്താരീതിയാണ്. നല്ല സാധനം പിന്നീട് കൂടുതല്‍ കിട്ടും എന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ തല്‍ക്കാലം ഉടനെ കിട്ടുന്ന ലാഭം ഉപേക്ഷിക്കുക. ഹ്രസ്വകാലനേട്ടങ്ങളെ അവഗണിക്കുക. വിളംബിത സംതൃപ്തിയുടെ പാരമ്യമാണത്. 'സമ്പത്ത് കാലത്ത് തൈ പത്തു വയ്ച്ചാല്‍, ആപത്ത് കാലത്ത് കാ പത്തു തിന്നാം' എന്നതാണ് കര്‍ഷക മനോഭാവം. (സമാനമായ ഒരു ലാറ്റിന്‍ പ്രയോഗമുണ്ട്. Carpent tua poma nepotes. നിന്റെ ചെറുമക്കളാണ് നിന്റെ ആപ്പിള്‍ പറിക്കുക.) ഒരു നായാടിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് ഒട്ടും സഹജമല്ല. നായാടിയുടെ ജീവിതരീതി അനുസരിച്ച് സമ്പത്ത് കാലത്തെ നിക്ഷേപം എന്നൊന്ന് സാധ്യമല്ല. ഇനി നിക്ഷേപിച്ചാലും ആപത്തുകാലത്ത് അത് ആസ്വദിക്കാന്‍ താന്‍ ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല, അഥവാ തനിക്കുതന്നെ അത് കിട്ടണമെന്നുമില്ല.

''Just as Westerners’ behaviour is understandable in relation to their assumption of shortage, so hunter-gatherers’ behaviour is understandable in relation to their assumption of affluence. (Nurit Bird-David-anthropologist.)

ആന്ത്രോപോളജിസ്റ്റുകള്‍ നായാടികളെ തന്നെ രണ്ടായി തരാം തിരിക്കാറുണ്ട്. (James Woodburn- anthropologist) immediate-return hunter-gatherers,simple hunter-gatherers, or egalitarian hunter-gatherers എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുന്നവരാണ് ഒരു കൂട്ടര്‍‍. അവര്‍ ഭക്ഷണം അധിക ദിവസം സൂക്ഷിച്ചു വയ്കില്ല. അവര്‍  തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തിക്കാരാണ്. സ്വകാര്യസ്വത്തില്ലാത്ത (ജീവിതരീതി മൂലം സ്വകാര്യസ്വത്ത് സാധ്യമല്ലാത്ത) ഇക്കൂട്ടരുടെ ഇടയില്‍ അതുകൊണ്ടുതന്നെ മാര്‍ക്സിന്റെ 'പ്രാകൃത കമ്മ്യൂണിസം' കാണാം. രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടര്‍ ഒരിടത്തുതന്നെ താമസിച്ചു വേട്ടയാടുന്നവരാണ്. Delayed-return hunter-gatherers, complex hunter-gatherers, or non-egalitarian hunter-gatherers എന്നൊക്കെ വിളിക്കപ്പെടുന്നവര്‍. അവര്‍ ഏറെക്കുറെ കര്‍ഷക മനോഭാവം കാണിക്കുന്നവരാണ്. അവര്‍ക്ക് സ്വകാര്യസ്വത്ത് സാധ്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത് സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ത്വരയും പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്.

ഒരു പക്ഷേ The gods must be crazy എന്ന ചിത്രത്തില്‍ കാണുന്ന കലഹാരിയിലെ !Kung san (ആ ആശ്ചര്യ ചിഹ്നം നാക്ക് കൊണ്ട് ഒരു ഞൊട്ടല്‍ ശബ്ദത്തോടെയാണ് ഉച്ചരിക്കേണ്ടത്.) നായാടികള്‍ ആദ്യത്തെ കൂട്ടത്തില്‍പ്പെട്ട സമത്വവാദി നായാടികളുടെ (egalitarian hunter-gatherers) നല്ലൊരു ഉദാഹരണമായിരിക്കും. സ്വകാര്യ സ്വത്ത് എന്ന സങ്കല്പം ഈ നായാടികളുടെ  ഭാവനക്കും അതീതമാണ്. ആ ചിത്രം കണ്ടിട്ടുള്ളവര്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടാകും കലഹാരിയിലെ ആ നായാടികള്‍ക്ക് ആകാശത്തുനിന്ന് വീണുകിട്ടുന്ന ഒരു കോളക്കുപ്പി വരുത്തുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍.

മറ്റൊരു ഉദാഹരണം കൂടി പറയാം.ബ്രസീലില്‍ Pirahã എന്നൊരു നായാടി വര്‍ഗ്ഗമുണ്ട്. ഇവര്‍ കൃഷി ചെയ്യാറില്ല. സമീപ ഗോത്രങ്ങളുടെ രീതിയായ മത്സ്യവും മാംസവും ഉപ്പിട്ട് ഉണക്കി സൂക്ഷിക്കുന്ന രീതിയും അവര്‍ക്കില്ല. ഇതൊന്നും പഠിക്കാനും അവര്‍ താല്പര്യം കാട്ടാറില്ല. അവരുടെ സ്വകാര്യസ്വത്ത് എന്നാല്‍ ഏതാനും ചട്ടിയും കുട്ടയും മാത്രം. മാര്‍ക്സിന്റെ പ്രാകൃത കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ നല്ല ഉദാഹരണമാണ് ഈ വര്‍ഗ്ഗം. ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്ലാനും അവരുടെ ഭാവനയില്ല. ഇപ്പോള്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കപ്പുറം അവര്‍ക്ക് മിത്തുകളോ കഥകാളോ ഇല്ല. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവരുടെ ഇടയില്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍ മിഷനറികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനവും ഏശുന്നില്ല.രണ്ടായിരം വര്‍ഷം മുന്‍പ് തങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി മരിച്ച ഒരു ദൈവപുത്രന്‍ എന്ന സിംബോളിസം അവര്‍ക്ക് മനസ്സിലാകാത്തതാണ്. John Colapino എന്നൊരു ജേര്‍ണലിസ്റ്റ് ഒരു സംഭവം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇദ്ദേഹം വന്നു ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അദ്ദേഹം വന്നിറങ്ങിയ ചെറു വിമാനത്തിന്റെ ഒരു സ്വയം നിര്‍മിതമാതൃകയുമായി ഒരു കുട്ടി കളിക്കുന്നത് കണ്ടത്രെ.കുറെക്കഴിഞ്ഞു കൌതുകം തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ അത് ഉപേക്ഷിച്ചതായും കണ്ടു. ഹ്രസ്വകാല ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കുന്നതിനപ്പുറം ഒരു നേട്ടവും അവര്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.

ബിഹേവിയര്‍ എക്കണോമിസ്റ്റുകള്‍ endowment effect (അവകാശ പ്രഭാവം) എന്നൊരു പ്രതിഭാസത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. ഒരു വസ്തുവിന്റെ ഉടമയാകുന്നതോടുകൂടി താന്‍ ആ വസ്തുവിന് കല്‍പ്പിക്കുന്ന മൂല്യവും കൂടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് താന്‍ പത്തു രൂപയിലധികം വില കാണാത്ത ഒരു വസ്തു തന്റെ കൈയിലെത്തിയാല്‍,അത് വെറുതെ കിട്ടിയതായാല്‍ പോലും മറ്റൊരാള്‍ക്ക് പത്തു രൂപയ്ക്കു വില്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറാകില്ല. ഇതാണ് ചുരുക്കത്തില്‍ അവകാശ പ്രഭാവം എന്ന endowment effect. 'കാക്കക്കും തന്‍കുഞ്ഞ് പൊന്‍കുഞ്ഞ്' എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലെ? അതുതന്നെ കാര്യം. നമ്മള്‍ "WEIRD"(western, educated, industrialized, rich and democratic) ജനങ്ങളില്‍ കാണുന്ന അത്ര അവകാശ പ്രഭാവം ഈ നായാടികളില്‍ കാണുന്നില്ല എന്ന് ചില പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നു. ദാനശീലത്തില്‍  കര്‍ണ്ണന്റെ ചേട്ടന്മാരാണ് ഈ നായാടികള്‍.

''I have seen great surprise expressed in horticultural works at the skills of gardeners,in having produced such splendid materials;but the art has been simple,and as far as final result is concerned,has been followed almost unconsciously. It has consisted in always cultivating the best -known variety,sowing its seeds,and,when a slightly better variety chanced to appear,selecting it,and so onwards.'' Charles Darwin-the origin of species

സത്യത്തില്‍ ഡാര്‍വിന്‍ പറയുന്നത്ര സിമ്പിള്‍ അല്ല കാര്യങ്ങള്‍. പരമ്പരാഗത പെറുക്കിത്തീനികള്‍ (foragers) ഒരിക്കലും കൃഷിയില്‍ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അങ്ങനെ ഒരു മനോഭാവം അവര്‍ക്ക് ഉണ്ടാകേണ്ട കാര്യമെന്ത്? ഈ സമത്വവാദി നായാടികളുടെ (egalitarian hunter-gatherers) വിളംബിത സംതൃപ്തിയില്ലായ്മക്ക് കാരണം അവരുടെ ദാരിദ്ര്യമില്ലായ്മയാണ് എന്ന് പറയാം. ചുറ്റും പെറുക്കിക്കൂട്ടാന്‍ ഇഷ്ട്ടം പോലെ സാധങ്ങളുള്ളപ്പോള്‍ എന്തിന് അവ വളര്‍ത്തണം? ജാറെഡ് ഡയമണ്ട് കല്‍ഹാരിയിലെ സാന്‍ നായാടിയുടെ അഭിപ്രായം പറയുന്നുണ്ട്....One Bushman, when asked why he hadn't emulated neighboring tribes by adopting agriculture, replied, ''Why should we, when there are so many mongongo nuts in the world?'' കൃഷിയുടെ പുറകിലുള്ള തത്വം മനസ്സിലാക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് പ്രയാസമാണ്. റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ഡോക്കിന്‍സ് ആഫ്രിക്കന്‍ ആദിവാസികളെ കൃഷി പഠിപ്പിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ ശ്രമം Ancestor's tale എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.''It was probably more difficult to work out that it might be a good idea to keep back the best seed for planting, rather than follow the obvious course of eating the best and planting the dross (my father, as a young man fresh out of college, taught agriculture to peasant farmers in central Africa in the 1940s, and he tells me that this was one of the hardest lessons to get across).''

നായാടിയെ കൃഷി പഠിപ്പിക്കുക എളുപ്പമല്ലാത്തതിനു കാരണം അവര്‍ ബുദ്ധി കുറഞ്ഞവരായതു കൊണ്ടല്ല. മറിച്ച് പരിണാമത്തിന്റെ വഴിയില്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു ആവശ്യവുമില്ലാതിരുന്ന, അഥവാ ദോഷകരം പോലുമായിരുന്ന വിളംബിത സംതൃപ്തി എന്ന സ്വഭാവവിശേഷത്തിന്റെ അഭാവമാണ്. ലോകത്ത് പട്ടിണി മരണം നടക്കുന്ന പലയിടത്തും കൃഷി ചെയ്യാന്‍ 'അറിയായ്ക' ഒരു പ്രശ്നമാണ്. (നമ്മുടെ ആദിവാസികള്‍ ഒരു കുപ്പി ചാരായത്തിനും,ഒരു കെട്ട് പുകയിലക്കും വേണ്ടി സ്വന്തം ഭൂമിയും മാനവും വരെ  വില്‍ക്കുന്ന സമകാലീന സംഭവങ്ങള്‍  നോക്കുക. അനിയന്ത്രിതമായ മദ്യപാനം മൂലം ഒരു സമൂഹം തന്നെ നശോന്മുഖമായിപ്പോകുന്നതിനു അട്ടപ്പാടി പോലുള്ള ആദിവാസി മേഖലകള്‍ ഉദാഹരണമാണ്. ദീര്‍ഘകാലനേട്ടത്തേക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒരുപക്ഷേ അവര്‍ക്ക് പ്രയാസമായിരിക്കാം. നേരത്തെ കണ്ട അവകാശ പ്രഭാവം (endowment effect) അവര്‍ക്ക് കുറവായതുകൊണ്ട് തന്റെ കൈയിലുള്ള ഏക്കര്‍ കണക്കിന് ഭൂമിയും ഒരു കുപ്പി ചാരായവും തുല്യ മൂല്യമുള്ളതായി തോന്നുന്നതാകാം. ഈ ഹൈപോത്തസിസ് ശരിയാണെങ്കില്‍ ആദിവാസിക്ക് ചുമ്മാ കൃഷിഭൂമി കൊടുത്തതുകൊണ്ടോ വിത്തും വളവും ലഭ്യമാക്കിയതു കൊണ്ടോ മാത്രം എല്ലാം ശുഭപര്യവസായി ആകണമെന്നില്ല. ഒരു പുതിയ സ്ട്രാറ്റര്‍ജി വേണ്ടി വരും അവരെ 'നാഗരികരാക്കാന്‍.') നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ നാഗരികതയും സംസ്കാരവുമൊക്കെ കുറെ ആദ്യകാല വിളംബിത സംതൃപ്തിക്കാര്‍ അവരുടെ താല്പര്യങ്ങള്‍ക്ക് അനുസരിച്ച് സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. അവിടെ നായാടികളുടെ ജീവിതവീക്ഷണത്തിന്  ഒരു പ്രസക്തിയുമില്ല. അവര്‍ നിര്‍ദാക്ഷ്യണ്യം ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടാം.

"From the wheel to the skyscraper, everything we are and everything we have comes from a single attribute of man - the function of his reasoning mind." Ayn Rand

പക്ഷേ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ നേട്ടങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനം ഈ വിളംബിത സംതൃപ്തിയാണെന്ന് പറയാം. മനുഷ്യന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളിലൊന്ന് ചക്രമാണ്. ഉരുണ്ട തടികള്‍ ഉരുണ്ടു നീങ്ങുന്നത്‌ കണ്ട മനുഷ്യന്‍ തടി മുറിച്ചു ചക്രങ്ങളും വണ്ടികളുമുണ്ടാക്കി എന്നാണ് നമ്മുടെ കഥ. എന്നാല്‍ അതത്ര എളുപ്പമാണോ? വലിയ ബുദ്ധിയൊന്നും വേണ്ട ചക്രം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ എന്ന അര്‍ത്ഥത്തില്‍ 'reinventing the wheel' എന്നൊരു പ്രയോഗവും നമുക്കുണ്ട്. മായന്‍ സംസ്കാരം വളരെ അത്ഭുതകരമായ പലേ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും നടത്തീട്ടുണ്ട്. അവര്‍ നല്ല റോഡുകള്‍ ഉണ്ടാക്കീട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ചക്രം പിടിപ്പിച്ച വണ്ടികള്‍ അവര്‍ക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ ചക്രം പിടിപ്പിച്ച കളിപ്പാട്ടങ്ങളും കളിവണ്ടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു താനും. എന്തായിരിക്കും കാരണം? ചക്രം ഉപയോഗിച്ചു നീക്കാന്‍ കഴിയുന്ന കളിപ്പാട്ടം നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ അറിയുന്നവര്‍ക്ക്, റോഡ്‌ ഉണ്ടാക്കാന്‍ അറിയുന്നവര്‍ക്ക്, ആ റോഡില്‍ നീങ്ങാന്‍ എന്തുകൊണ്ട് ചക്രം പിടിപ്പിച്ച വണ്ടികള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ തോന്നിയില്ല? അവര്‍ക്ക് ചക്രം പിടിപ്പിച്ച വണ്ടി എന്ന ആശയം മനസ്സിലായിരുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രായോഗികമായി അത് നിര്‍മ്മിച്ചുമില്ല. (ജാറെഡ് ഡൈമണ്‍ഡ് നല്‍കുന്ന ഒരു വിശദീകരണം,മായന്മാര്‍ക്ക് വണ്ടി വലിക്കാനുള്ള മൃഗങ്ങള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് വണ്ടി വലിയൊരു ആവശ്യമായിരുന്നില്ല, നിരപ്പല്ലാത്ത പ്രദേശത്ത് തലച്ചുമടായി ഭാരം കൊണ്ട് പോകുകയായിരുന്നു എളുപ്പം എന്നൊക്കെയാണ്. (The guns,germs and steel.) ആവശ്യമാണ്‌ സൃഷ്ടിയുടെ മാതാവ് എന്നുണ്ടെങ്കിലും ചക്രങ്ങള്‍ ഘടിപ്പിച്ച വണ്ടി തീരെ ഇല്ലാത്തതിന് ഇത് മാത്രമായിരിക്കുമോ കാരണം?

ഒരു തടി വെറുതെ വട്ടത്തില്‍ മുറിച്ചെടുത്ത് ചക്രമുണ്ടാക്കിയാല്‍ അത് പൊളിഞ്ഞു പോകും. അതിന് ഭാരം താങ്ങാന്‍ കഴിയില്ല. അപ്പോള്‍ ഉരുണ്ട തടികള്‍ നീങ്ങുന്നത്‌ കണ്ട് തടി മുറിച്ചു ചക്രങ്ങളും വണ്ടികളുമുണ്ടാക്കി എന്ന കഥ നടക്കില്ല. പലക നീളത്തില്‍ ഈര്‍ന്നു മുറിച്ചു പിന്നീട് കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്താണ് ചക്രമുണ്ടാക്കേണ്ടത്. ഋഗ്വേദത്തില്‍(10:85:20) പ്ലാശ് കൊണ്ടും ഇലവ് കൊണ്ടുമുള്ള പലകകള്‍ ചേര്‍ത്തുണ്ടാക്കിയ നാല് ചക്രങ്ങളോട് കൂടിയതാണ് സൂര്യന്റെ തേര് എന്ന് പരാമര്‍ശമുണ്ട്. (ട്രിവിയ....നിലവില്‍ സ്ലൊവേനിയയില്‍നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത അയ്യായിരത്തോളം വര്‍ഷം പഴക്കമുള്ള ചക്രമാണ് ഏറ്റവും പഴയത്. ഏകദേശം ഇതെ കാലത്തുതന്നെ മെസപ്പോട്ടോമിയയിലും ചക്രമുണ്ടായിരുന്നതായി തെളിവുണ്ട്.)

''To achieve, you need thought. You have to know what you are doing and that's real power.'' Ayn Rand

മറ്റൊന്ന് ചക്രത്തോളം തന്നെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ് ചക്രങ്ങളെ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന അതിന്റെ അച്ചുദണ്ഡും. ഈ അച്ചുദണ്ഡിന്റെ വണ്ണം കൂടിയാല്‍ ഘര്‍ഷണം മൂലം വണ്ടി നീങ്ങാന്‍ പ്രയാസമായിരിക്കും. വണ്ണം കുറച്ചാല്‍ ചക്രങ്ങളുടെ ഘര്‍ഷണം കുറയും, പക്ഷേ ദണ്ഡിന് ബലം കുറയും. അത് ഒടിഞ്ഞു പോകാം. അതുപോലെ ചക്രങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അകലം. അകലം കൂടിയാല്‍ അച്ചുദണ്ഡിന് ബലം കുറയും. അകലം കുറച്ചാല്‍ വണ്ടി ചെറുതാകും. ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാല്‍ വളരെയധികം പരീക്ഷണ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് ഒരു ചക്രവണ്ടി സാധ്യമാകുകയുള്ളൂ.

''The wheel-and-axle concept was the real stroke of brilliance.'' (David Anthony- anthropologist.) 

അതായത് ചക്രവണ്ടി എന്ന ആശയം മനസ്സിലുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും പലക നീളത്തില്‍ ഈര്‍ന്നു മുറിച്ചു പിന്നീടു കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു ചക്രമുണ്ടാക്കാനും, ബലത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ കുറവുവരാതെ വണ്ണം കുറഞ്ഞ അച്ചുദണ്ഡുണ്ടാക്കാനുള്ള കൂടുതല്‍ ഉറപ്പുള്ള കാതലുള്ള മറ്റൊരു മരമോ,അവ ചെത്തി റെഡിയാക്കാനുള്ള പണിയായുധങ്ങളോ ലോഹക്കൂട്ടുകളേക്കുറിച്ചുള്ള സാങ്കേതിക അറിവുകളോ ഒക്കെ വികസിക്കണം. ഋഗ്വേദത്തില്‍തന്നെ ( 3:53:19) ''കരിങ്ങാലിക്കാതല്‍ കൊണ്ടുള്ള ചക്രത്തിന്റെ ആണിയെ അതാത് സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിച്ചാലും. കാരിരുമുള്‍മരം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പലകകളില്‍ ഉറപ്പുണ്ടാക്കിയാലും,കരുത്തുറ്റതും ഞങ്ങളാല്‍ ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായ അച്ചുതണ്ടേ,നീ ദൃഢനായിരുന്നാലും'' എന്നൊക്കെയുള്ള  പ്രാര്‍ത്ഥന കാണാം. (സ്ലൊവേനിയയില്‍ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത ആദ്യത്തെ ചക്രം ആഷ് വുഡ്ഡ് കൊണ്ടും അതിന്റെ അച്ചുദണ്ഡ് ഓക്ക് മരം കൊണ്ടുമാണ് നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.)

''An inventor is a man who asks 'Why?' of the universe and lets nothing stand between the answer and his mind.'' Ayn Rand

മുന്‍പ് പല തവണ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും കൂടെക്കൂടെ ചക്രവണ്ടി എന്ന ആശയം ആരെങ്കിലുമൊക്കെ പൊടിതട്ടിയെടുത്തു വീണ്ടും വീണ്ടും പരീക്ഷിക്കണം. എത്ര തവണ പരാജയപ്പെട്ടാലും ചക്രം എന്ന ആശയം തത്വത്തിലെങ്കിലും ശരിയാണ് എന്ന ബോധ്യമുണ്ടാകണം. അത്തരം ആശയങ്ങള്‍ ദീര്‍ഘകാല ഓര്‍മ്മയില്‍ സൂക്ഷിക്കണം. നേരത്തെ കണ്ട Pirahã  പോലൊരു വര്‍ഗ്ഗം ചക്രം പോലെ 'സങ്കീര്‍ണ്ണമായ' വസ്തു കണ്ടുപിടിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ചക്രത്തിന്റെയും വണ്ടിയുടെയും ഭാരം കുറക്കാന്‍ ആരക്കാലുകളുള്ള ചക്രം (spoked wheels) കണ്ടു പിടിക്കുന്നത്‌ പിന്നെയും കുറെ കഴിഞ്ഞിട്ടാണ്. അതിനും ധാരാളം പരീക്ഷണങ്ങള്‍ വേണ്ടി വന്നിരിക്കണം. ഒരു പ്രത്യേക പെഴ്സണാലിറ്റി  ഉള്ളവര്‍ മാത്രം വിജയിക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തിയാണത്. സ്വന്തമായി ആഹാരം തേടേണ്ട സമയം,ഒരു പ്രതിഫലവും മുന്നിലില്ലാതെ, മുന്‍പ് പലരും പലതവണ പലരും ശ്രമിച്ചിട്ടും വിജയിക്കാത്ത ഒരാശയത്തിനു വേണ്ടി ചിലവാക്കുക.

''Throughout the centuries there were men who took first steps down new roads armed with nothing but their own vision.Their goals differed, but they all had this in common: that the step was first, the road new, the vision unborrowed, and the response they received--hatred.''Ayn Rand

(ഇത്തരം 'ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെ' പരിഹസിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗം ബൈബിളിലുണ്ട്. ''നിലം കൃഷിചെയ്യുന്നവന്നു ആഹാരം സമൃദ്ധിയായി കിട്ടും;നിസ്സാരന്മാരെ പിന്‍ചെല്ലുന്നവനോ വേണ്ടുവോളം ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കും.'' (സദൃശ്യവാക്യങ്ങള്‍- 28:19) നിസ്സാരന്മാര്‍ എന്നാല്‍ those who chase fantasies എന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷ് ബൈബിളില്‍. ഇനിയും സ്വപ്നജീവികളെ പരിഹസിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ''കാറ്റിനെ വിചാരിക്കുന്നവന്‍ വിതെക്കയില്ല; മേഘങ്ങളെ നോക്കുന്നവന്‍ കൊയ്കയുമില്ല''. (സഭാപ്രസംഗി, അദ്ധ്യായം 11-4)

വിളംബിത സംതൃപ്തിയുടെ മറ്റൊരു മുഖമായ സ്ഥിരപരിശ്രമം (Perseverance) എന്ന ക്വാളിറ്റിയെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഇത്തരം കുറച്ച് സ്വപ്നജീവികളാണ് മനുഷ്യനെ ഇന്നത്തെ മനുഷ്യനാക്കിയത്. 'reinventing the wheel' എന്നൊക്കെ പരിഹസിക്കുന്നത് ഒരു ചക്രം കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു പുറകിലുള്ള പ്രയാസം പിടികിട്ടാത്തവരാണ്. (ട്രിവിയ:ചക്രം കണ്ടുപിടിച്ചവനെ/പിടിച്ചവരെ സമൂഹം ബഹുമാനിച്ചോ എന്നറിയില്ല, എന്നാലും കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളെ  അംഗീകരിക്കുന്ന പേറ്റന്റ്‌ സംവിധാനം ബി.സി അഞ്ഞൂറില്‍ ഗ്രീസിലുണ്ടായിരുന്നു.)

''In a nation of hunters there is properly no government at all.[They] have agreed among themselves to keep together for their mutual safety, but they have no authority one over another.'' Adam Smith

നായാടി ഗോത്രങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ മൂപ്പനുമായുള്ള ബന്ധം വളരെ അയഞ്ഞതാണ്.  ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടി ഗോത്രങ്ങളിലെ അന്ത്രോപ്പോളജി പഠനങ്ങള്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് അതാണ്‌. പെറുക്കിയെടുക്കാന്‍ ചുറ്റും ആവശ്യത്തിനു ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍, അത് പെറുക്കുന്നതിന് നിങ്ങളെ ആര്‍ക്കും തടയാനാവില്ലെങ്കില്‍ എല്ലാവരും സമത്വവാദികളാകും. മൂപ്പനെ അനുസരിക്കാന്‍ തോന്നിയാല്‍ അനുസരിക്കും, അല്ലെങ്കില്‍ പോയി വേറെ ഗ്രൂപ്പില്‍ ചേരും. അത്രതന്നെ. സ്വന്തക്കാരും ബന്ധുക്കളുമൊക്കെ ചുറ്റുപാടുള്ള മറ്റു ഗ്രൂപ്പുകളിലും ഉണ്ടായിരിക്കും. ചാള്‍സ് ഡാര്‍വിന്‍  ബീഗിള്‍ യാത്രയില്‍ Tierra del Fuego യില്‍ കണ്ട നായാടി ഗോത്രത്തെ വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്...''We have no reason to believe that they perform any sort of religious worship. . . . The different tribes have no government or chief. . . . They cannot know the feeling of having a home, and still less that of domestic affection. . . . Their skill in some respects may be compared to the instinct of animals, for it is not improved by experience.''

''Just as man can't exist without his body, so no rights can exist without the right to translate one's rights into reality, to think, to work and keep the results, which means: the right of property.'' Ayn Rand

തനിക്ക് തോന്നിയാല്‍ മാത്രം ഗോത്രമൂപ്പനെ അനുസരിക്കുന്ന ആ രീതി പക്ഷേ കര്‍ഷക ഗോത്രങ്ങളില്‍ നടക്കില്ല. വ്യക്തിപരമായി അനിഷ്ടമുണ്ടെങ്കിലും നേതാവിനെ അനുസരിച്ചേ പറ്റൂ. നായാടിയെപ്പോലെ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാല്‍ തന്റെ അതുവരെയുള്ള നിക്ഷേപം കളഞ്ഞിട്ടു പോകാനോ അതും എടുത്തോണ്ട് പോകാനോ, രണ്ടും പ്രയാസമാണ്. അവിടെത്തന്നെ കടിച്ചുപിടിച്ച് നിന്നെ പറ്റൂ. കര്‍ഷകരെപോലെ ഒരിടത്തുതന്നെ താമസിക്കുന്നവരില്‍ പരസ്പരം നന്നായി പെരുമാറാനും ചില്ലറ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ രമ്യമായി പരിഹരിക്കാനും കഴിയണം. കൃഷി വിജയിപ്പിക്കാന്‍ പരസ്പര സഹകരണം അത്യാവശ്യമാണ്. നിലം ഉഴാനും കളപറിക്കാനും വിതക്കാനും കൊയ്യാനുമൊക്കെ പരസഹായം വേണ്ടിവരും. പ്രതേകിച്ചു നെല്‍കൃഷി പോലുള്ളവയ്ക്ക്. നെല്‍കൃഷിയില്‍ കൃത്യ സമയത്ത് ഞാറ് പറിച്ചു നട്ട് വളര്‍ച്ച പൂര്‍ത്തിയാകുന്നതുവരെ അതില്‍ വെള്ളം കെട്ടി നിര്‍ത്തണം.

(ഒരു ട്രിവിയ: നിശയുടെ അരി = രാത്രിയുടെ ശത്രു = നിശാരി = നേശരു, നേസറു=സൂര്യന്‍. നേസറു=ഞായര്‍ = sun. ഞായറാഴ്ച്ച = sunday.
ഞാറ്റുവേല = ഞായര്‍ (സൂര്യന്‍) അശ്വതി, ഭരണി തുടങ്ങിയ 27 നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സമയം. 365.25/27 (ഏകദേശം 13.25 ദിവസങ്ങള്‍).
ഞാറു് = കൃത്യമായ ഞാറ്റുവേല നോക്കി പറിച്ചുനടേണ്ട ചെടി.ഞാറിന്റെ പദനിഷ്പത്തി നോക്കൂ. :-))

ചൈനയിലാണ് ആദ്യം നെല്‍കൃഷി ആരംഭിക്കുന്നത്. സമയത്ത് ഞാറ് പറിച്ച് നടാനും ആവശ്യമായ ജലസേചനത്തിനും മറ്റും ഗോത്രത്തിന്റെ മൊത്തം സഹകരണം വേണമെന്നത് ഏഷ്യന്‍ സംസ്കാരത്തിന്റെ പരിണാമത്തെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുള്ളതായി ചില പണ്ഡിതന്മാര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു (Rice theory). പുരാതന കാലത്തുതന്നെ ചൈന പോലെ ഒരു വലിയ കേന്ദ്രീകൃത രാജ്യം ഉണ്ടായതിന്റെ പുറകില്‍ നെല്‍കൃഷിയുടെ വിജയത്തിന് ആവശ്യമുള്ള പ്രതേക സാഹചര്യങ്ങളായിരിക്കാം.

വേണ്ടതിനും വേണ്ടാത്തതിനും വഴക്കും രക്തം ചിന്തലും ഗ്രൂപ്പിനെ ബലഹീനമാക്കും. ഓരോ വഴക്കും അടിപിടിയിലും പിണങ്ങിപ്പോക്കിലും എത്തുന്നത്‌ കനത്ത നഷ്ടമാണ്. അടിച്ചു ജയിക്കുന്നവന് പോലും മാരകമായ പരിക്കോ മറ്റു അപകടങ്ങളോ പറ്റാം. (ആന്റീബയോട്ടിക്കുകള്‍ക്കും ഫലപ്രദമായ മറ്റു ചികിത്സകള്‍ക്കും മുന്‍പേ ഏതു ചെറിയ പരിക്കും മാരകമായ പരുക്കായിരുന്നു. ദുരിതാശ്വാസനിധിയും,സൌജന്യ റേഷനും, ക്ഷേമനിധിയും, വികലാംഗപെന്‍ഷനുമെല്ലാം വരുന്നതിനു മുന്‍പുള്ള കാലമാണ് എന്നോര്‍ക്കുക.)

സ്വത്ത് സമ്പാദിക്കുകയും സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഗോത്രങ്ങള്‍ അനുസരണയും ഉത്തരവാദിത്വബോധവും പ്രധാനപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കുമ്പോള്‍ നായാടിയും മീന്‍പിടിച്ചും അന്നന്നത്തേക്കുള്ള വക മാത്രം കണ്ടെത്തി ജീവിക്കുന്ന ഗോത്രങ്ങള്‍ വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്വാശ്രയ ശീലം, വ്യക്തിഗതനേട്ടം മുതലായവയില്‍ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതായും പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നു. Assertiveness(നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യം ) നായാടിക്ക് മികച്ച ഗുണമാണെങ്കിലും അത് കര്‍ഷകരീതിക്ക് അത്ര ഗുണകരമായേക്കില്ല. (സോളമന്‍ ആഷ് എന്ന അമേരിക്കന്‍ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ Asch Conformity test പോലുള്ളവയില്‍ നമ്മള്‍ ആധുനികരില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായാണ് പരമ്പരാഗത സമൂഹങ്ങളുടെ പ്രതികരണം. കര്‍ഷക ഗോത്രങ്ങള്‍ പൊതുവേ മറ്റുള്ളവരുടെ തീരുമാനത്തിനനുസരിച്ച് സ്വന്തം അഭിപ്രായം മാറ്റുമ്പോള്‍ നായാടി ഗോത്രങ്ങള്‍ അന്യന്റെ അഭിപ്രായം അത്ര ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.

പ്രശ്നങ്ങള്‍ രമ്യമായി പരിഹരിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഗ്രൂപ്പിനേ കര്‍ഷകനായി നിലനില്‍ക്കാന്‍ കഴിയൂ.'വെട്ടൊന്ന് തുണ്ടം രണ്ട്' എന്ന രീതിയും പിണങ്ങിപ്പോക്കും സ്ഥിരവാസികള്‍ക്ക് (sedentary) ഗുണം ചെയ്യില്ല. തല്‍ക്കാലം വഴക്കിട്ട്‌ ജയിച്ചാലും നാളെയും അവന്റെ മുഖം കാണേണ്ടതാണ്. എപ്പോഴെങ്കിലും സഹായവും സ്വീകരിക്കേണ്ടിവരും എന്നതും തീര്‍ച്ചയാണ്. കര്‍ഷക സമൂഹത്തില്‍ കയ്യൂക്ക് കൊണ്ട് മാത്രം അധിക കാലമൊന്നും കാര്യക്കാരനായി നിലനില്പ്പുണ്ടാകില്ല. അല്പം നയതന്ത്രവും വശമുണ്ടാകണം. അയല്‍ക്കാരനെ സ്നേഹിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പോലും അയാളെ സഹിക്കാനെങ്കിലും പഠിച്ചെ ഒക്കൂ. കൂട്ടത്തിലുള്ളവനെ വെറുപ്പിക്കാതിരിക്കുക. ഒരു കര്‍ഷകസമൂഹത്തിന് മൈത്രിയിലും സമാധാനത്തിലും അടിയൂന്നിയുള്ള സാമൂഹികാന്തരീക്ഷമാണ് അഭികാമ്യം.

''Egalitarianism is.......firmly rooted in the openness of resources, the simplicity of the tools of production, the lack of non-transportable property, and the labile structure of the band.'' Marvin Harris

ഒരു പക്ഷേ പെറുക്കിയില്‍നിന്നു സ്ഥിരവാസിയിലെക്കുള്ള മാറ്റം എന്റേത്, നിന്റേത് എന്ന തിരിച്ചറിവാണ്. എന്റേത് നിനക്ക് അവകാശപ്പെട്ടതല്ല. നിന്റേത് ഞാനും എടുക്കില്ല. മതനിയമങ്ങളും സാമൂഹ്യ നിയമങ്ങളും ഒക്കെ അത്തരത്തിലാണ്. ''കൂട്ടുകാരന്റെ ഭവനത്തെ മോഹിക്കരുതു; കൂട്ടുകാരന്റെ ഭാര്യയെയും അവന്റെ ദാസനെയും ദാസിയെയും അവന്റെ കാളയെയും കഴുതയെയും കൂട്ടുകാരനുള്ള യാതൊന്നിനെയും മോഹിക്കരുതു.''(പുറപ്പാടു പുസ്തകം- 20:17 ) എന്നാല്‍ സ്വകാര്യ സ്വത്ത് എന്ന സങ്കല്പം നായാടികളുടെ  ഭാവനക്കും അതീതമാണ്. (സ്വാഭാവികമായും നായാടി ഗോത്രങ്ങളുടെ മതവും ദൈവ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും അത്തരത്തിലാണ്. നായാടികള്‍ക്ക് സ്ഥിരവാസികളുടേതുപോലെ സര്‍വ്വശക്തനായ ഒരു ഏകദൈവം എന്ന സങ്കല്‍പ്പമല്ല ഉള്ളത്. ലോകത്തെ പുരാതന മിത്തുകളിലെ ദൈവങ്ങളെല്ലാം ജനിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ പഴയ നിയമത്തിലെ ദൈവം അനാദിയാണ്. ''പര്‍വ്വതങ്ങള്‍ ഉണ്ടായതിന്നും നീ ഭൂമിയെയും ഭൂമണ്ഡലത്തെയും നിര്‍മ്മിച്ചതിന്നും മുമ്പെ നീ അനാദിയായും ശാശ്വതമായും ദൈവം ആകുന്നു.'' (സങ്കീര്‍ത്തനങ്ങള്‍ 90:2) നാടോടി ഗോത്രങ്ങള്‍ക്ക് അല്പം മാത്രം അമാനുഷിക കഴിവുകളുള്ള ക്ഷിപ്രകോപികളും ക്ഷിപ്രപ്രസാദികളുമായ അനേകം ലോക്കല്‍ ദൈവങ്ങളാണുള്ളത്. ഈ ദൈവങ്ങളുമായി പലവിധ കരാറുകളും വിലപേശലുകളും സാധ്യമാണ്.ദൈവത്തോട് കലഹിക്കാനും ആഗ്രഹം സാധിപ്പിച്ചു കൊടുത്തില്ലെങ്കില്‍ ദൈവത്തെ തെറി പറയാനും, പിണങ്ങാനും സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഒരു പ്രത്യേക ദൈവം സഹകരിച്ചില്ലെങ്കിലും സഹകരിക്കാന്‍ റെഡിയായി വേറെ അനേകം ദൈവങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും. അവരുമായി വിലപേശി കരാറുറപ്പിക്കാം.

ഇനി നായാടിയും കര്‍ഷകനുമല്ലാതെ മൂന്നാമാതൊരു കൂട്ടര്‍ കൂടിയുണ്ട്. കാലിവളര്‍ത്തലുമായി അലഞ്ഞു തിരിയുന്ന ഇടയവര്‍ഗ്ഗം‍(pastoral nomads). കാലികള്‍ തീറ്റ തേടി അലയുന്നതിനൊപ്പം അവയെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഒപ്പം അലഞ്ഞു നടക്കുന്നവര്‍. ഈ ഇടയന്മാര്‍ നായാടിയുടെയും കര്‍ഷകന്റെയും ഇടയിലുള്ള ഒരു ഗ്രൂപ്പാണെന്നു പറയാം. കാലി വളര്‍ത്തല്‍ തുടങ്ങിയതിനേക്കുറിച്ച് പറയുന്ന കഥ ഒരു ദിവസം മൃഗങ്ങളെ ഉടനെ കൊല്ലാതെ അവയുടെ കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തിയും അവയുടെ പാലും മറ്റും ഉപയോഗിക്കാന്‍ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു എന്നാണ്. പക്ഷേ ഇവിടെയും 'തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തി' എന്ന ഡിഫാള്‍ട്ട് സെറ്റിങ്ങ് നായാടിയെ അതിനനുവദിക്കില്ല. മനുഷ്യനുമായി ഇണങ്ങുന്ന, മനുഷ്യസാമീപ്യം അരോചകമായി തോന്നാത്ത മൃഗങ്ങളെയാണ് വേട്ടയാടാന്‍ എളുപ്പം. (നമ്മുടെ ഡോഡോകള്‍ക്ക് പറ്റിയത് ഓര്‍ക്കുക.) പക്ഷേ വളര്‍ത്താനും അത്തരം ഇണക്കമുള്ള മൃഗങ്ങളെതന്നെയാണ് വേണ്ടതും. കൊല്ലാനുള്ള ത്വര കീഴടക്കാതെ മൃഗങ്ങളെ വളര്‍ത്താനാകില്ല. ആ കാര്യത്തില്‍ കര്‍ഷകനുമായാണ് ഇടയന് സാമ്യം. ഉടനെക്കിട്ടുന്ന ചെറിയ ലാഭം അവഗണിച്ച് ഭാവിയില്‍ കിട്ടാന്‍ സാധ്യതയുള്ള വന്‍ലാഭത്തില്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക. ചെറിയ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ കൊന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഒരു നേരം വയറു നിറക്കണോ അതോ ആ കാളക്കുട്ടിയെ തല്‍ക്കാലം സംരക്ഷിച്ച് തടിപ്പിച്ചശേഷം ആ വലിയ കാളയെക്കൊണ്ട് താനും കൂട്ടുകാരും അനേകം തവണ വയറു നിറക്കണോ എന്നതാണ് പ്രശ്നം. അടുത്ത തവണത്തെ ഭക്ഷണം എപ്പോള്‍ എവിടെനിന്ന് കിട്ടും എന്നുറപ്പില്ലാത്ത അവസ്ഥയില്‍ ഈ വിളംബിത സംതൃപ്തി മനോഭാവം അസാധാരണമാണ്.

നായാടിയും കര്‍ഷകനും ഇടയനും തമ്മില്‍ സ്വഭാവത്തില്‍ ചില വ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും. നായാടിക്കാണെങ്കില്‍ സ്വകാര്യ സ്വത്ത് എന്നൊന്നില്ല. നഷ്ട്ടപ്പെടാന്‍ ഒന്നുമില്ലാത്തവന് സംരക്ഷിക്കാനും ഒന്നുമില്ല. ഒരിടത്ത് നില്‍ക്കക്കള്ളിയില്ലാതായാല്‍ ചുമ്മാ എണീറ്റ്‌ സ്ഥലം വിട്ടാല്‍ മതി. കൈയിലെടുക്കാവുന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ സ്ഥാവരജംഗമ വസ്തുക്കളൊന്നുമില്ല. (നാടോടികളുടെ തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തിയുടെ കാരണവും അതാണ്‌. തനിക്ക് നാളെ അത് ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്തവന് വിളംബിത സംതൃപ്തി കൊണ്ട് കാര്യമില്ല.) എന്നാല്‍ ഇടയന്റെയും കര്‍ഷകന്റെയും കാര്യം അതല്ല. രണ്ടു കൂട്ടര്‍ക്കും സ്വകാര്യ സ്വത്ത് ഉണ്ട്. ഇടയന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായ ആടുമാടുകള്‍ എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടാവുന്നതാണ്‌. ആരെങ്കിലും കാലികളെ മോഷ്ട്ടിച്ചാല്‍ തീര്‍ന്നു. മഹാഭാരതത്തിലൊക്കെ കാണാം, പരസ്പരമുള്ള കാലിമോഷണമാണ് ക്ഷത്രീയരുടെ സ്ഥിരം പണിയും വിനോദവും.

ഇനി അതൊന്നുമല്ലെങ്കിലും കണ്ണ് തെറ്റിയാല്‍ അവറ്റകള്‍ തോന്നിയ വഴിക്ക് പോകും. യേശുവിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഉപമ കുഞ്ഞാടുകളെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെപ്പറ്റി  വേവലാതിപ്പെടുന്ന ആട്ടിടയനെക്കുറിച്ചാണ്. അപ്പോള്‍ സ്വന്തം സ്വത്തിനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അമിതവ്യഗ്രതയും ആക്രമണ സ്വഭാവവും ഇടയന് അത്യാവശ്യമാണ്. കര്‍ഷകന്റെ കൃഷിസ്ഥലം എന്തായാലും ആര്‍ക്കും കൊണ്ടുപോകാനാകില്ലെങ്കിലും ഒരു ആക്രമണം ഉണ്ടായാല്‍ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു കാടു കയറുന്നത് ആത്മഹത്യാപരമായിരിക്കും. പക്ഷേ ഒരിടത്തുതന്നെ സ്ഥിരതാമസക്കാരായതുകൊണ്ട് മുന്‍കരുതലുകള്‍ എടുക്കുന്നതിനും സാധിക്കും. കളപ്പുരകള്‍ സംരക്ഷിക്കാന്‍ താരതമ്യേന എളുപ്പവുമാണ്. അത് ആടുമാടുകളെപ്പോലെ ഓടിപ്പോകുകയോന്നുമില്ലല്ലോ. അപ്രതീക്ഷിത ആക്രമണങ്ങളെ അത്ര ഭയക്കേണ്ടതില്ല. ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ പട്ടണങ്ങളിലൊന്നായ ജെറീക്കോ കനത്ത മതിലുകളാലും വലിയ കിടങ്ങുകളാലും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് പഴയ നിയമത്തില്‍ കാണാം.

നായാടിയുടെയും ഇടയന്റെയും കര്‍ഷകന്റെയും  ജീവിത പരിസരവും സ്വഭാവവും തമ്മിലുള്ള അന്യോന്യസംബന്ധം (correlation) രസകരമാണ്. കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തുന്നതില്‍ വരെ ഈ വ്യത്യാസം കാണാം. ആന്ത്രോപ്പോളജിക്കല്‍ പഠനങ്ങളില്‍നിന്നും മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കാര്യം‌,പൊതുവായി പറഞ്ഞാല്‍ നായാടികള്‍ അവരുടെ കുട്ടികളെ കാര്യമായി ശിക്ഷിക്കാറില്ല. എന്തുവേണേല്‍ ചെയ്തോ എന്ന മട്ടാണ്. വളരെ ഉദാരമാനസ്കര്‍. കാരണം നായാടി സമൂഹത്തില്‍ ഒരാളുടെ 'പിടിപ്പുകേട്' അയാളുടെ കൂട്ടാളികളെക്കൂടി ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്. ആരും ഒരു പരിധിയില്‍ കൂടുതല്‍ പരസ്പരം ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് അമിതലാളനം (over indulgence) അവരുടെ അതിജീവനത്തെ അധികം ബാധിക്കില്ല. കര്‍ഷക സമൂഹങ്ങള്‍ അല്‍പ്പം കൂടി അച്ചടക്കത്തോടെയാണ് കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തുന്നത്. കാര്‍ഷിക സമൂഹത്തില്‍ വര്‍ഷം മുഴുവന്‍ കൃത്യമായ നേരത്തും കാലത്തും ചെയ്യേണ്ട പണികളുണ്ട്‌. അതില്‍ ഉപേക്ഷ പാടില്ല. (''ഇടവപ്പാതിക്കു പാടത്തിറങ്ങാത്തവന്‍ കന്നിപ്പാടത്ത് കതിര്‍കൊയ്യുന്നില്ല!'' എന്ന് കക്കാട് )

ഇന്നത്തെ ഊണ് മാസങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പേ പ്ലാന്‍ ചെയ്ത് നിര്‍വഹിച്ച പ്രവര്‍ത്തികളുടെ ഫലമാണ്. ഒരാളുടെ പിടിപ്പുകേട് ഗ്രൂപ്പിന് മൊത്തം വലിയ ദൂഷ്യഫലങ്ങളുണ്ടാക്കും. ആ അച്ചടക്കം അവരില്‍ സഹജമാണ്. ഇടയന്മാര്‍ അഥവാ herders ആണ് ഏറ്റവും കര്‍ശനമായി കുട്ടികളോട് പെരുമാറുന്നത്. നേരത്തെ കണ്ടപോലെ എന്തും എപ്പോഴും സംഭവിക്കാം. ഇരുട്ടി വെളുക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് കന്നുകാലികളെ വേറെ ആണുങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോകാം. മാളികമുകളേറിയ മന്നന്റെ തോളില്‍ മാറാപ്പു കേറാന്‍ അധികം സമയമൊന്നും വേണ്ട.  എല്ലായ്പ്പോഴും കരുതിയിരിക്കണം. അതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഇടയില്‍ അമിത വൈകാരികതയും അഗ്രഷനും കൂടുതലാണ്. (Jared Diamond-The world until yesterday.) മറ്റൊരു രസകരമായ കോറിലേഷന്‍ കൂടിയുണ്ട്. യൂറോപ്പില്‍ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളില്‍ കൃഷി എത്തി പിന്നെയും ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമാണ് സ്കാന്‍ഡിനേവിയയില്‍ (അവിടത്തെ കാലാവസ്ഥയുടെ പ്രത്യേകത മൂലം) കൃഷി എത്തുന്നത്‌. അതുവരെ അവിടത്തെ ജനങ്ങള്‍ നായാടികളായിരുന്നു. ഈ രാജ്യങ്ങള്‍ ഏത് അളവുകോല്‍ ഉപയോഗിച്ചാലും ഇപ്പോഴും ലിബറല്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന സ്ഥലങ്ങളാണ്. പഴയ പെറുക്കിതീനികളുടെ easy going മനോഭാവം ഇപ്പോഴും ബാക്കിനില്‍ക്കുന്നതു കൊണ്ടാകുമോ അത്?


''Accidents don't happen to people who take accidents as a personal insult.''Don Vito Corleone in God father.

ഇടയ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ ചൂടന്‍ സ്വഭാവത്തിന് ഒരു നല്ല ഒരു ഉദാഹരണം അഫ്ഗാനികളാണ്. ഇതുവരെ ആര്‍ക്കും കീഴടങ്ങാത്ത/കീഴടക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത ജനതയാണ് അഫ്ഗാനികള്‍ എന്ന് പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. വളരെ ശുഷ്കമായ മലനിരകളില്‍ ആകെയുള്ള സമ്പാദ്യമായ കാലികളെ മേച്ചു ജീവിക്കുന്ന,എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും അവകളെ ആര്‍ക്കും കൈവശപ്പെടുത്താവുന്ന അവസ്ഥയില്‍ അവര്‍ ചൂടന്മാരായില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ. മര്‍ക്കട മുഷ്ടി എന്നൊക്കെ പറയില്ലെ? പിടിച്ചാല്‍ പിന്നെ വിടില്ല.അവരുടെ അവസ്ഥയില്‍ എതിരാളികളോട് ക്ഷമിക്കുകയോ അവര്‍ക്ക് രണ്ടാമതൊരു ചാന്‍സ് കൊടുക്കുന്നതോ ആത്മഹത്യാപരമായിരിക്കും. നിസ്സാര അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളും ജീവന്‍ പോകുന്നതുവരെ പൊരുതി തീര്‍ക്കേണ്ടതാകുന്ന അവസ്ഥ. (നിസ്സരമൊക്കെ നമുക്കാണ്. അവര്‍ക്ക് നിസ്സാരം എന്നൊന്നില്ല. എല്ലാം ഗൌരവമുള്ളത് മാത്രമാണ്. കാരണം അത്തരം ഒരു സമൂഹത്തില്‍ ആര്‍ക്കും നെഞ്ചത്ത് കേറാവുന്നവന്‍ എന്ന ദുഷ്കീര്‍ത്തി ഭാവിയില്‍ മറ്റുള്ളവരുടെ കൈയ്യേറ്റശ്രങ്ങള്‍ക്കും പ്രചോദനമാകാം. (മോഷണത്തിന് കൈവെട്ടലും 'അഭിമാനകൊല' പോലുള്ളവയും കാലിവളര്‍ത്തല്‍ ആദ്യം തുടങ്ങിയ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റിലെ ഇടയ ഗോത്രങ്ങളിലാണ് കൂടുതല്‍ കാണപ്പെടുന്നത് എന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല.) 
 Mousa: This is Afghanistan... Alexander the Great try to conquer this country... then Genghis Khan, then the British. Now Russia. But Afghan people fight hard, they never be defeated. Ancient enemy make prayer about these people... you wish to hear?
Rambo:
Um-hum.
Mousa:
Very good. It says, 'May God deliver us from the venom of the Cobra, teeth of the tiger, and the vengeance of the Afghan.' Understand what this means?
Rambo:
That you guys don't take any shit?
Mousa:
Yes... something like this.  (Rambo III)


യൂറേഷ്യന്‍ സ്റ്റെപ്പികളിലെ അര്‍ദ്ധ സ്ഥിരവാസികളായ ഇടയന്മാരും കുതിരപ്പടയാളികളുമായിരുന്നു സൈത്യന്മാര്‍ (Scythians). ചുറ്റുമുള്ള കാര്‍ഷിക ഗോത്രങ്ങളെ കൊള്ളയടിച്ചും, ആ ഗോത്രങ്ങളെ ആക്രമണങ്ങളില്‍ നിന്ന് രക്ഷിക്കാനായി കൂലിപടയാളികളായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചും ജീവിതം നയിച്ചിരുന്നവര്‍. സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരോട് ചേര്‍ന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നതായി പറയുന്നു. കുതിരയുടെ രക്തം കുടിക്കുന്നര്‍ എന്ന് ഹെരോഡോട്ടസ് പറയുന്ന ഇവരുടെ സ്ത്രീകള്‍ ഒരു ശത്രു പുരുഷനെ കൊല്ലാതെ ഒരു സ്ത്രീയും വിവാഹം കഴിക്കില്ലത്രെ. സ്ത്രീകള്‍ക്ക് അത്ര ഉശിരുണ്ടെങ്കില്‍ പുരുഷന്മാരുടെ കാര്യം പറയണോ? അവര്‍  കുതിരപ്പാലും കുടിക്കാറുണ്ട് എന്ന് ഹോമര്‍ പറയുന്നു. പശുവിനെ കറക്കുന്നപോലെ എളുപ്പമല്ല കുതിരയെ കറക്കുന്നത്‌. അതും അവരുടെ വീര്യത്തിന്റെ മറ്റൊരു മുഖം. (ട്രിവിയ:കുതിരപ്പാലില്‍ പശുവിന്‍പാലിനേക്കാള്‍ ലാക്ടോസ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് അത് കുടിച്ചാല്‍ വയറിളകും. കുതിരപ്പാല്‍ പുളിപ്പിച്ച് Kumis എന്ന ഒരു ലഹരി പാനീയമായാണ് ഉപയോഗിക്കുക.) സൈത്യന്മാരുടെ പിന്‍തലമുറ എന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന കൊസ്സാക്കുകളുടെ യുദ്ധവീര്യവും ഐതിഹാസികമാണല്ലോ. പിന്നെ സ്റ്റെപ്പികളിലെ താര്‍ത്താറുകള്‍, ഹൂണന്മാര്‍.
അപ്പോള്‍ മൂന്നുതരം വ്യത്യസ്ത പേഴ്സണാലിറ്റികള്‍ നമ്മള്‍ കണ്ടു. നായാടി, ഇടയന്‍, കര്‍ഷകന്‍. Thorstein Veblen സമാനമായ ഒരു വര്‍ഗീകരണം പറയുന്നുണ്ട് (The Theory of the Leisure Class). യഥാക്രമം savage, barbarian and civilized. കിരാതന്‍‍, അപരിഷ്കൃതന്‍, പരിഷ്കൃതന്‍ എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ മലയാളത്തില്‍ പറയാം. ഈ മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത മനോഭാവക്കാര്‍ മൂന്ന് പ്രത്യേക കള്ളികളില്‍ കിടക്കുന്നു എന്നൊന്നും അര്‍ത്ഥമില്ല. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒരു സ്മൂത്ത്‌ ഗ്രേഡിയന്റ് പോലെയാണ് ഈ മൂന്നു മനോഭാവക്കാരും എങ്കിലും,പൊതുവായി പറഞ്ഞാല്‍ തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തക്കാരായ നായാടികള്‍,വിളംബിത സംതൃപ്തിക്കാരായ കര്‍ഷകര്‍, കുറെയൊക്കെ വിളംബിത സംതൃപ്തിക്കാരെങ്കിലും മറ്റുരണ്ടു കൂട്ടരെക്കാള്‍ അമിത വൈകാരികതയും ആക്രമണ സ്വഭാവവും കൂടുതലുള്ള ഇടയന്മാര്‍ ഇങ്ങനെ തരം തിരിക്കാം.

ഈ സ്വഭാവ വിശേഷങ്ങള്‍  ജനിതകമോ,ജനിതക ബാഹ്യമോ (epigenetic), ജനിച്ച വളരുന്ന ഉപസംസ്കാരത്തിന്റെ (subculture) മീമുകളുടെ സ്വാധീനമോ ഒക്കെ ആകാം.(ശരിക്കുള്ള കാരണമെന്തായാലും പാരമ്പര്യം പോലെതന്നെ തലമുറകളിലേക്ക് ഈ സ്വഭാവം കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടാം എന്നതാണ് ഇവിടെ പ്രസക്തം. Assortative mating അഥവാ endogamy (ഒരാളുടെ അതേ സാമൂഹ്യ നിലയിലുള്ള ഇണയെതന്നെ സ്വീകരിക്കുക.) മൂലം ഒരാളുടെ മാതപിതാക്കളും അവരുടെ പൂര്‍വ്വികരും ഒക്കെ ജനിച്ചുവീണ അതേ സാമൂഹ്യ സാഹചര്യങ്ങളിലെക്കാണ് പുതിയ ശിശുവും ജനിച്ചു വീഴുന്നത്. ജീനുകളും മീമുകളുമൊക്കെ ഒരേപോലെ തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചൈയ്യപ്പെടും.)
-------------------------------------------------------------------------------

''The origins of farming is the defining event of human history-the one turning point that has resulted in modern humans having a quite different type of lifestyle and cognition to all the other animals and past types of humans.'' (Steven Mithen- archeologist)

അപ്പോള്‍ പൊതുവേ കര്‍ഷകന്‍ ഇടയനെ അപേക്ഷിച്ച് താരതമ്യേനെ വൈകാരികമായി പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുന്നവനും വീണ്ടുവിചാരം അല്പം കൂടുതലുള്ളവനുമായിരിക്കും. ആത്മസംയമനവും വിളംബിത സംതൃപ്തിയോടുള്ള ആഭിമുഖ്യവുമാണ് ഇവിടെയും കാണുന്നത്. മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കൃഷി എന്നാല്‍ സസ്യജന്തു ജാലങ്ങളെ ഇണക്കുക എന്നതോടൊപ്പം സ്വയം ഇണങ്ങുക എന്നത് കൂടിയാണ് (self domestication). പരസ്പരാശ്രിതത്വവും കേന്ദ്രീകൃത ഭരണ സംവിധാനങ്ങളും ഒരു നേതാവിനോടുള്ള അനുസരണശീലവും (നമ്മള്‍ സംസ്കാരം എന്നോ civilization എന്നോ പറയുന്ന സാധനം) ഒക്കെ ഇങ്ങനെ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത ബലഹീനതയായ (evolved biological deficits) കാര്‍ഷിക മനഃസ്ഥിതിയുടെ ഫലമായിരുന്നു. (ഗ്രീക്ക് ഭാഷയില്‍ 'idios' എന്നാല്‍ ഒരുവന്റെ സ്വന്തം, വ്യക്തിപരം എന്നൊക്കെയാണ് അര്‍ഥം. ഇഡിയറ്റ് എന്നാല്‍ സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ എന്നാണ് ആദ്യത്തെ അര്‍ഥം. ഇഡിയറ്റ് എന്ന സ്വാര്‍ത്ഥന്‍ ഇഡിയറ്റ് എന്ന വിഡ്ഢി ആകുന്നത് സമൂഹജീവിയുടെ ഒരു തിരിച്ചറിയലാണ്.)

സ്വയം ഇണങ്ങുക (self domestication) എന്നാല്‍ മറ്റൊരു സഹജീവിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുക എന്നതാണ്. മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നു അയാളുടെ ആവശ്യങ്ങളും ഉദ്ദേശങ്ങളും എന്താണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ആ ബ്രെയിന്‍ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ തന്നെയാണ് മൃഗങ്ങളെ ഇണക്കിവളര്‍ത്താനും നമ്മെ സഹായിച്ചത് എന്ന് പറയാം. ഒരു വന്യമൃഗത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങളെന്തൊക്കെയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാതെ അതിനെ ഇണക്കാനാവില്ല. മൃഗങ്ങളുടെ മനസ്സ് വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക് അതിന് കഴിയാത്ത നായാടികളേക്കാള്‍ വിജയം നേടിയിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. മനുഷ്യന്റെ എമ്പതിയുടെ തുടക്കം ഒരുപക്ഷേ ഇങ്ങനെയായിരിക്കാം എന്ന് അന്ത്രോപോലോജിസ്റ്റുകള്‍ (Pat Shipman)  പറയുന്നു. (മനുഷ്യന്‍ കൃത്രിമമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഇണക്കി വളര്‍ത്തുന്ന നായ്ക്കള്‍ക്കും മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് വായിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. എന്നാല്‍ നായ്ക്കളുടെ പൂര്‍വികനായ ചെന്നായ്ക്കള്‍ക്ക് ആ കഴിവ് ഇല്ലതാനും.)

പ്രധാനമായും മംസത്തിനായി പിന്നീട് കൊല്ലാനായി മൃഗങ്ങളെ വളര്‍ത്തുന്ന ഇടയവര്‍ഗ്ഗവും,പ്രധാനമായും കൃഷിപ്പണിക്കും,കുറച്ചൊക്കെ പാലിനും പിന്നീട് ഒന്നിനും കൊള്ളാതാകുമ്പോള്‍ മാത്രം ഒരുപക്ഷേ മാംസത്തിനും മൃഗങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്ന കര്‍ഷകരുടെ രീതിയും വ്യത്യാസമുണ്ട്. അതായത് ഇടയന്മാര്‍ മൃഗത്തിന്റെ സൌഖ്യത്തിന് രണ്ടാം സ്ഥാനം കൊടുക്കുമ്പോള്‍ കര്‍ഷകര്‍ മൃഗത്തിന്റെ സൌഖ്യത്തിന് കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നു.

പക്ഷേ അങ്ങനെ ചുമ്മാ ഏതെങ്കിലുമൊക്കെ മൃഗങ്ങളെപ്പിടിച്ച് വളര്‍ത്തി ജീവിക്കാനാകില്ല. ചില പ്രത്യേക ഗുണങ്ങളുള്ള മൃഗങ്ങളെയെ മെരുക്കി വളര്‍ത്താനാകൂ. (1) വലുപ്പം: തീരെ ചെറിയ മൃഗങ്ങളെ വളര്‍ത്തുന്നത് ലാഭകരമല്ല.അതുപോലെ വളരെ വലുതും. ഒരാളെക്കൊണ്ട് മേയ്ക്കാന്‍ പറ്റണമല്ലോ. (2) സ്വഭാവം: പറഞ്ഞാല്‍ അനുസരിക്കുന്ന മൃഗമാകണം. കൂട്ടമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന,ഒരു നേതാവിനെ അനുസരിക്കുന്ന മൃഗമാണ് (herd animal) ഏറ്റവും നല്ലത്. ഇടയനെ സ്വന്തം നേതാവായിക്കണ്ട് അവ അനുസരിക്കും. പിന്നെ ബന്ധനത്തില്‍ ഇരിക്കുമ്പോഴും പ്രത്യുല്‍പാദനം നടത്തുന്ന മൃഗമായിരിക്കണം. (അതൊരു പ്രധാന പോയന്റാണ്. എല്ലാ ആധുനിക ശസ്ത്ര സാങ്കേതിക വിദ്യകളുടെയും സഹായമുണ്ടായിട്ടുകൂടി വംശനാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പല മൃഗങ്ങളെ പോലും മൃഗശാലയില്‍ വളത്തിയെടുക്കാന്‍ ഇപ്പോഴും നമുക്കാവുന്നില്ല.) (3) വളര്‍ച്ചാനിരക്ക്: പെട്ടെന്ന് വളര്‍ന്നു പ്രായപൂര്‍ത്തിയാകുന്ന മൃഗങ്ങളാണ് നല്ലത്. അല്ലെങ്കില്‍ അവകളെ തീറ്റിപ്പോറ്റി മുടിയും. (4) ഭക്ഷണം: വളര്‍ത്തു മൃഗം എന്തൊക്കെ തിന്നും എന്നത് പ്രധാനമാണ്. മനുഷ്യന്‍ തിന്നുന്ന ഭക്ഷണം തന്നെ കൊടുത്തു വളര്‍ത്തി പിന്നീട് അതിനെ കൊന്നു തിന്നുന്നത് ലാഭകരമല്ല. മനുഷ്യന് വേണ്ടാത്ത വല്ല പുല്ലും വൈക്കൊലുമൊക്കെ  തിന്നുന്ന മൃഗമാണ്‌ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ്.

ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ മൃഗങ്ങളുള്ളതില്‍ ഈ ലക്ഷണങ്ങളൊക്കെ തികഞ്ഞു വെറും പതിനാല് ജീവികളെ ഉള്ളൂ എന്ന് ജാറെഡ് ഡയമണ്‍ഡ് പറയുന്നു. (The guns,germs and steel.) ഈ പതിനാലില്‍ തന്നെ വെറും അഞ്ചെണ്ണം മാത്രമെ സാര്‍വ്വര്‍ത്തികമായി വിജയിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ആട്, ചെമ്മരിയാട്, പന്നി കുതിര, പശു. BC 9000 മുതല്‍ മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ ആടുകളെയും ചെമ്മരിയാടിനെയും കാലികളെയും വളര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയതായി സൂചനയുണ്ട്. പാലുല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍, ചാണകം,രോമം,തുകല്‍, കൃഷിപ്പണി ഇവകള്‍ക്കാണ് കര്‍ഷകന്‍ മൃഗങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മാംസത്തിനായി മൃഗങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഉപജീവന കര്‍ഷകര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ലാഭാകരമായിരുന്നില്ല. മാംസം എടുക്കുന്നതിനു പകരം പാല്‍ ഉപയോഗിക്കാമെങ്കില്‍ ഒരു സ്ക്വയര്‍ കിലോമീറ്റര്‍ സ്ഥലത്ത് അഞ്ചിരട്ടി ആളുകള്‍ക്ക് ജീവിക്കാം എന്നാണ് കണക്ക്.

ഇവിടെ നമുക്ക് ഗോമാതാവിനെക്കുറിച്ച് കൂടി പറയാം. മാതഃസര്‍വഭൂതാനാം ഗാവഃ സര്‍വസുഖപ്രദാഃ (പശു എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും മാതാവാണ്.) പോലുള്ളവയൊക്കെ പതിവുപോലെ ബ്രാഹ്മണ ഗൂഢാലോചന എന്നതാണ് പൊളിറ്റിക്കലി കറക്റ്റ് നിലപാട്. അവരുടെ അന്നത്തെ അവസ്ഥയില്‍ വളരെ ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വമായ, ചില സാമ്പത്തിക പരിഗണനകളുടെ ഫലമാണ് ഗോമംസവര്‍ജ്ജനം എന്നത് നമ്മുടെ പുരോഗമന ബുദ്ധിജീവികള്‍ സമ്മതിച്ചുതരില്ല. മാര്‍വിന്‍ ഹാരിസ് എന്ന അന്ത്രോപോളജിസ്റ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ Cows,Pigs,Wars, and Witches: the riddles of culture എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ ഒരു ഹൈപ്പോതെസിസ് അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അതൊന്നു നോക്കാം.

അതിന്റെ ചുരുക്കം ഇതാണ്. ഒരു ഉപജീവന കര്‍ഷകന് (subsistence farmer) ഒരു ചത്ത പശുവിനെക്കാള്‍ മൂല്യം ജീവനുള്ള പശുവിനുണ്ട്. പശുവിനെ കൃഷിപ്പണിക്ക് ഉപയോഗിക്കാം. പാലില്ലെങ്കില്‍ പോലും പശു കത്തിക്കാനുള്ള ചാണകം തരും. ഈ ചാണകം തന്നെ വളമായും,ഫ്ലോറിംഗ് മെറ്റീരിയലായും ഉപയോഗിക്കാം. ഇതിനൊക്കെ പകരം പശുവിന് മനുഷ്യന് തിന്നാന്‍ പറ്റാത്ത പുല്ലും വൈക്കോലുമൊക്കെ കൊടുത്താല്‍ മതി താനും (ആധുനിക കാലത്ത് സിനിമാപോസ്റ്ററും). പശു അതിന്റെ ഭക്ഷണത്തിനായി മനുഷ്യരുമായി മത്സരിക്കുന്നില്ല എന്നത് കൂടെകൂടെ ക്ഷാമത്തെ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഒരു ഉപജീവന കര്‍ഷകനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു പ്രധാന പോയന്റാണ്. (ഒരുപക്ഷേ വെള്ളത്തിനും ആ മത്സരം ഉണ്ടാവില്ല. ഇന്ത്യയിലെ പരമ്പരാഗത പശുക്കള്‍ക്ക്‍, സെബു പോലുള്ളവ-വളരെ കുറച്ചു വെള്ളം മതിയാകുന്നവയാണ്.) പശുവിനു കിട്ടുന്ന ബഹുമാനം എരുമക്ക്‌ കിട്ടാത്തതിന് കാരണവും ഇതാണ്. എരുമകള്‍ വരണ്ട കാലാവസ്ഥ നന്നായി അതിജീവിക്കില്ല. അവ ചെളിയില്‍ ജീവിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളാണ്. (Water buffalo എന്ന പേര് തന്നെ നോക്കുക.)

(സ്വതവേ ശുഷ്കമായ ഭൂപ്രകൃതിയുള്ള മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ പന്നി കൊള്ളരുതാത്ത മൃഗമായതിനുള്ള കാരണങ്ങളില്‍ ഒന്ന് അത് ഭക്ഷണത്തിനും വെള്ളത്തിനും മനുഷ്യരുമായി മത്സരിക്കും എന്നതാകാം എന്നും മാര്‍വിന്‍ ഹാരിസ് പറയുന്നു. പന്നി മരുഭൂമിയില്‍ വളരുന്ന മൃഗമല്ല. കാടാണ് അതിന്റെ വാസസ്ഥാനം. പന്നികള്‍ വിയര്‍ക്കില്ല. പൊതുവെ ഈര്‍പ്പവും തണുപ്പും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പന്നികളെ വളര്‍ത്താന്‍ കൂടുതല്‍ അധ്വാനവും വിഭവങ്ങളും വേണ്ടിവരും. കര്‍ഷക സമൂഹങ്ങള്‍ക്ക് അവരുടെ കാര്‍ഷിക വേസ്റ്റും ഉച്ഛിഷ്ടങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് പന്നികളെ ലാഭകരമായി പോറ്റാന്‍ സാധിക്കും. (പന്നികളെ ഇണക്കി വളര്‍ത്താന്‍ തുടങ്ങിയത് ചൈനയിലെ നദീതീരത്തെ കര്‍ഷകരാണ്. 9000 BC യില്‍.) മരുഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യന്‍ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം തന്നെ കൊടുത്ത് പന്നിയെ വളര്‍ത്തി അതിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് ലാഭകരമല്ല. നല്ലൊരു വരള്‍ച്ചയില്‍ പന്നികള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടി കൂടി ദ്രവ്യം ചിലവാക്കേണ്ടി വരുന്ന ഗോത്രങ്ങള്‍ ക്ഷാമത്തെ അതിജീവിക്കില്ല.)

പട്ടിണിയുടെ പാരമ്യത്തില്‍പ്പോലും ഒരു കര്‍ഷകന്‍ പശുവിനെ കൊന്ന് തിന്നില്ല. അത് വല്ല ഉണക്കപുല്ലും തിന്ന് തല്‍ക്കാലം ജീവിച്ചോളും. പാലൊന്നും ഇല്ലെങ്കില്‍ പോലും തണുപ്പുകാലത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ഇന്ധത്തിനുള്ള ചാണകമെങ്കിലും പശുവില്‍നിന്ന് കിട്ടും. ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ അടുത്ത സീസണിലെ കൃഷി കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടാം. പശുസ്നേഹികള്‍ അഥവാ താല്‍ക്കാലിക നേട്ടത്തെ അവഗണിച്ച് ദീര്‍ഘകാല നേട്ടത്തെ വരിച്ചവര്‍ രക്ഷപ്പെടും. തീരെ ഗതി കെട്ടവര്‍ മാത്രമെ പശുവിനെ തിന്നൂ എന്നുമാകും. പശുവിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയവന് പലപ്പോഴും വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ കൂടി കര്‍ഷകനായി ജീവിക്കാനുമാകില്ല. അത്തരക്കാര്‍ കര്‍ഷക സമൂഹത്തിന്റെ പുറംപോക്കിലേക്ക് തള്ളപ്പെടും.
--------------------------------------------------------------------------

(Aside point:..''ഗോബ്രാഹ്മണേഭ്യ ശുഭമസ്തു നിത്യംലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു." (പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണരും സുഖമായിരിക്കട്ടെ, ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍ സുഖമുണ്ടാകട്ടെ.) എന്നതിന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ഥം ഈ ബാക്ക് ഗ്രൌണ്ട് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ഇല്ലാതെ മനസ്സിലാക്കാനാകില്ല. ഭൌതിക സമ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായ പശുക്കളും അറിവിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുകാരായ ബ്രാഹ്മണരും (ബ്രാഹ്മണന്‍ എന്നതിന് പണ്ഡിതന്‍, ആചാര്യന്‍, ഗുരു എന്നിങ്ങനെ അറിവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനേകം അര്‍ഥങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. (ഇത് 'സംഘി' വ്യാഖ്യാനമാണ് എന്ന് തോന്നുന്നവര്‍ക്ക് ബുദ്ധന്‍ ധര്‍മ്മപദത്തിലെ ഇരുപത്താറാം അധ്യായത്തില്‍ അദ്ദേഹം ബ്രാഹ്മണന് കൊടുക്കുന്ന നിര്‍വചനങ്ങള്‍ നോക്കാം.)

ഇനി അതല്ലെങ്കിലും അവരുടെ മതപരമായ ചപ്പടാച്ചി 'അറിവുകള്‍' ഒഴിച്ചു നിര്‍ത്തിയാലും ഏത് സീസണില്‍ എന്ത് കൃഷി ചെയ്യണം, തിന്നാല്‍ കൊള്ളാവുന്ന സസ്യങ്ങള്‍ ഏതൊക്കെ, വരള്‍ച്ചയും ശൈത്യവും ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതകള്‍, മുന്‍പ് സമാനമായ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായപ്പോള്‍ പൂര്‍വ്വികര്‍ അത് തരണം ചെയ്തതെങ്ങിനെ ഒക്കെ എഴുത്തും വായനയും വശമുള്ള ഇവര്‍ക്കെ അറിയുന്നുണ്ടാകൂ. (പുസ്തകത്തിന്റെയും ഇന്റര്‍നെറ്റിന്റെയും ഈ കാലത്തുനിന്ന് അത്തരമൊരു വിവരശേഖരത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം സങ്കല്‍പ്പിക്കാന്‍ പോലും പ്രയാസമായിരിക്കും.)  ഇനി എഴുത്തും വായനയും വ്യാപകമാകുന്നതിനുമുന്‍പും ഇത്തരം 'ചലിക്കുന്ന എന്‍സൈക്ലോപീഡിയകളുടെ' പ്രാധാന്യം വിലമതിക്കാനാവാത്തതായിരുന്നു. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സാക്ഷരപൂര്‍വ്വ ഗോത്രങ്ങളില്‍ പ്രായമായവരും സാക്ഷരതയുള്ള ഗോത്രങ്ങളില്‍ പുരോഹിതരും ഇത്തരം വിജ്ഞാന സൂക്ഷിപ്പുകാരായുണ്ടായിരുന്നു.

(മെഗസ്റ്റനീസ് അദ്ദേഹം കണ്ട ഇന്ത്യയില്‍ ഏഴ് വിഭാഗം ജനങ്ങളുണ്ട്‌ എന്ന് പറയുന്നു. അതില്‍ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന വര്‍ണ്ണത്തെക്കുറിച്ച് (ബ്രാഹ്മണര്‍?) ഇങ്ങനെ പറയുന്നു.....''Their services are employed privately by persons who wish to offer sacrifices or perform other sacred rites, and also publicly by the kings at what is called the Great Synod, wherein at the beginning of the new year all the philosophers are gathered together before the king at the gates, when any philosopher who may have committed any useful suggestion to writing, or observed any means for improving the crops and the cattle, or for promoting the public interests, declares it publicly. If any one is detected giving false information thrice, the law condemns him to be silent for the rest of his life, but he who gives sound advice is exempted from paying any taxes or contributions.'' )

അപ്പോള്‍ ബൌധികവും ഭൌതികവുമായ ധനങ്ങള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഗോത്രത്തിന് നിലനില്‍ക്കാം. (ട്രിവിയ: കന്നുകാലി എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന cattle,അടിമ എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന chattel,ധനം എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന capital എല്ലാം സ്വത്ത്‌ എന്നര്‍ത്ഥം വരുന്ന ലാറ്റിന്‍ വാക്കിന്റെ വകഭേദങ്ങളാണ്. യജുര്‍വ്വേദത്തിലെ ആദ്യത്തെ മന്ത്രം തുടങ്ങുന്നത്‌ തന്നെ ആരോഗ്യമുള്ള ധാരാളം പശുക്കളുണ്ടാകട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെയാണ്.) ട്രഷറിയും ലൈബ്രറിയും നിലനില്‍ക്കട്ടെ എന്ന ഒരു അതിജീവന കാര്‍ഷിക സമൂഹത്തിന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയാണ് ''ഗോബ്രാഹ്മണേഭ്യ ശുഭമസ്തു നിത്യംലോകാഃ സമസ്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തു." (കാളകള്‍ക്ക് അത്ര പ്രാധാന്യമില്ല, ഏതാനും വിത്ത് കാളകള്‍ മതി, വര്‍ക്ക്‌ ഫോഴ്സ് നിലനിര്‍ത്താം. (പത്തു പശുവിന് നാല് കാള എന്നാണ് കൌടില്യന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രത്തിലെ കണക്ക്.) പക്ഷേ പശുക്കളുടെ എണ്ണം കണ്ടമാനം കുറഞ്ഞാല്‍ ഇക്കോണമി തന്നെ തകര്‍ന്നു പോയേക്കാം. അതുകൊണ്ട് ഗോമാതാവല്ലാതെ ഗോ പിതാവില്ല. (കൌടില്യന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രത്തില്‍ കറവയുള്ള പശുവിനെയോ കിടാവിനെയോ കൊല്ലുന്നവര്‍ക്കുള്ള ശിക്ഷ അമ്പതു പണമാണ്.)
---------------------------------------------------------------------------------

 ചാണക്യന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രത്തില്‍ ഭൂമിയെ രണ്ടായി തിരിക്കുന്നുണ്ട്. ദേവമാതൃകം, നദീമാതൃകം (അദേവമാതൃകം). മഴവെള്ളം മാത്രം ആശ്രയിച്ചു കൃഷി ചെയ്യുന്ന ജനങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന ദേശമാണ്‌ ദേവമാതൃകം. പുഴവെള്ളം കൊണ്ട് കൃഷി ചെയ്തു ജനങ്ങള്‍ ജീവിക്കുന്ന ദേശമാണ് നദീമാതൃകം (അദേവമാതൃകം). ചാണക്യന്റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ഏറ്റവും നല്ല ഭൂമി ഇതാണ്.

ഉണങ്ങിയ ഭൂമി ഉഴാന്‍ കാളയും വെള്ളക്കെട്ടുള്ള ഇടങ്ങളിലെ കൃഷിക്ക് എരുമയും അതാണ്‌ ഇന്ത്യയില്‍ പൊതുവേ കണ്ടുവരുന്നത്‌. (ചെളിയില്‍ ഉഴാന്‍ പരന്ന കുളമ്പുള്ള എരുമയാണ്‌ കൂടുതല്‍ നല്ലത്.) വരണ്ട ഭൂമിയില്‍ മഴയെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് പശുവിനെ ഉപയോഗിച്ച് കൃഷി നടത്തുന്നവരെപ്പോലെയല്ല, നദീമുഖത്തെ എക്കലടിഞ്ഞ് ഫലഭൂവിഷ്ഠമായ ചെളിയില്‍ എരുമകളെ ഉപയോഗിച്ചു കൃഷി നടത്തുന്നവര്‍. അവര്‍ക്ക്  ഭക്ഷ്യ സുരക്ഷയുടെ കാര്യത്തില്‍ കാര്യമായ പേടി വേണ്ട‌. അവിടെ ഉഴവുമൃഗത്തെ കൊന്ന് ചാപ്സാക്കുന്നതൊന്നും അവരുടെ അതിജീവനത്തെ അത്രതന്നെ ബാധിച്ചേക്കില്ല. സ്വാഭാവികമായും എരുമ ഒരു പുണ്യ മൃഗവുമല്ല. (അല്ലാതെ നമ്മുടെ കാഞ്ച ഇലയ്യ സങ്കല്‍പ്പിക്കുന്ന പോലെ എരുമക്ക്‌ കറുത്ത നിറമായതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല. നമ്മുടെ ആ പൂര്‍വ്വികര്‍ക്ക് അല്‍പ്പം കൂടിയൊക്കെ ബുദ്ധി നമുക്ക് അനുവദിച്ചുകൊടുക്കാം. പശുവിനെ പുണ്യ മൃഗമാക്കിയവര്‍ അത് ചെയ്തത് സ്വന്തം ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് തന്നെയായിരുന്നു.)

(കുതിരയുടെ മാംസം കുതിര പ്രധാന വളര്‍ത്തു മൃഗമായ സമൂഹങ്ങളില്‍ ആരും തിന്നാത്തതെന്തുകൊണ്ട് എന്നതിനും സമാനമായ ഒരു ഉത്തരം മാര്‍വിന്‍ ഹാരിസ് പറയുന്നുണ്ട്. കുതിര യുദ്ധത്തിന്  പ്രധാനപ്പെട്ടതായതു കൊണ്ട് അതിനെ വീണ്ടു വിചാരമില്ലാതെ കൊന്നുതിന്നുന്ന ഗോത്രം പിന്നീടൊരിക്കലും മറ്റുള്ളവരെ പിടിച്ചടക്കി ജീവിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല.(മുഹമ്മദിന്റെ കൂടെ ജിഹാദില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നവര്‍ക്ക് വാഹനം ഉള്ളവര്‍ക്ക് കൊള്ളമുതലിന്റെ രണ്ടു പങ്കാണത്രെ ലഭിക്കുക. അത്തരം അവസ്ഥയില്‍ അവരുടെ പ്രധാന മൃഗമായ ഒട്ടകത്തെ കൊല്ലാന്‍ ഒന്ന് മടിക്കും. അതിന്റെ പാലും മൂത്രവും ഒക്കെ ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ ഉപയോഗിക്കാം. തുള്ളി വെള്ളം കിട്ടാനില്ലാത്തിടത്ത് ഒട്ടകമൂത്രം ജീവജലം തന്നെയാണ്. ഒട്ടകമൂത്രത്തോടും ഗോമൂത്രത്തോടുമെല്ലാം പുച്ഛം തോന്നുന്നവര്‍ മനുഷ്യ പൂര്‍വ്വികര്‍ എന്തൊക്കെ ഭക്ഷിച്ചിരുന്നു ഇപ്പോളും ഭക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് പോസ്റ്റിന്റെ ആദ്യം ചര്‍ച്ച ചെയ്തത് നോക്കുക.) ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഒട്ടകത്തിന്റെ ദേഹത്ത് ചെറിയ മുറിവുണ്ടാക്കി അതിന്റെ രക്തം വരെ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഒട്ടകം വളരെ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മൃഗമാണ്‌ അവിടെ. ഒരിക്കല്‍ തന്റെ ഒട്ടകങ്ങളെ മോഷ്ട്ടിച്ചവരെ ക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് മുഹമ്മദ്‌. (പഴയ നിയമം പ്രകാരവും ഒട്ടകം നിഷിദ്ധമായ മൃഗമാണ്‌. (ആവര്‍ത്തന പുസ്തകം 14-7) പിന്നെ കുതിരയും ഒട്ടകവും പശുവുമൊക്കെ വിലപ്പെട്ടതായതുകൊണ്ട് ഭക്ഷണത്തിനല്ലാതെ ദൈവപ്രീതിക്കായി അവയെ ബലി കൊടുക്കാം. പശുവിനെയും യാഗത്തിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നത് ഗോമംസം പതിവായി ഭക്ഷണത്തിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവല്ല. (Thorstein Veblen പറയുന്ന conspicuous waste ന്റെ ഉദാഹരണം.)

കര്‍ഷക മനോഭാവത്തിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ് കച്ചവടവും. തന്റെ കൈവശമുള്ള ഒരു വിഭവം സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ മറ്റൊരു അത്യാവശ്യക്കാരന് കൊടുത്ത് കൂടുതല്‍ മൂല്യമുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും നേടുക. അതും സ്വയം ഉപയോഗിക്കാതെ വേറൊരു ആവശ്യക്കാരനെ കണ്ടെത്തി അയാള്‍ക്ക്‌ വിറ്റ് വീണ്ടും തന്റെ ആസ്തി വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുക. ഇവിടെയും സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങള്‍ അടക്കാനുള്ള കഴിവും വിളംബിത സംതൃപ്തിയുമാണ്‌ കാണുന്നത്. ഈ പലിശ എന്ന കോണ്‍സെപ്റ്റ് നോക്കുക. ഇന്ന് എന്റെ കൈയിലുള്ള നൂറു രൂപയ്ക്ക് നാളെ കിട്ടിയേക്കാവുന്ന നൂറു രൂപയേക്കാള്‍ വിലയുണ്ട്‌ എന്ന സത്യം മനസ്സിലാക്കിയതിന്റെ ഫലമാണ് പലിശ. നാളെ കൂടുതല്‍ കിട്ടിയേക്കില്ല എന്നറിഞ്ഞുകൊണ്ടു ഇന്ന് കൈയ്യിലുള്ളത് കളയുക എന്ന റിസ്ക്‌ സഹിക്കുന്നതിനുള്ള അല്ലെങ്കില്‍ വിളംബിത സംതൃപ്തിക്കുള്ള കൂലിയാണ് പലിശ. മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ കൃഷിക്കാരായിരുന്ന ജൂതര്‍ കച്ചവടക്കാരും പലിശക്കാരുമായി. വെറും ആടുമേച്ചും തല്‍ക്ഷണ ഫലം തരുന്ന കൊള്ളയുമായി നടന്നവര്‍ക്ക് പലിശയുടെ ഹിക്മത്ത് പിടികിട്ടാത്തതുകൊണ്ട് അവര്‍ക്ക് അത് ഹറാമുമായി.) പരമ്പരാഗത കച്ചവടക്കാരായ ജൂതരുടെ ഇസ്രായേലും നോമാഡുകളായ അറബികളുടെ ഫലസ്തീനും നോക്കുക.

''It turns out that these people have plenty of leisure time, sleep a good deal, and work less hard than their farming neighbors. For instance, the average time devoted each week to obtaining food is only 12 to 19 hours for one group of Bushmen, 14 hours or less for the Hadza nomads of Tanzania.''Jared diamond

നായാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നുമുള്ള (hunting and gathering) ജീവിതം വളരെ പ്രാകൃതവും ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നിറഞ്ഞതുമാണ് എന്നൊരു ധാരണയുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടിവര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ പഠിച്ചതില്‍നിന്നും മനസ്സിലാക്കാനാകുന്നത്, അവരുടെ ജീവിതം ഒട്ടും പ്രയാസമുള്ളതല്ല എന്നും ധാരാളം വിശ്രമവും നല്ല സമീകൃതാഹാരവുമൊക്കെയായി വളരെ സുഖമായാണ് അവര്‍ ജീവിക്കുന്നത് എന്നാണ്.  ആഴ്ചയില്‍ ശാരാശരി 12 മുതല്‍ 20 മാത്രമെ അവര്‍ക്ക് ഭക്ഷണത്തിനായി ശ്രമിക്കേണ്ടി വരുന്നുള്ളൂ. (ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടിവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്ക് നല്ല ഭൂമിയൊക്കെ തട്ടിയെടുത്ത നാഗരികമനുഷ്യര്‍ ഉപേക്ഷിച്ച ഏറെക്കുറെ ഉപയോഗശൂന്യമായ ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുപോലും.) ആന്ത്രോപ്പോളജിസ്റ്റായ  Marshall Sahlins ഈ കാരണത്താല്‍ നായാടികളെ ''പ്രഥമ സമ്പന്ന സമൂഹം'' (the original affluent society.) എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്‌.


നമ്മുടെ കൃഷിയുടെയും മൃഗ പരിപാലനത്തിന്റെയും കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ രസമാണ്. നമ്മള്‍ ഇവകളെ മെരുക്കി നമ്മുടെ വരുതിയിലാക്കി എന്നാണ് സ്വയം കരുതുന്നത്. എന്നാല്‍ ഈ 'കീഴടക്കപ്പെട്ട' ജന്തുജാലങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന്  ആരെങ്കിലും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ഒരു പതിനായിരം വര്‍ഷം മുന്‍പ്  മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന അനേകം കാട്ടു പുല്ലുകളുടെ കൂട്ടത്തിലെ ഒരു സാധാരണ അംഗം മാത്രമായിരുന്നു ഗോതമ്പ്. കാട്ടുഗോതമ്പ്  പ്രജനനം നടത്തുന്നത് കാറ്റിന്റെ സഹായത്തോടു കൂടിയാണ്. അതായത് വിത്ത് പാകമായാല്‍ അത് പൊട്ടിച്ചിതറി എല്ലായിടവും പരക്കും. അത് ശേഖരിച്ച് ഭക്ഷണമാക്കുന്നത് ഏറെക്കുറെ അസാധ്യമാണ്. അപ്പോഴാണ് മ്യൂട്ടേഷന്‍ സംഭവിച്ച ഒരു ഇനം (einkorn wheat)  മനുഷ്യന്റെ കണ്ണില്‍ പെടുന്നത്. മ്യൂട്ടേഷന്റെ ഫലമായി ഈ ഇനത്തിന്റെ വിത്തുകള്‍ സ്വയം വേര്‍പ്പെടില്ല. കതിരോടെ മുറിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ഒരിടത്തിട്ട് തല്ലിക്കൊഴിച്ച് മെതിച്ചു വേര്‍പ്പെടുത്താം. പ്രകൃതിയില്‍ ഒരുതരത്തിലും നിലനില്‍ക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ലാതിരുന്ന, നാച്ചുറല്‍ സെലക്ഷനില്‍ പരാജയപ്പെടുമായിരുന്ന, ജനിതകവൈകല്യം വന്ന ഈ ഇനമാണ് മനുഷ്യന്റെ ആര്‍ട്ടിഫിഷ്യല്‍ സെലക്ഷന്‍ മൂലം രക്ഷപ്പെട്ടത്.

Einkorn wheat എന്ന ഈ 'പ്രകൃതി വിരുദ്ധ'ഗോതമ്പ് മിഡില്‍ ഈസ്റ്റില്‍നിന്ന്  ലോകത്തെ എല്ലാ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ലോകമെമ്പാടും ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ഹെക്ടര്‍ ഭൂമിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈ ഗോതമ്പാണ് വളരുന്നത്‌. അത് മാത്രമോ? 'പ്രകൃതി തിരഞ്ഞെടുത്ത' കാട്ടുഗോതമ്പ് മനുഷ്യന്റെ കണ്ണില്‍ വെറും കളയായി മാറി. എന്നിട്ട് മനുഷ്യന്‍ ഈ 'പ്രകൃതി വിരുദ്ധ' പുല്ലിന് വളരാന്‍ പകലന്തിയോളം നിലം ഉഴുതും, അതിന്റെ മൂട്ടിലെ കള പറിച്ചും, അതിന് വെള്ളം കോരിയും അതിനെ വേലികെട്ടി സംരക്ഷിച്ചും ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്നു. ഇവകളെ താന്‍ domesticate ചെയ്തു എന്നാണു പറച്ചില്‍. ഈ ഗോതമ്പോ ഉരുളക്കിഴങ്ങോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ വെറുമൊരു ഫംഗസ്സായ യീസ്റ്റോ അതിന്റെ കഥ പറഞ്ഞാല്‍ എങ്ങിനെയിരിക്കും?

നമ്മള്‍ ബിയര്‍,വൈന്‍ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഫംഗസ്സ് (യീസ്റ്റ്‌) ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.നമ്മുടെ വിചാരം നമ്മള്‍ യീസ്റ്റിനെ മെരുക്കി നമ്മുടെ അടിമയാക്കി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നാണ്.എന്നാല്‍ സത്യം മറിച്ചാണ്. പ്രകൃതിയില്‍ നിലനില്‍ക്കാന്‍ സാധ്യത കുറവായിരുന്ന ഒരു ചെറുകിട യീസ്റ്റ്‌ വര്‍ഗ്ഗം (brewer's yeast) മനുഷനെ അതിന്റെ ശരീരത്തില്‍നിന്നും പുറം തള്ളുന്ന മാലിന്യം (അതിന്റെ മൂത്രം?) മനുഷ്യന് ആസ്വാദ്യകരമായി തോന്നിയതുകൊണ്ട്  ബിയര്‍, വൈന്‍ ഉല്പാദനകേന്ദ്രങ്ങളില്‍ യാതൊരു ശത്രുക്കളുമില്ലാതെ സസുഖം വാഴുന്നു. യീസ്റ്റിന്റെ ശത്രുക്കള്‍ തങ്ങളുടെയും ശത്രുക്കള്‍ എന്ന മട്ടില്‍ മനുഷ്യര്‍ സമയവും അധ്വാനവും ചിലവിട്ട്  ഇവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. യീസ്റ്റിനോട് ചോദിച്ചാല്‍ തങ്ങളുടെ സുഖത്തിനു വേണ്ടി മനുഷ്യനെ ഇണക്കി വളര്‍ത്തുന്ന അവരുടെ മനുഷ്യ ഫാമുകളെക്കുറിച്ചു പറയും. കുറെ അടിമകള്‍ ബാര്‍ലിയും മുന്തിരിയും വളര്‍ത്തുന്നു,യീസ്റ്റുകള്‍ക്ക് സുഖമായി ഭക്ഷിക്കാന്‍. ഒരു പ്രദേശത്ത് വിജയ്‌ മല്യ എന്നൊരു കങ്കാണിയാണ് തങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി മനുഷ്യരെകൊണ്ട് പണിയെടുപ്പിക്കുന്നത് എന്നും അവ പറയും. തങ്ങളിലെ ഒരു സവര്‍ണ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ എച്ചിലും മൂത്രവും വന്‍ വില കൊടുത്തു ഷാംപൈന്‍ എന്ന് പേരും വിളിച്ച് ഈ വിഡ്ഢികളായ അടിമകള്‍ കുടിക്കാറുമുണ്ട് എന്ന് പരിഹസിക്കുന്നുമുണ്ടാകാം. :-)

മറ്റൊരു ഉദാഹരണം കുരുവില്ലാത്ത മുന്തിരിയാണ്.ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷം മുന്‍പ് മ്യൂട്ടേഷന്റെ ഫലമായി കുരുവില്ലാത്ത മുന്താരി ഉണ്ടാകുന്നു‍. പ്രകൃത്യാ വംശനാശം വന്നു പോകേണ്ട ആ ചെടി (കുരുവില്ലാതെ എന്ത് അടുത്ത തലമുറ) ബുദ്ധിമാനായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ആ വള്ളികള്‍ നട്ടുവളര്‍ത്തിയതുകൊണ്ട് ലോകം മുഴുവന്‍ വ്യാപിച്ചു. ഇന്ന് കാണുന്ന കുരുവില്ലാത്ത എല്ലാ മുന്തിരി ചെടികളും അന്നത്തെ ആ ചെടിയുടെ ക്ലോണുകളാണ്..!!.

കൃഷി മനുഷ്യനെ നശിപ്പിച്ചു എന്നാണ് ആര്‍ക്കിയോളജി പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്‍ കാണിച്ച ഏറ്റവും വലിയ അബദ്ധമായിരുന്നു കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനം എന്ന് ജാറെഡ് ഡയമണ്ട് പറയുന്നു. അക്കാലത്തെ അസ്ഥികൂടങ്ങളിലും മറ്റും പോഷകാഹാരക്കുറവിന്റേയും ശാരീരികമായ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റേയും ലക്ഷണങ്ങള്‍ കാണാം. കര്‍ഷകന് ഭാഗ്യമുണ്ടെങ്കില്‍ വിളവ് നന്നായി കിട്ടും. പക്ഷേ ജനസംഖ്യ ലഭ്യമായ ഭക്ഷണത്തിന് അനുസരിച്ച് ഉയരുന്നതുകൊണ്ട് കൃഷി പിഴച്ചാല്‍ എല്ലാവക്കും പട്ടിണിയായിരിക്കും ഫലം. പഠനങ്ങള്‍ കാണിക്കുന്നത് കൃഷി തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് അഞ്ചു ശതമാനം പേര്‍ അന്‍പത് വയസ്സ് പിന്നിടുമ്പോള്‍ കൃഷിക്കാരില്‍ ഒരു ശതമാനം മാത്രമാണ് അന്‍പതാം പിറന്നാള്‍ പിന്നിടുന്നത്. ഭക്ഷണത്തിന്റെ ക്വാളിറ്റിയും മോശമായിരുന്നു. ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും നടുവൊടിക്കുന്ന പണിയെടുത്താലും കര്‍ഷകന്‍ നേരിടേണ്ടി വരുന്ന കൂടെക്കൂടെയുള്ള ക്ഷാമം ഒരു കാട്ടുവാസിക്ക് നേരിടേണ്ടി വരുന്നില്ല.  ഒരു നാട്ടുവാസി ഏതാനും സ്പീഷീസുകള്‍ മാത്രം കൃഷി ചെയ്യുമ്പോള്‍ ഒരു വനവാസിക്ക് ഭക്ഷണമാക്കാന്‍ പറ്റുന്നത് നൂറിനടുത്ത്‌ സ്പീഷീസുകളാണ്. അവര്‍ ഒരിക്കലും പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല.

ഏതാണ്ടെല്ലാ പകര്‍ച്ചവ്യാധികളും നമ്മളെ ബാധിച്ചുതുടങ്ങുന്നതും കൃഷിയും മൃഗവളര്‍ത്തലുമായി ഒരിടത്തു തന്നെ സ്ഥിര താമസം തുടങ്ങുന്നതു മുതലാണ്. മനുഷ്യനെ ബാധിക്കുന്ന മിക്ക വ്യാധികളും മൃഗജന്യമാണ്.

ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ‍....Measles-------Cattle (rinderpest)
                                TB----------------Cattle
                                Smallpox-------Cattle(cow pox)
                                Flu----------------Pigs and ducks
                                Malaria----------Birds?
                                Lassa fever----Rodents?
                                Typhus----------Rats

മനുഷ്യന്‍ വളര്‍ത്തുന്നതോ അല്ലെങ്കില്‍ മനുഷ്യനുമായി ഇടപഴകുന്ന ജീവികളോ നമുക്ക് തരുന്ന രോഗങ്ങളുടെ ഒരു  ലിസ്റ്റ് അമ്പരപ്പിക്കുന്നതാണ്.... Plagues and peoples (William.H.McNeill) എന്ന പുസ്തകത്തില്‍നിന്ന്....

                       Poultry-----------------26
                       Rats and mice-------32
                       Horse-------------------35
                       Pig-----------------------42
                       Sheep and goats--- 46
                       Cattle--------------------50
                       Dog----------------------65

ജീവിക്കുന്ന പരിസരങ്ങളില്‍ തന്നെ വിസര്‍ജ്ജനം ചെയ്യുന്നതും (മറ്റൊരു മൃഗവും സ്വന്തം വാസസ്ഥലത്തിനടുത്ത് വിസര്‍ജ്ജിക്കാറില്ല. അഥവാ വിസര്‍ജ്ജിക്കുന്നതിനടുത്ത് താമസിക്കാറില്ല.സുകുമാര്‍ അഅഴീക്കോടിന്റെ പഴയ 'കൂട്ടില്‍ വിസര്‍ജ്ജിക്കുന്ന ജീവി' പ്രയോഗം ഓര്‍ക്കുക.) പകര്‍ച്ചവ്യാധികളും രോഗങ്ങളും പടരാന്‍ ഇടയാക്കി. കൃഷി തുടങ്ങിയതോടു കൂടി ആയുസ്സില്‍ വന്‍ കുറവാണ് സംഭവിച്ചത്.

പിന്നെന്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യന്‍ കൃഷി ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി? അത്ര കൊള്ളൂല്ലെങ്കില്‍ എന്തിന് അത് തുടര്‍ന്നു? അത് അടുത്ത ഭാഗം.....

Aside point.....കൃഷികൊണ്ട് ഒരു മെച്ചവും ഉണ്ടായില്ല എന്ന് പറഞ്ഞുകൂടാ. പ്രത്യേകിച്ച് യൂറോപ്യന്മാര്‍ക്ക്. യൂറോപ്യന്മാര്‍ പില്‍കാലത്ത് ലോകം കീഴടക്കിയതിനുപിന്നില്‍ കൃഷിയുടെ കണ്ടുപിടുത്തം സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. യൂറോപ്യന്മാര്‍ അമേരിക്കയിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഇരുപതു മില്യണോളം വരുന്ന തദ്ദേശിയരില്‍ 95 ശതമാനവും യൂറോപ്യന്മാര്‍ കൊണ്ടുവന്ന പകര്‍ച്ചവ്യാധികള്‍ മൂലം മരിച്ചു. എന്നാല്‍ തിരിച്ച് തദ്ദേശിയരുടെ അസുഖങ്ങള്‍ യൂറോപ്യന്മാരെ കാര്യമായി ഏശിയതുമില്ല. ഇതിനു കാരണം യൂറോപ്യന്മാരുടെ ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷത്തെ കൃഷി,കാലിവളര്‍ത്തല്‍ പാരമ്പര്യവും അതിനോടനുബന്ധിച്ചു വികസിച്ച ജീവിതരീതികളുമാണ് എന്ന് ജാറെഡ് ഡൈമണ്‍ഡ്പറയുന്നു.

ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ മൃഗങ്ങളുമായുള്ള അടുത്ത സമ്പര്‍ക്കം മൂലം യൂറോപ്യന്മാരുടെ പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥ കൂടുതല്‍ മികച്ചതായിരുന്നു. എല്ലാവരും മുകളിലെ ലിസ്റ്റിലുള്ള അസുഖങ്ങളെ  അതിജീവിച്ചവരായിരിക്കും. മിക്കവാറും നായാടികളായ തദ്ദേശിയര്‍ക്ക് ഈ ആനുകൂല്യം കിട്ടിയില്ല. അവര്‍ക്ക് സമ്പര്‍ക്കമുണ്ടായിരുന്ന അപൂര്‍വ്വം മൃഗങ്ങള്‍ പോലും യൂറോപ്യന്മാരുടേതിനേക്കാള്‍ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ജാറെഡ് ഡൈമണ്‍ഡ് പറയുന്നു.....''ഇന്‍ക വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ക്ക് ലാമകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ലാമകള്‍ യൂറോപ്പിലെ പശുക്കളും ആടുകളും പോലെയല്ല.ഇവകളെ കറക്കാറില്ല, വലിയ കൂട്ടങ്ങളായി വളര്‍ത്താറില്ല, മനുഷ്യരോടൊപ്പം കുടിലിലും തൊഴുത്തിലും ജീവിക്കാറുമില്ല. ലാമകളും മനുഷ്യരും തമ്മില്‍ രോഗാണുക്കളുടെ കാര്യമായ ഒരു കൈമാറ്റവും നടക്കുന്നില്ല.'' (Guns, Germs, and Steel)

മറ്റൊന്ന് കൃഷിക്കാരായിരുന്ന യൂറോപ്യന്മാര്‍ ഈ നായാടികളെക്കാള്‍ തിങ്ങിക്കൂടി വൃത്തിഹീനമായ ചേരികളില്‍ ജീവിച്ചതിനാല്‍ പകര്‍ച്ച വ്യാധികള്‍ പെട്ടെന്ന് പടരാനും പ്രതിരോധശേഷി കൂടുതലുള്ളവരെ മാത്രം തുടര്‍ച്ചയായി തിരഞ്ഞെടുക്കാനും ഇടയായി. പിന്നെ കൃഷിയുടെ ഭാഗമായ കച്ചവടവും വ്യത്യസ്ത തരം ആളുകള്‍ കൂടിക്കലരാനും രോഗാണുക്കളെ പങ്കുവയ്ക്കാനും ഇടയാക്കി. ചുരുക്കത്തില്‍ ഇത്തരത്തില്‍ ആയിരക്കണക്കിനു വര്‍ഷം എല്ലാതരം രോഗാണുക്കളേയും അതിജീവിച്ചവരുടെ അന്തര തലമുറയാണ് യൂറോപ്പില്‍നിന്നു അമേരിക്കയിലേക്ക് കപ്പല്‍ കയറിയത്.

(എന്ന് കരുതി ഈ രോഗാണു കൈമാറ്റം പൂര്‍ണ്ണമായും ഏകപക്ഷീയമായിരുന്നു എന്നും കരുതണ്ട. പുതിയ ലോകത്തുനിന്ന് യൂറോപ്യന്മാര്‍ക്കും കാര്യമായ ഒരസുഖം കിട്ടി.സിഫിലിസ്.കൊളമ്പസ്സിന്റെ  പുതിയലോകത്തേക്കുള്ള യാത്രക്ക് ശേഷം അധികം താമസിയാതെ യൂറോപ്പില്‍ സിഫിലിസ് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പെന്‍സിലിന്‍ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതുവരെ സിഫിലിസ് ലക്ഷക്കണക്കിന്‌ ആളുകളെ കൊന്നു. അതായത് കുറെ അങ്ങോട്ട്‌ കൊടുത്തു.കുറച്ചൊക്കെ ഇങ്ങോട്ടും മേടിച്ചു.)

-

14 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

arun B പറഞ്ഞു...

മുഴുവനും വായിച്ചു. കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അതിനിടയിൽ ഒരു സംശയം കൂടി ചോദിക്കാം.

കർഷകർ, നായാടി-ശേഖരന്മാർ, ഇടയർ എന്നീ വിഭാഗങ്ങളോടൊപ്പം തന്നെ പഠനവിധേയമാക്കേണ്ട ഒർഉ കൂട്ടരല്ലേ മുക്കുവർ ? അവർക്ക് വളരെ പ്രത്യേകമായ ചിട്ടകളും സ്വഭാവങ്ങളും ഉണ്ടെന്നാണ് എന്റെ നിരീക്ഷണം.

bright പറഞ്ഞു...

മുക്കുവന്‍ സത്യത്തില്‍ നായാടിയുടെ ഗ്രൂപ്പില്‍ തന്നെ വരും. മുക്കുവന്‍ മീനിനെ വേട്ടയാടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. കര്‍ഷകനെപ്പോലെ വളര്‍ത്തുകയല്ല. അത് തുടര്‍ന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.

Captain Haddock പറഞ്ഞു...

ഫസ്റ്റ് പാരറ്റ് വായിച്ചു, ബാക്കി മെല്ലെ...
അതുമായി ഡയറക്റ്റ് ബന്ധം ഉണ്ടാവില്ല, എങ്ങില്കും, ആമാശയത്തിൽ നിന്ന് പകുതി ദഹിച്ച ഫുഡ്‌ എന്ന് വായിച്ചപ്പോൾ ഓര്മ്മ വന്നത് :

http://en.wikipedia.org/wiki/Kopi_Luwak


പിന്നെ, കർഷകൻ - വെട്ടകാര്ൻ - ഇവര് തമ്മിൽ നല്ല ബന്ധം ഇല്ലേ ? ഇടുക്കി, കൂർഗ് വയനാട്, ധകിഷൻ കന്നഡ എന്ന് തുടങ്ങി പലസ്ഥലത്തും കുറച്ചു ജെനെരേശൻ മുന്നേ ഉള്ള കർഷകരിൽ നല്ല ശതമാനം വെട്ട്കാർ കൂടെ ആണ് എന്നാ എന്റെ ഒരു മണകണക്കു, പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ള കഥകളും, കണ്ട ജീവിതങ്ങളും വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ.

Captain Haddock പറഞ്ഞു...

trak

Vinod പറഞ്ഞു...

കൂടുതല്‍ മധുരമുള്ള,പലപ്പോഴും പ്രകൃത്യാ കാണുന്നതിന്റെ പത്തോ നൂറോ ഇരട്ടി മധുരമുള്ള പഴങ്ങളൊക്കെ പില്‍ക്കാലത്ത്‌ മനുഷ്യന്‍ കൃത്രിമമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതാണ്. ഉരുളക്കിഴങ്ങും കപ്പയുമെല്ലാം തിന്നാന്‍ കൊള്ളാത്ത വിഷക്കിഴങ്ങുകളായിരുന്നു. നല്ലതരം വെറൈറ്റികള്‍ പില്‍കാലത്ത് കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു എന്നതും ആദ്യ നോട്ടത്തില്‍ കാണുന്നത്ര എളുപ്പമല്ല.

Would you mind to explain little bit more please (I Don't know how to type Malayalam)

ajith പറഞ്ഞു...

നായാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നുമുള്ള (hunting and gathering) ജീവിതം വളരെ പ്രാകൃതവും ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നിറഞ്ഞതുമാണ് എന്നൊരു ധാരണയുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടിവര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ പഠിച്ചതില്‍നിന്നും മനസ്സിലാക്കാനാകുന്നത്, അവരുടെ ജീവിതം ഒട്ടും പ്രയാസമുള്ളതല്ല എന്നും ധാരാളം വിശ്രമവും നല്ല സമീകൃതാഹാരവുമൊക്കെയായി വളരെ സുഖമായാണ് അവര്‍ ജീവിക്കുന്നത് എന്നാണ്. (ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടിവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ക്ക് നല്ല ഭൂമിയൊക്കെ തട്ടിയെടുത്ത നാഗരികമനുഷ്യര്‍ ഉപേക്ഷിച്ച ഏറെക്കുറെ ഉപയോഗശൂന്യമായ ഭൂമിയില്‍ ജീവിക്കേണ്ടിവന്നിട്ടുപോലും.)

വളരെ ശരിയായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട് അങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ജീവിതം കാണുമ്പോള്‍

bright പറഞ്ഞു...

@ Vonod.....


ഇതിലെന്താ വിശദീകരിക്കാനുള്ളത്? ചെടികള്‍ ഓരോന്ന് ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ അവരുടെ ആവശ്യത്തിനാണ്. അല്ലാതെ മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യത്തിനല്ല.ഉദാഹരണത്തിന് ചെടികള്‍ മധുരമുള്ള പഴങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ വിത്ത് വിതരണത്തിനു സഹായിക്കുന്ന പക്ഷികളെ ആകര്‍ഷിക്കാനാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് നോക്കുക.ചെടി കിഴങ്ങ് രൂപത്തില്‍ ഭക്ഷണം ശേഖരിക്കുന്നത് അതിന്റെ ആവശ്യത്തിനാണ്. അത് ആരും തട്ടിയെടുക്കാതിരിക്കാനായി വിഷവും അതില്‍ ചേര്‍ക്കുന്നുണ്ട് (solanine).മനുഷ്യന് വേണ്ടത് ഈ solanine ഇല്ലാത്ത കിഴങ്ങും. മ്യൂട്ടേഷന്‍ മൂലം solanine ഉത്പാദനം കുറഞ്ഞ,അല്ലെങ്കില്‍ മധുരം കൂടിയ പഴങ്ങളുള്ള വെറൈറ്റികളാണ് മനുഷ്യന്‍ വളര്‍ത്താന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. ഓരോതലമുറയിലും ഇത് ആവര്‍ത്തിച്ചു ആവശ്യമുള്ള ഗുണങ്ങള്‍ കൂടുതലുള്ള വെറൈറ്റികള്‍ മാത്രം കൃഷി ചെയ്യുന്നു.

Vinod പറഞ്ഞു...

Thank You, now I got the point(പില്‍കാലത്ത് കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിലൂടെ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു) this sentence confused me a little bit, initially I thought (കൃത്രിമ നിര്ദ്ധാരണo) is some kind of laboratory process. Now I am clear on that. Sir, let me to ask one more question. How do you manage to type Malayalam using normal keyboard & which software are you using for Malayalam word processing?

- സാഗര്‍ : Sagar - പറഞ്ഞു...

കര്‍ഷക-പെറുക്കിത്തീനി-കാലിനോട്ട സ്വഭാവങ്ങള്‍, ദി സോ കോള്‍ഡ് പരിഷ്കൃത മനുഷ്യന്മാരില്‍ പ്രോമിനെന്‍റ്റ് ആയിരിക്കുന്നതിനെ ബേസ് ചെയ്തുള്ള എതെങ്കിലും പുസ്തകം നിര്‍ദ്ദേശിക്കാമോ ?

NB:
കൂടെക്കൂടെ വന്നു അടിപൊളി, സൂപ്പര്‍, അതിവേഗം ബഹുദൂരം എന്നൊന്നും പറയുന്നില്ലെന്നേ ഉള്ളൂ.. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും പലതവണ വായിക്കാറുണ്ട്..

bright പറഞ്ഞു...

അങ്ങനെ ഒരൊറ്റ പുസ്തകം ഉള്ളതായി അറിയില്ല. പല ആന്ത്രോപ്പോള ജിസ്റ്റുകളും പറഞ്ഞത് വായിച്ച് അതിന്റെ ഒരു ലോജിക്കല്‍ എക്സ്റ്റെന്‍ഷന്‍ ആയി എനിക്ക് തോന്നിയതാണ് ഇത്.അതാണ്‌
ഊഹാധിഷ്ഠിതം എന്ന് പറഞ്ഞത്. Its more like connecting the dots. ഇതില്‍ എത്ര എന്റെ അഭിപ്രായമുണ്ട്,എത്ര ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ അഭിപ്രായമുണ്ട് എന്ന് എനിക്കുപോലും ഇപ്പോള്‍ പറയാന്‍
പറ്റുന്നില്ല.:-)

Vinod പറഞ്ഞു...

മറ്റു മൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും വളരെ വ്യതസ്തമായി പശുവിനു കിട്ടികൊണ്ടിരുന്ന പരിഗണനക്കുള്ള കാരണം എന്നെ ഒരുപാടു ചിന്തിപ്പിച്ചിരുന്നു. താങ്കൾ അവതരിപ്പിച്ച ഗോമംസവര്‍ജ്ജനത്തെ പറ്റിയുള്ള കാഴ്ചപാട് ശരിയായിരുന്നിരിക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു ഊഹമാണ് . ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന കാർഷിക ജനതയുടെ നിലനില്പിന്റെ ആധാരങ്ങളിൽ പ്രധാന പങ്ക് പശുവിന് ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം .യന്ത്രവല്കൃത കൃഷിരീതികൾ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പശു കൃഷിക്ക് ഒരു അവശ്യ ഘടകം ആണന്നു തോന്നുന്നില്ല.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഗോമംസവർജനത്തിന്റെ പ്രസക്ത്തിയും ചിന്തനീയം.

"നായാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നുമുള്ള (hunting and gathering) ജീവിതം വളരെ പ്രാകൃതവും ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ നിറഞ്ഞതുമാണ് എന്നൊരു ധാരണയുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇപ്പോഴുമുള്ള നായാടിവര്‍ഗ്ഗങ്ങളെ പഠിച്ചതില്‍നിന്നും മനസ്സിലാക്കാനാകുന്നത്, അവരുടെ ജീവിതം ഒട്ടും പ്രയാസമുള്ളതല്ല എന്നും ധാരാളം വിശ്രമവും നല്ല സമീകൃതാഹാരവുമൊക്കെയായി വളരെ സുഖമായാണ് അവര്‍ ജീവിക്കുന്നത് എന്നാണ്." ഇതെങ്ങിനെ ശരിയാകും പ്രത്യേകിച്ചു ഇരപിടിയന്മാരുടെ count കൂടുതലുള്ള കാലത്ത് ? പിന്നെന്തിനു അവർ കൃഷി ചെയ്യാനും മറ്റും തുടങ്ങി?. Eagerly waiting for part two

SONY ANTONY പറഞ്ഞു...

സാഗര്‍ : Sagar +1

bright പറഞ്ഞു...

(ഗോമംസ വര്‍ജ്ജനം ഭൂരിപക്ഷത്തിനെ ദ്രോഹിക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള ചിലരുടെ കുബുദ്ധി മാത്രമായിരുന്നു എന്ന നിലപാടില്‍നിന്ന് കടുകിട മാറാന്‍ പാടില്ല. പശുവിനെ ഗോമാതാവാക്കിയത് ചിലരെ ദ്രോഹിക്കാന്‍ മാത്രമാണ്. അല്ലാതെ തങ്ങള്‍ക്ക് നല്ലത് എന്ന് തോന്നിയ ഒരു കാര്യം ചെയ്തതല്ല. അങ്ങനെ ദ്രോഹം മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ച് തങ്ങള്‍ക്കുകൂടി പ്രീയപ്പെട്ട ഗോമംസം അവര്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍കൂടി അവര്‍ തയ്യാറായി. ഇത് വിശ്വസിച്ചോളണം. അല്ലാതെ അയ്യേ.... പണ്ട് തനിക്കു കിട്ടുന്നതിന്റെ ഇരട്ടി അയല്‍ക്കാരന് കിട്ടും എന്ന വരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ തന്റെ ഒരു കണ്ണ് പൊട്ടിപ്പോകാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച ആ ആളെപ്പോലെ. :-)

Sysnet Naduvil പറഞ്ഞു...

മുഴുവൻ ഒറ്റയിരുപ്പിനു വായിച്ചു ...ഇനി വീണ്ടും വീണ്ടും വായിക്കണം ...ഇന്നലെ എനിക്ക് സമാധാനമാവൂ

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails