2013, നവംബർ 9, ശനിയാഴ്‌ച

മിത്തുകളില്‍ നിന്നൊരു ചരിത്രവായന‍....ഒരു ഊഹാധിഷ്ഠിത നരവംശ ശാസ്ത്ര വായന രണ്ടാം ഭാഗം.....


ഈ പോസ്റ്റിന്റെ ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ......നായാടിയും,ഇടയനും,കര്‍ഷകനും... ഒരു ഊഹാധിഷ്ഠിത നരവംശശാസ്ത്ര വായന....

''Science must begin with myths,and with the criticism of myths.''Karl Popper


കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനം മനുഷ്യന്‍ കാണിച്ച ഏറ്റവും വലിയ അബദ്ധമായിരുന്നു എന്ന് കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റില്‍ കണ്ടു. പിന്നെ മനുഷ്യന്‍ കൃഷി തുടങ്ങിയത് എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ നിവര്‍ത്തികേട് കൊണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് സാധ്യതയുള്ള ഒരു ഉത്തരം. (Agriculture was born of desperation, rather than inspiration. Mark Cohen-archaeologist ) ഏകദേശം പന്ത്രണ്ടായിരം വര്‍ഷം മുന്‍പ് കാലാവസ്ഥയില്‍ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ സംഭവിച്ചു. ഹിമയുഗം അവസാനിച്ച് ചൂട് കൂടാന്‍ തുടങ്ങി. കാലാവസ്ഥാമാറ്റം മൂലം ഭക്ഷ്യ യോഗ്യമായ സസ്യജന്തു വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ പലതും നാമാവശേഷമായി. ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് മാമത്ത് അടക്കമുള്ള പല വലിയ ജീവികളും ഭൂമുഖത്തുനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായത്. നായാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നുമുള്ള ജീവിതം അസാധ്യമായി. മഞ്ഞുരുകി കൂടെകൂടെയുള്ള വെള്ളപ്പൊക്കങ്ങള്‍ സാധാരണയായി. ഈ സമയത്ത് കൂട്ടത്തിലെ അര്‍ദ്ധ സ്ഥിരവാസികളായി (semi-sedentary) കഴിഞ്ഞിരുന്ന നായാടികള്‍ക്ക് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് മാറിപ്പോകാനും എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു. 'വാളുകളെ കൊഴുക്കളായും കുന്തങ്ങളെ വാക്കത്തികളായും അടിച്ചുതീര്‍ക്കാന്‍' (യെശയ്യാ-2:4) മനുഷ്യര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായി എന്നു പറയാം. ജോര്‍ദാന്‍ താഴ്വര മുതല്‍ ഇപ്പോളത്തെ ഇറാക്ക് വരെയുള്ള Fertile crescent എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന ഭാഗത്താണ് ആദ്യമായി കൃഷി തുടങ്ങിയതിന്റെ തെളിവുള്ളത്‌ (9000Bce). ചുരുങ്ങിയത് മറ്റു ആറിടത്ത് കൂടി സ്വതന്ത്രമായിത്തന്നെ അടുത്ത ഏതാനും ആയിരം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ കൃഷി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതുന്നു. ചൈന (7500 Bce), മെക്സിക്കോ, ആന്റീസ് , ആമസോണ്‍‍ (3500 Bce) ന്യൂ ഗിനിയ, പടിഞ്ഞാറന്‍ ആഫ്രിക്ക.

''When man learns to understand and control his own behavior as well as he is learning to understand and control the behavior of crop plants and domestic animals, he may be justified in believing that he has become civilized.'' Ayn Rand

കൃഷി സത്യത്തില്‍ ഒരു ഏടാകൂടം പിടിച്ച പണിയാണ്. ഒരിക്കല്‍ കൃഷി ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ച് ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നൊരു പിന്മാറ്റം സാധ്യമല്ല. പുലിപ്പുറത്ത് സവാരി ചെയ്യുന്ന പോലെയാണ് അത്. ഒരിക്കല്‍ കയറിയാല്‍ പിന്നീട് നിര്‍ത്തി ഇറങ്ങിപ്പോകാന്‍ പറ്റില്ല. പിന്നെ ഒരിക്കലും അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞ്  ഭക്ഷണം അന്വേഷിക്കല്‍ പറ്റില്ല. സ്ഥിരമായി കൃഷിയിടത്തിന് അടുത്തുണ്ടാകണം. ചെടികളുടെ ക്ഷേമത്തിനുവേണ്ടി രാപ്പകല്‍ അധ്വാനിക്കണം. (എന്നിട്ട് ഇവകള്‍ തന്റെ വരുതിയിലാണ് എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിപ്പിച്ച് ആശ്വസിക്കാം.)  അധികം താമസിയാതെ നായാടിയും പെറുക്കിയും ജീവിക്കാന്‍ വേണ്ട അറിവുകളും നഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരിക്കും. ആദ്യകാലകൃഷി ഒരിക്കലും ആവശ്യത്തിനു ഭക്ഷണം നല്കിയിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുമില്ല. എന്നിട്ടും അതുതന്നെ തുടരേണ്ടിവന്ന സാഹചര്യം അതാണ്‌.

എന്തായാലും കൃഷിയൊക്കെ അതിന്റെ പുറകിലുള്ള ശാസ്ത്രം എന്താണെന്ന് അറിയാതെതന്നെ ചുമ്മാ ദിവസം മുഴുവന്‍ എല്ല് മുറിയെ അധ്വാനിക്കലായിരുന്നു. കിട്ടിയാല്‍ കിട്ടി അത്രതന്നെ. ബൈബിളില്‍ ഇങ്ങനെ കാണാം...''കാറ്റിന്റെ ഗതി എങ്ങോട്ടെന്നും ഗര്‍ഭിണിയുടെ ഉദരത്തില്‍ അസ്ഥികള്‍ ഉരുവായി വരുന്നതു എങ്ങനെ എന്നും നീ അറിയാത്തതുപോലെ സകലവും ഉണ്ടാക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ നീ അറിയുന്നില്ല. രാവിലേ നിന്റെ വിത്തു വിതെക്ക; വൈകുന്നേരത്തു നിന്റെ കൈ ഇളെച്ചിരിക്കരുതു; ഇതോ, അതോ, ഏതു സഫലമാകും എന്നും രണ്ടും ഒരുപോലെ നന്നായിരിക്കുമോ എന്നും നീ അറിയുന്നില്ലല്ലോ.''(സഭാപ്രസംഗി -11:5,6)

നായാടിയുടെ 'ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മ' ആസ്വദിച്ച് കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക് ഗതികെട്ട ഈ പുതിയ രീതി പീഢനമായി തോന്നിയാല്‍ അത്ഭുതമില്ല. ഈ പെറുക്കികളുടെ ജീവിതമായിരുന്നു ശരിക്കും ഏദന്‍ തോട്ടത്തിലെ ജീവിതം. യഹോവ പോലും ആറ് ദിവസം പണിയെടുത്തും ഒരു ദിവസം വിശ്രമിച്ചും ഉണ്ടാക്കിയ ഈ ലോകത്ത് ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനായ ആദാമിന് ഒരു പണിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഫുള്‍ ടൈം വിശ്രമം. ചുമ്മാ മൂക്കറ്റം തിന്നു സുഖമായി ജീവിക്കുകയായിരുന്നു ആദം. പഴയ നിയമത്തിലെ പറുദീസാനഷ്ടം സുഖകരമായ ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂതകാലസ്മരണയെയാണോ കാണിക്കുന്നത്?

പറുദീസയില്‍നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട് കൃഷി ചെയ്ത് ജീവിക്കാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത് ശരിക്കും ഒരു ശിക്ഷ തന്നെയായിരുന്നു, കൃഷി ഒരിക്കലും ഒരു സുഖമുള്ള ഏര്‍പ്പാടായിരുന്നില്ല എന്ന് യഹോവയുടെ ശാപത്തിന്റെ കഥയില്‍നിന്ന്  മനസ്സിലാക്കാം. തങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്ന പ്രയാസങ്ങളുടെ ഒരു ന്യായീകരണമായി പില്‍കാലത്ത് ചമച്ചതാനോ ആ കഥ? ''മനുഷ്യനോടു കല്പിച്ചതോ: നീ നിന്റെ ഭാര്യയുടെ വാക്കു അനുസരിക്കയും തിന്നരുതെന്നു ഞാന്‍ കല്പിച്ച വൃക്ഷഫലം തിന്നുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടു നിന്റെ നിമിത്തം ഭൂമി ശപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ആയുഷ്കാലമൊക്കെയും നീ കഷ്ടതയോടെ അതില്‍നിന്നു അഹോവൃത്തി കഴിക്കും. മുള്ളും പറക്കാരയും നിനക്കു അതില്‍നിന്നു മുളെക്കും; വയലിലെ സസ്യം നിനക്കു ആഹാരമാകും.നിലത്തുനിന്നു നിന്നെ എടുത്തിരിക്കുന്നു; അതില്‍ തിരികെ ചേരുവോളം മുഖത്തെ വിയര്‍പ്പോടെ നീ ഉപജീവനം കഴിക്കും; നീ പൊടിയാകുന്നു, പൊടിയില്‍ തിരികെ ചേരും''(ഉല്പത്തി 3:17-20)

കായ്കനികളും കിഴങ്ങുകളും ശേഖരിക്കുന്നതില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് പ്രധാന പങ്കുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ അലയാതെ അവ വശത്താക്കാനുള്ള കൃഷി എന്ന ആശയം ആദ്യം തോന്നിയത് ഒരു സ്ത്രീക്കായിരിക്കാം എന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട്. ഹവ്വ ആദമിനെ നിര്‍ബന്ധിച്ച് തീറ്റിച്ച അറിവിന്റെ കനി കൃഷി എന്ന ആശയമായിരുന്നോ?കൃഷി എന്ന ശിക്ഷയുടെ ന്യായീകരണമായാണോ ആദിപാപം എന്ന കഥ? ''അവനെ എടുത്തിരുന്ന നിലത്തു കൃഷി ചെയ്യേണ്ടതിന്നു യഹോവയായ ദൈവം അവനെ ഏദെന്‍ തോട്ടത്തില്‍നിന്നു പുറത്താക്കി'' എന്ന് ഉല്പത്തി പുസ്തകം. വിതക്കാതെയും കൊയ്യാതെയും ജീവിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന പറവകളുടെ മഹത്വത്തെപ്പറ്റിയും ബൈബിള്‍ വാക്യങ്ങളുണ്ട്. ''ആകാശത്തിലെ പറവകളെ നോക്കുവിന്‍; അവ വിതെക്കുന്നില്ല, കൊയ്യുന്നില്ല,കളപ്പുരയില്‍ കൂട്ടിവെക്കുന്നതുമില്ല എങ്കിലും സ്വര്‍ഗ്ഗസ്ഥനായനിങ്ങളുടെ പിതാവു അവയെ പുലര്‍ത്തുന്നു; അവയെക്കാള്‍ നിങ്ങള്‍ ഏറ്റവും വിശേഷതയുള്ളവരല്ലയോ?'' (മത്തായി-6:26)

ലോകത്തെ എല്ലാ നാഗരികതകളിലും അവരുടെ ജീവിതം അടിമുടി മാറ്റിമറിച്ച ഒരു പ്രളയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയുണ്ട് എന്നത് രസകരമാണ്. ഇന്ത്യക്കാരുടെ മത്സ്യപുരാണത്തില്‍ വൈവസ്വത മനു, (മത്സ്യ പുരാണപ്രകാരം ഈ മനു ഒരു ദ്രാവിഡദേശത്തിന്റെ രാജാവാണ്. മനു എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ അത് ആര്യന്മാരുടെ നേതാവാണ്‌ എന്ന ധാരണയില്‍ അസ്ഥാനത്ത് തേള്  കുത്തിയപോലെ ചാടുന്നവര്‍ അറിയുക. :-) ദ്രാവിഡ രാജാവായ മനു വേദസാഹിത്യത്തില്‍ അവരുടെ പൂര്‍വ്വികനായതെങ്ങിനെ?) സുമേറിയന്‍ ഉല്പത്തി കഥകളിലെ സിയൂസ്ദ്ര, അട്രഹാസിസ്, ഗില്‍ഗാമേഷ് ചരിതത്തില്‍ ഉട്ട്നാപിഷ്റ്റിം, ജൂതന്മാരുടെ പഴയ നിയമത്തില്‍ നോഹ, ഗ്രീക്കുകാരുടെ ഇതിഹാസത്തില്‍ പ്രോമിത്യൂസിന്റെ മകനായ ഡ്യൂക്കാലിയോണ്‍. ഈ കഥകളിലെല്ലാം വിഷയം ഒരു ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് അനുസരിച്ച് ഒരു പെട്ടകം/ കപ്പല്‍ നിര്‍മ്മിച്ച്‌ ഒരു മഹാ പ്രളയത്തില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരാളും അയാളുടെ കുടുംബവും കൂടെ കുറെ സസ്യമൃഗാദികളുമാണ്. (തായ് ലന്റിലെ പ്രളയകഥയില്‍ ഒരു ചുണ്ടെലി മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തതനുസരിച്ച് രണ്ടു സഹോദരീസഹോദരന്‍മാര്‍ ഒരു ചെണ്ടക്കുള്ളില്‍ കയറിയാണ് രക്ഷപ്പെടുന്നത്.) എല്ലാ കഥകളിലും ഈ നേതാവാണ്‌ നാഗരികതയുടെ സ്ഥാപകന്‍. മനുഷ്യ വംശത്തെ രക്ഷിച്ചവന്‍. (ചൈനക്കാരുടെ പ്രളയകഥയില്‍ ഗണ്‍ എന്ന വീരന്‍ അണ കെട്ടിയും മറ്റും പ്രളയം തടയാന്‍ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകന്‍ യൂ അണ കെട്ടുന്നതിനു പകരം നദിക്ക് പുതിയ കൈവഴികള്‍ തീര്‍ത്തു വെള്ളപ്പൊക്കം നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കുന്നു. ഈ യൂ ആണ് അവരുടെ നാഗരികതയുടെ സ്ഥാപകന്‍.) സുമേറിയന്‍ ഇതിഹാസത്തില്‍ സിയൂസ്ദ്രയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ''preserver of the seed of mankind'' എന്നാണ്. ഉട്ട്നാപിഷ്റ്റിം എന്നാല്‍ ''he found life'' എന്നര്‍ഥം. നോഹയെക്കുറിച്ച് പഴയ നിയമത്തില്‍ ''യഹോവ ശപിച്ച ഭൂമിയില്‍ നമ്മുടെ പ്രവൃത്തിയിലും നമ്മുടെ കൈകളുടെ പ്രയത്നത്തിലും ഇവന്‍  നമ്മെ ആശ്വസിപ്പിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു അവന്നു നോഹ എന്നു പേര്‍ ഇട്ടു. (ഉല്പത്തി പുസ്തകം- 5:29) എന്നും പറയുന്നുണ്ട്.

ഹിമയുഗം അവസാനിച്ചു മഞ്ഞുരുകാന്‍ തുടങ്ങിയതോടു കൂടി വെള്ളപ്പൊക്കം മാത്രമല്ല ഉണ്ടായത്. Younger Dryas എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഏകദേശം ആയിരത്തോളം വര്‍ഷം നീണ്ടുനിന്ന ഒരു മിനി ഹിമയുഗവും ഉണ്ടായി. (12,700-11,500 വര്‍ഷം മുന്‍പ്.) മഞ്ഞുരുകി കനത്ത തോതില്‍ ശുദ്ധജലം കടലിലെത്തിയത് സമുദ്രജലപ്രവഹത്തെ ബാധിച്ചതാണ് ചിലയിടങ്ങളില്‍ വീണ്ടും ഒരു ചെറിയ ഹിമയുഗത്തിനു കാരണമായത്. (ബഹിരാകാശത്തുനിന്നുള്ള ഒരു ഉല്‍ക്കാപതനവും കാരണമായി പറയുന്നുണ്ട്. ) പൊതുവേ ചൂടുള്ള കാലാവസ്ഥയിലും, പലയിടത്തും കഠിനമായ വെള്ളപ്പൊക്കം ഉണ്ടായ സമയത്തും യൂറേഷ്യയിലെ ചിലയിടങ്ങളില്‍ കഠിന ശൈത്യം സംഭവിച്ചിരുന്നു. (സിക്കിള്‍സെല്‍ അനീമിയ മലമ്പനിയില്‍നിന്നു സംരക്ഷണം നല്കിയപോലെ ഈ മിനി ഹിമയുഗത്തെ നേരിടാന്‍ സഹായിച്ച ഒരു മ്യൂട്ടേഷനാണ് ടൈപ്പ് വണ്‍ പ്രമേഹം എന്നൊരു ഹൈപ്പോത്തസിസ് ഉണ്ട്. അത് വേറൊരു പോസ്റ്റിന്റെ വിഷയമാണ്.)

സൊറോസ്ട്രിയന്‍ മതഗ്രന്ഥമായ അവെസ്തയില്‍ (വിദേവ്ദാത്) Younger Dryas എന്ന ഈ ചെറിയ ഹിമയുഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന രസകരമായ ഒരു പരാമര്‍ശമുണ്ട്. സരതുഷ്ട്രയുടെ കാലത്തിനും ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷം മുന്‍പ് നടന്ന ഒരു സംഭവമായാണ് അവെസ്തയില്‍ ഈ കഥ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. മറ്റു കഥകളിലെപ്പോലെ ഇവിടെ പ്രളയത്തില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ പെട്ടകം നിര്‍മ്മിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ഒരു വന്‍ ശൈത്യത്തില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാന്‍ ഒരു സ്ഥലം ഒരുക്കാനാണ്  ദൈവകല്പ്പന. (മറ്റുള്ള പ്രളയ കഥകളും ഈ കഥയും സത്യത്തില്‍ ഒരേ കാലാവസ്ഥാ പ്രതിഭാസത്തിന്റെ രണ്ടു മുഖങ്ങളയിരിക്കാം.) വരാന്‍ പോകുന്ന കഠിനമായ ഒരു മഞ്ഞുവീഴ്ചക്ക് മുന്നോടിയായി ആഹൂര മസ്ദ വിവംഗാദിന്റെ മകനായ യിമ ക്ഷേദയോട് (ഷാനാമയില്‍ ജംഷിദ്. യിമ ക്ഷേദയാണ് പില്‍ക്കാലത്ത്‌ ജംഷീദ് ആകുന്നത്. വിവംഗാദിന്റെ മകനായ യിമ വേദങ്ങളില്‍ വൈസ്വതന്റെ മകനായ യമന്‍ ആണ്.)  ഒരു പ്രദേശം വളച്ചുകെട്ടി തയ്യാറാക്കാന്‍ പറയുന്നു.

"O splendid Yima,towards the sacred Aryan land will rush evil as a severe fatal winter; evil will rush as thick snow flakes falling in increased depth.''

മണ്ണ് കുഴച്ച്, ബാല്‍ക്കണിയോടുകൂടിയ ഇരുനില കെട്ടിടങ്ങളും വിശാലമായ തെരുവുകളും,കൃഷിസ്ഥലങ്ങളുമൊക്കെയുള്ള സമചതുരത്തിലുള്ള ഒരു നഗരമാണ് യിമ നിര്‍മിക്കുന്നത്. യിമയാണ് ആദ്യത്തെ ടൌണ്‍ പ്ലാനര്‍. ( ട്രിവിയ:ഗില്‍ഗാമേഷ് ചരിതത്തില്‍ ഉട്ട്നാപിഷ്റ്റിം നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ഈറ്റ കൊണ്ടുള്ള കടല്‍യാനവും സമചതുരമാണ്. ഇങ്ങനെ പ്രത്യേക അനുപാതങ്ങള്‍ നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്നതില്‍ എന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാകുമോ?യിമയുടെ 1:1 അനുപാതം പോലെ ഹാരപ്പയിലെ ടൌണ്‍ പ്ലാനിംഗില്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു കാണുന്ന ഒന്നാണ് 1:1.25 എന്ന അനുപാതം. ശതപതബ്രഹ്മണത്തിലും ശുല്ബസൂത്രത്തിലും പറയുന്ന യാഗപീഠങ്ങളുടെ അളവിലും കാണാം ഈ 1:1.25.)

"O beautiful Yima, turn this land upside down with the heel and the hand, as men do to grow seeds; and thus build the Vara (by tunnelling underground)''.
നായാടിയും അര്‍ദ്ധ സ്ഥിരവാസിയുമായി നടന്ന മനുഷ്യന്‍ നാഗരികനാകാന്‍ തുടങ്ങുന്നതിന്റെ ആദ്യ സൂചനകള്‍ ഈ കഥയില്‍ കാണാം. ദൈവീകതയുടെ അടയാളമായി ആഹൂര മസ്ദ യിമക്ക് നല്‍കുന്നത് സ്വര്‍ണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഫോര്‍ക്ക് പോലുള്ള ഒരു മണ്ണ്മാന്തി (കൈക്കോട്ട് )യാണ്. അതുപയോഗിച്ചാണ് യിമ ചുറ്റുമുള്ള കാടിനെ കീഴടക്കുന്നത്. (കൃഷി ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങി എന്ന് വായിക്കാം.)

യിമയും പിന്‍ഗാമികളായ  സൊറോസ്ട്രിയന്‍ മതക്കാരും അഗ്നി ആരാധകരാണ്. അഗ്നി ആഹൂര മസ്ദയുടെ വിശേഷപ്പെട്ട ഒരു അനുഗ്രഹമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഇച്ഛാനുസരണം തീയുണ്ടാക്കാനുള്ള വിദ്യ നാഗരികതയിലെക്കുള്ള ഒരു പ്രധാന പടിയായിരുന്നു. (ഫിര്‍ദൌസിയുടെ ഷാനാമയില്‍ യിമയുടെ പൂര്‍വ്വികനായ,ആദ്യത്തെ ആര്യന്‍ രാജാവ് എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഹുഷാങ്ങാണ് അഗ്നി കണ്ടുപിടിക്കുന്നത്. ഹുഷാങ്ങ് ഒരിക്കല്‍ ഒരു വലിയ പാമ്പിനെ കല്ലെറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ കല്ല്‌ വേറൊരു കല്ലില്‍ തട്ടി അടുത്തുള്ള പുല്ലു കത്തുന്നതുകണ്ടാണ് കല്ലുകള്‍ കൂട്ടിയുരസി തീയുണ്ടാക്കുന്ന ഐഡിയ കിട്ടുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു. (ഗ്രീക്ക് പുരാണത്തില്‍ പ്രോമിത്യൂസാണ് മനുഷ്യന് അഗ്നി സംഭാവന ചെയ്യുന്നത്. പ്രോമിത്യൂസ് എന്നാല്‍ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയില്‍ ദൂരകാഴ്ചയുള്ളവന്‍, പ്രത്യുല്‍പന്നമതി -fore-thinker, resourceful എന്നൊക്കെയാണ് അര്‍ഥം. ആ സിംബോളിസവും ശ്രദ്ധിക്കുക.) എളുപ്പത്തില്‍ കാട് വെളുപ്പിക്കാന്‍ അഗ്നി സഹായിച്ചിരിക്കണം. (മഹാഭാരതത്തില്‍ അര്‍ജുനന്‍ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം സ്ഥാപിക്കുന്നത് ഗാണ്ഡവവനം തീയിട്ടാണ്. ആദ്യകാലത്തെ പ്രാകൃത കൃഷിരീതിയായ പുനം കൃഷി (burn and slash agriculture-കാട് തീയിട്ട് വെളുപ്പിച്ച് അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്ന രീതിയായിരിക്കണം അവര്‍ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുക.)

പുതിയ പട്ടണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കേണ്ടവരെക്കുറിച്ച് യിമയോട് ആഹൂര മസ്ദ വ്യക്തമായി പറയുന്നുണ്ട്. ഏറ്റവും മികച്ച ജീവജാലങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും വിത്തുകളാണ് ശേഖരിക്കേണ്ടത്. നേരത്തെ പറഞ്ഞ പോലെ നല്ല സാധനം ഉടനെ തിന്നുതീര്‍ക്കുകയും മോശമായവ ബാക്കി വയ്ക്കാനുള്ള സ്വാഭാവികമായ ത്വര കീഴടക്കിയതായി മനസ്സിലാക്കാം. 'വിത്ത് ഗുണം പത്തു ഗുണം' എന്ന തത്വം അവര്‍ മനസ്സിലാക്കിതുടങ്ങിയിരിക്കണം. കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിന്റെ (artificial selection) അടിസ്ഥാനപാഠങ്ങള്‍ ചിലരെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങി എന്ന് ഈ കഥയില്‍നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം. മറ്റെല്ലാ പ്രളയകഥകളിലും, നോഹയും, മനുവുമെല്ലാം എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുമ്പോള്‍ യിമ മാത്രമാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തവയെ മാത്രം രക്ഷിക്കുന്നത്. അപ്പോള്‍ കൃത്രിമ നിര്‍ദ്ധാരണത്തിന്റെയും (artificial selection) സുജനന വിജ്ഞാനീയത്തിന്റെയും (Eugenics) പിതാവ് യിമയാണ്...!!!....

"O Yima! To this mighty Vara then carry families of all males and females who are on this earth most exalted, most excellent, and most beautiful.To the Vara carry the families of all sorts of cattle on this earth, which are most exalted, most excellent and most beautiful.

To that place carry the seeds of all trees which are most exalted and sweetest of odour on this earth, carry the seeds of all food most eatable in this world and sweetest of odour. Make these couples unfailing in their love, and everlasting by reproduction; so long as the Aryans stay in the enclosure.

There should be no person who quarrels, no one who slanders, no impure person. There should be no one with filthiness, no one with deceit nor meanness.There should be none speaking evil words, no one with an embellishment of evil spread over the body (a skin disease), no one here who in general has any characteristic of the evil one.


ഏറ്റവും മികച്ച സസ്യ ജന്തുജാലങ്ങളെപ്പോലെതന്നെ നല്ല ശാരീരിക മാനസിക ഗുണങ്ങളുള്ള ആളുകളെയുമാണ് പട്ടണപ്രവേശത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക. അസത്യം പറയുന്നവരെയും നീചന്മാരെയും ഒഴിവാക്കീട്ടുണ്ട്. സസ്യജന്തു ജാലങ്ങളെ ഇണക്കി വളര്‍ത്തുന്നതോടൊപ്പം സ്വയം ഇണക്കലിന്റെയും (self domestication) സൂചനകള്‍ ഇവിടെ കാണാം. നായാടിയുടെ അലസതയും സ്വാര്‍ഥതയും (ഈ വാക്കുകള്‍ക്ക് ഇന്നുള്ള മോശം അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല. ഇന്നുള്ള മോശം അര്‍ത്ഥമൊക്കെ നമ്മുടെ കാര്‍ഷിക സംസ്കാരത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ നോക്കുമ്പോഴാണ്.) ഗ്രൂപ്പിലെ മറ്റു അംഗങ്ങളോടുള്ള അയഞ്ഞ ബന്ധവും, അവരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്വമില്ലായ്മയും മാറിയ സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പുതിയ ജീവിതരീതിക്ക്‌ ഇണങ്ങുന്നതല്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിത്തുടങ്ങി എന്ന് വായിക്കാം.

ഈ യിമ തന്നെയാണ് മണ്ണ് കൊണ്ട് ഇഷ്ടികയുണ്ടാകാനും, കടല്‍ യാത്ര ചെയ്യാന്‍ കപ്പലുണ്ടാക്കാനും,വസ്ത്രങ്ങള്‍ നെയ്യാനും ഭൂമി കുഴിച്ച് ധാതുക്കളും ലോഹങ്ങളും ശേഖരിക്കാനും അവ സംസ്കരിക്കാനും ജനങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ചത് എന്നാണ് കഥ. അതുപോലെ സംഗീതവും യിമയുടെ സംഭാവനയാണത്രെ. ചുരുക്കത്തില്‍ കാട്ടുമനുഷ്യനെ പരിഷ്കാരിയാക്കിയത് യിമയാണ്. ഈ യിമ തന്നെയാണ് ആദ്യമായി വൈന്‍ കണ്ടുപിടിച്ചത് എന്നും കഥയുണ്ട്. ജനങ്ങളെ അവരുടെ തൊഴിലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ നാല് വര്‍ണ്ണങ്ങളായി, പണ്ഡിതരും പുരോഹിതരും  (athornan), പടയാളികള്‍ (ratheshtaran), കൃഷിക്കാരും കച്ചവടക്കാരും (vasteryosan), സദാ പണിക്കാര്‍ (hutokshan) ഇങ്ങനെ തിരിച്ചതും യിമ തന്നെ. നമ്മുടെ മനുവിന്റെ ബ്രാഹ്മണ ക്ഷേത്രിയ വൈശ്യ ശൂദ്രന്മാര്‍ക്ക് സമാനമായ വിഭജനം. (അതിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാം.)

ഇന്ത്യന്‍ പുരാണങ്ങളില്‍ മറ്റൊരു രസകരമായ കഥയുണ്ട്. വേനന്‍ എന്ന ദുഷ്ടനായ രാജാവിനെ തന്റെ പ്രജകളെ  ശരിയായി പാലിക്കാത്തതുകൊണ്ട് മുനിമാര്‍ ചേര്‍ന്ന് കൊന്നുകളഞ്ഞു. പുതിയ ഒരു രാജാവിനെ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ അവര്‍ വേനന്റെ ശരീരം കടഞ്ഞ് അതില്‍നിന്ന് പൃഥുവിനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. വേനന്റെ ദുഷ്ടത മൂലം നാട്ടില്‍ ക്ഷാമം പിടിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ജനങ്ങള്‍ പട്ടിണിയിലാണെന്നും കണ്ട ഈ പൃഥുവാകട്ടെ ഭൂമിയെ കൊന്നിട്ടെങ്കിലും ആവശ്യമുള്ള ഫലങ്ങള്‍ നേടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ഭൂമി ഒരു പശുവിന്റെ രൂപത്തില്‍ ഓടി രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. അവസാനം രക്ഷപ്പെടാന്‍ നിവര്‍ത്തിയില്ലാതെ തന്നെ കൊല്ലാതെ തന്നെ വേണ്ട സമ്പത്തെല്ലാം തന്റെ പാലിന്റെ രൂപത്തില്‍ കറന്നെടുക്കാന്‍ പശു രൂപത്തിലുള്ള ഭൂമി പൃഥുവിന് അനുവാദം കൊടുക്കുന്നു. മുനിമാര്‍ വേനന്റെ ശരീരം കടയുമ്പോള്‍ ആദ്യം പുറത്തു വരുന്നത്‌ കറുത്ത് കുള്ളനായ ഒരാളാണ്. ഇയാളുടെ പരമ്പരയാണത്രെ നിഷാദര്‍. നിഷാദര്‍ നായാടിയും മീന്‍ പിടിച്ചും ജീവിക്കുന്നവരാണെന്ന് മഹാഭാരതം പറയുന്നു. (നിഷാദന്‍ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ ബ്രാഹ്മണനായ ദ്രോണര്‍ കീഴാളനായ ഏകലവ്യനെ പീഢിപ്പിച്ചു എന്ന് മാത്രം അറിയുന്നവര്‍ക്ക്... എല്ലാവരും ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന പുരാണപ്രശസ്തനായ നളനും ‍(നളദമയന്തി ഫെയിം ) ഒരു നിഷാദ രാജാവായിരുന്നു.:-))

ഇനി ഈ കഥയുടെ സിംബോളിസം ഒന്ന് നോക്കൂ. തല്‍ക്ഷണ സംതൃപ്തിയുടെ മേലുള്ള വിളംബിത സംതൃപ്തിയുടെ വിജയം. ഭൂമിയെ നശിപ്പിച്ച് തല്‍ക്കാല ആവശ്യം നടത്തുന്നതിനു പകരം ഭൂമി/പശുവിനെ കറന്ന് ജീവിക്കാന്‍ പൃഥു ശീലിക്കുന്നു അഥവാ ഭൂമി അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഒരുകൂട്ടര്‍ ‍(നിഷാദര്‍) നായാടികളായി ജീവിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍ ഭൂമിയെ കറന്നു ജീവിക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു. അഥര്‍വ്വവേദത്തില്‍ ഭൂമിയെ പശുവിനോടും അഗ്നിയെ കിടാവാവിനോടും ഉപമിക്കുന്ന ഒരു  ശ്ലോകമുണ്ട്. കിടാവിനെ ഉപയോഗിച്ചാണല്ലോ പശുവിനെ കറക്കുന്നത്‌. താരതമ്യേന പ്രാകൃതമായ ആദ്യകാല കൃഷിരീതിയായ പുനം കൃഷി (burn and slash agriculture-കാട് തീയിട്ട് അവിടെ കൃഷി ചെയ്യുന്ന രീതി. മണ്ണിന്റെ ഗുണം പോകുമ്പോള്‍ അവിടം വീണ്ടും കാടിന് വിട്ടുകൊടുത്ത് വേറെ സ്ഥലം നോക്കുന്നു) ആയിരിക്കുമോ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്?

അഥര്‍വ്വവേദത്തില്‍ തന്നെ നിലം ഉഴാനുള്ള കലപ്പ കണ്ടുപിടിച്ചതിന്റെ ക്രെഡിറ്റ് പൃഥുവിനാണെന്നു പറയുന്നുണ്ട്. പൃഥു പതിനേഴ് തരം വിളകള്‍ കൃഷി ചെയ്തു എന്ന് മഹാഭാരതം. പൃഥുവിനു മുന്‍പ് കൃഷിയോ കാലിവളര്‍ത്തലോ, കച്ചവടമോ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലത്രെ. മാനവസംസ്കാരം തുടങ്ങുന്നത് പൃഥുവില്‍നിന്നാണ്. മഹാഭാരതത്തില്‍ ഭൂമിയെയും സമുദ്രത്തെയും മലകളെയും കീഴടക്കിയ ആളാണ്‌ പൃഥു. കുന്നുകള്‍ ഇടിച്ചു നിരപ്പാക്കി റോഡുകള്‍ പണിതതും രാജ്യത്തെ മനുഷ്യ വാസത്തിനുള്ള നഗരങ്ങളും, കൃഷിയിടങ്ങളും,കാലികള്‍ക്കുള്ള മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങളും ഒക്കെയായി ആദ്യമായി വേര്‍തിരിക്കുന്നതും പൃഥുവാണ്. മുന്‍പ് അതെല്ലാം തോന്നിയപോലെ ആയിരുന്നത്രെ. അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ കുന്നിടിക്കല്‍ മാഫിയയും ടൌണ്‍ പ്ലാനറും ഒക്കെ പൃഥുവാണ്. പൃഥുവില്‍ നിന്നാണ് ഭൂമിക്ക് പൃഥ്വി എന്ന് പേരുണ്ടാകുന്നത്. പൃഥുവിനാല്‍ പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടത്‌ പൃഥ്വി. പൃഥുവിന്റെ ഭാര്യയോ മകളോ ആയാണ് പൃഥ്വി ഈ കഥയുടെ പലേ വേര്‍ഷനുകളിലും കാണുന്നത്.

ഡയോണിസസ് എന്ന വീരനാണ് ഇന്ത്യയിലെ പ്രാകൃതരായ ജനങ്ങളെ കൃഷിയും സംസ്കാരവും പഠിപ്പിച്ചത് എന്ന്  ഇന്ത്യയില്‍ പണ്ടുമുതലേ പറഞ്ഞുകേള്‍ക്കുന്ന ഒരു പഴയ കഥ മെഗസ്തനീസ് (300 BCE) പറയുന്നുണ്ട്. അലക്സാണ്ടറുടെ ജീവചരിത്രകാരനായ  Flavius Arrianus മെഗസ്തനീസിനെ ഉദ്ധരിച്ച്‌ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു...

''He says that in ancient times the Indians were nomads, like that section of the Scythians who are not agriculturists, but wandering about on waggons, live at one time in one part of Scythia and at another time in another part, neither inhabiting cities nor consecrating temples to the gods. So the Indians had no cities or temples built for the gods. They clothed themselves in the skins of the wild beasts which they killed, and ate the inner bark of certain trees, which are called tala in the Indian language, and, as upon the tops of palm-trees, there grow upon them things like clews of wool. They also fed upon the flesh of the wild beasts which they caught, eating it raw, until Dionysus came into their country. But when Dionysus came and conquered them, he founded cities and made laws for them, and gave the Indians wine as he had given it to the Greeks. He also gave them seeds and taught them how to sow them in the earth ........

Dionysus first taught them to yoke oxen to the plough, and made most of them become husbandmen instead of being nomads, and armed them with martial weapons. He also taught them to worship the gods, and especially himself with the beating of drums and the clashing of cymbals.''


 മുകളിലെ പൃഥുവിന്റെ കഥയും പ്രാകൃതരായി അലഞ്ഞുനടന്നവരെ നാഗരികരാക്കിയ ഈ ഡയോണിസസിന്റെ കഥയില്‍ കലര്‍ന്നിട്ടുണ്ടോ? പൃഥു ജനിച്ചത്‌ പിതാവിന്റെ കൈകളില്‍ നിന്നാനെങ്കില്‍ ഡയോണിസസ് ജനിച്ചത്‌ തുടകളില്‍നിന്നാണെന്ന് മെഗസ്തനീസ് പറയുന്നു. ഡയോണിസസ്സിനെ ഇവിടത്തുകാര്‍ ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നും പറയുന്നു. പുരാണങ്ങളില്‍ പൃഥു വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരു അവതാരമാണ്.

''The men of greatest learning among the Indians tell certain legends, of which it may be proper to give a brief summary. They relate that in the most primitive times, when the people of the country were still living in villages, Dionusos made his appearance coming from the regions lying to the west and at the head of a considerable army. He overran the whole of India, as there was no great city capable of resisting his arms.''...... (പൃഥു ഭൂമിയെ കീഴ്പ്പെടുത്താന്‍ ഓടിച്ചു എന്ന പരാമര്‍ശം നോക്കുക.)

''Having after this turned his attention to the artificial propagation of useful plants, he communicated the secret to the Indians, and taught them the way to make wine, as well as other arts conducive to humanwell-being. He was, besides, the founder of large cities, which he formed by removing the villages to convenient sites, while he also showed the people how to worship the deity, and introduced laws and courts of justice. Having thus achieved altogether many great and noble works, he was regarded asa deity and gained immortal honours.'' (Translated by J. W.McCrindle.)


പൃഥു ചെയ്ത അതെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ തന്നെയാണ് മെഗസ്തനീസിന്റെ ഡയോണിസസും ചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യയില്‍ ഡയോണിസസ് എന്ന പേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നത് മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത വീരന്മാര്‍ ആണെന്നും അതില്‍ ഏറ്റവും പുരാതനമായ ആളുടെ പേര് Indos (ഇന്ദ്രന്‍?) എന്നാണെന്നും, മുന്തിരിയില്‍നിന്നു ആദ്യം വീഞ്ഞുണ്ടാക്കിയത് അദ്ദേഹമാണെന്നും മെഗസ്തനീസ് പറയുന്നുണ്ട്. (he was the first who crushed grapes and discovered the use of the properties of wine.) വേദങ്ങളിലെ ഇന്ദ്രന്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മദ്യപാനിയാണ് എന്നോര്‍ക്കുക. ഇന്ദ്രന്‍ മഴയുടെ ദേവതയും ധാരാളം മഴ പെയ്യിച്ച് ഭൂമിയിലെ സസ്യങ്ങളെയും ജീവജാലങ്ങളെയും രക്ഷിക്കുന്നവനുമാണ്. കൃഷിക്കുള്ള വെള്ളം തടയുന്ന വൃത്രന്‍ എന്ന അസുരനെ കൊല്ലുന്നതാണ് ഇന്ദ്രന്റെ ഒരു പ്രധാന സാഹസം.

ഡയോണിസസ് കൂടാതെ അക്കാലത്തെ ജനങ്ങള്‍ ആരാധിച്ചിരുന്ന ഹെരാക്ലീസ് എന്നൊരു ദൈവത്തെക്കുറിച്ചും മെഗസ്തനീസ് പറയുന്നുണ്ട്. അത് കൃഷ്ണന്‍ ആണെന്ന് പറയുന്നു. അലക്സാണ്ടറുടെ ജീവചരിത്രകാരനായ  ഫ്ലേവിയസ് ഏരിയാനസ് അലക്സാണ്ടറുടെ യുദ്ധ ചരിത്രത്തില്‍ (Anabasis of Alexander) ഇപ്രകാരം പറയുന്നു....''The Heracles, who according to the current report came to India is said, among the Indians themselves, to have sprung from the earth. This Heracles is especially worshipped by the Sourasenians, an Indian nation, in whose land are two great cities, Methora and Cleisobora, and through it flows the navigable river Jobares.''

ഈ ഹെരാക്ലീസ് വേദകാലത്തെ കാര്‍ഷിക ദേവതയായ സംകര്‍ഷണന്‍ ആണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. കലപ്പ ആയുധമായുള്ള  സംകര്‍ഷണന്‍ പിന്നീട് ഇന്ത്യന്‍ പുരാണത്തിലെ പ്രശസ്ത കാലിവളര്‍ത്തുകാരനായ കൃഷ്ണന്റെ സഹോദരനും, കലപ്പ ഉപയോഗിച്ച് നദി വഴിതിരിച്ച് വിട്ടു ജലസേചനം നടത്തിയ കര്‍ഷകനുമായ ബലരാമനായി മാറി. (ജൈനമതത്തില്‍  തീര്‍ത്ഥങ്കരന്‍മാരില്‍ ഒരാളായ ബലദേവന്‍) ഈ ബലരാമന്‍ എന്ന കാര്‍ഷിക ദേവനും  അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു മദ്യപാനിയാണ് എന്നത് രസമല്ല? ഗ്രീക്ക് പുരാണത്തിലും ഉര്‍വ്വരതയുടെ ദേവനായ ഡയോണിസസ്  മദ്യത്തിന്റെയും ദേവനാണ് എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. നിയമങ്ങളുണ്ടാക്കിയതും മനുഷ്യനെ സംസ്കാരം പഠിപ്പിച്ചതുമൊക്കെ ഡയോണിസസ്  ആണത്രെ. പഴയ നിയമത്തിലെ നോഹയും പെട്ടകത്തില്‍നിന്നു പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടനെ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടമുണ്ടാക്കി വീഞ്ഞുണ്ടാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

(ട്രിവിയ: സംകര്‍ഷണനെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവം പഴക്കമുള്ള പരാമര്‍ശം കൌടില്യന്റെ അര്‍ത്ഥശാസ്ത്രത്തില്‍ അന്യന്റെ കന്നുകാലികളെ കടത്തിക്കൊണ്ടു പോകേണ്ട വിധം വിവരിക്കുന്നിടത്താണ്.......''Spies disguised as ascetics with shaved head or braided hair and pretending to be the worshippers of god, Sankarshana, may mix their sacrificial beverage with the juice of the madana plant(and give it to the cowherds), and carry off the cattle.)''
മദ്യമുണ്ടാക്കാനായിരുന്നു മനുഷ്യന്‍ കൃഷി തുടങ്ങിയത് എന്ന അന്ത്രോപ്പോളജിസ്റ്റുകളുടെ അഭിപ്രായം മുന്‍പ് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. കൃഷിയും,സംസ്കാരവും,മദ്യവും ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും ഒരുമിച്ചാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. പ്രധാന ഭക്ഷണമായി ധാന്യങ്ങളും കുടിക്കാനായി മദ്യവും നാഗരികതയുടെ അടയാളങ്ങളായി മാറി. ഏറ്റവും പഴയ സാഹിത്യകൃതി എന്ന് പറയാവുന്ന സുമേരിയക്കാരുടെ ഗില്‍ഗാമേഷ് ചരിതത്തില്‍ (Gilgamesh 2000 BC) വനവാസിയായ എന്‍കിഡു നാഗരിക മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം പരിചയപ്പെടുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്......

''എന്‍കിഡുവിന് റൊട്ടി ആഹാരമായി കഴിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.
മദ്യം കുടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവന്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
അഭിസാരിക എന്‍കിഡുവിനോട് പറഞ്ഞു:
''ഭക്ഷണം കഴിക്കു, എന്‍കിഡു, അങ്ങിനെയാണ് നാം ജീവിക്കുക.
മദ്യം കുടിക്കൂ, അതാണ്‌ നാട്ടിലെ സമ്പ്രദായം.''
എന്‍കിഡു തൃപ്തിയാവുന്നവരെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു,
ഏഴുകൂജ മദ്യം കുടിച്ചു! വായാടിയായി സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്നു പാടി!''  


(ട്രിവിയ: എന്‍കിഡുവിന്റെ കഥക്ക് മഹാഭാരതത്തിലെ ഋഷ്യശൃംഗന്റേതുമായി അതിശയകരമായ സാമ്യമുണ്ട്‌. രണ്ടിലും ഒരു വേശ്യസ്ത്രീയാണ് മനുഷ്യ സമ്പര്‍ക്കമില്ലാതെ വളര്‍ന്ന ഇവരെ ആകര്‍ഷിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ഇടയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത്. മുനികുമാരനാണെന്ന് ധരിച്ച് വേശ്യപ്പെണ്‍കൊടി കൊടുത്ത വെള്ള കുടിച്ച ഋഷ്യശൃംഗന്‍ മദ്യമുണ്ടാക്കുന്ന ആഹ്ലാദം വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്...''ആ മനോഹര രൂപന്‍ വളരെ രുചികരമായ വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ നല്‍കി. അത് കുടിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് അതിയായ ആഹ്ലാദം തോന്നി, ഭൂമി കാലിനടിയില്‍ ഇളകുന്നതായും അനുഭവപ്പെട്ടു.'')

കഥകള്‍  കഴിഞ്ഞു. ഇനി വീണ്ടും കാര്യത്തിലേക്ക്..... കാലാവസ്ഥാ മാറ്റത്തെ നേരിടാന്‍ കൂട്ടത്തിലെ വിളംബിത സംതൃപ്തിക്കാര്‍ക്ക് സ്വാഭാവികമായും മേല്‍കൈ കിട്ടിയിരിക്കാം. മിതവിനിയോഗവും (thrift), തല്‍ക്കാലനേട്ടത്തെ അവഗണിച്ച് ദീര്‍ഘകാല നേട്ടത്തില്‍ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ച് ഒരിടത്തു തന്നെ താമസിക്കാന്‍ ചില ആദ്യകാല നാടോടികള്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കണം. കാലികള്‍ പോകുന്നിടത്തൊക്കെ പോയി താമസിച്ച്  അവയെ വളര്‍ത്തി ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ നല്ലത് തല്‍ക്കാലം വയറു മുറുക്കിയുടുത്തു ആ ജീവികളെ പോറ്റി അവയുടെ പാലും മറ്റും ഉപയോഗിച്ച് ജീവിക്കുന്നതായിരിക്കും നല്ലത് എന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍ കരുതിയിരിക്കാം. ഇവരുടെ കൂട്ടക്കാര്‍ തന്നെയായിരിക്കും പിന്നീട് കൃഷിയും തുടങ്ങിയിരിക്കുക.

നായാടിയില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തമായി കര്‍ഷകര്‍ കൂടെക്കൂടെയുള്ള ക്ഷാമം നേരിടേണ്ടി വരുന്നുണ്ട്. ഇവര്‍ക്ക് സ്ഥാവരജംഗമ വസ്തുക്കള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച് ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നിടത്ത് പോകാന്‍ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് 'വിത്ത് കുത്തി ഉണ്ണരുത്' എന്നത് കാര്‍ഷികവൃത്തിയുടെ ബാലപാഠമാണ്. ആ ത്വര നിയന്ത്രിക്കാന്‍ സാധിച്ചവര്‍ വിജയിച്ചിരിക്കണം. നല്ല കര്‍ഷകരായിരുന്നിരിക്കണം നല്ല രാജാക്കന്മാര്‍. (ട്രിവിയ:ശ്രീ ബുദ്ധന്റെ പിതാവായ ശുദ്ധോധനന്റെ പേരിന്റെ അര്‍ഥം നല്ല അരി ഉണ്ടാക്കുന്നവന്‍ എന്നാണ്.)

 തല്‍ക്കാലം സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കാനുള്ള വിത്ത് മുന്നില്‍ വച്ച് അടുത്ത വിളവെടുപ്പുവരെ അര്‍ദ്ധപട്ടിണിയും മുഴുപ്പട്ടിണിയുമായി തള്ളിനീക്കാന്‍ ക്ഷാമത്തെ മഹത്വവല്‍ക്കരിക്കുന്ന കഥകളും അവര്‍ ഉണ്ടാക്കി. കര്‍ക്കിടക മാസാചരണം പോലുള്ളവ നോക്കുക. ചാര്‍ളിചാപ്ലിന്‍ ഗോള്‍ഡ്‌ റഷില്‍ ഗതികെട്ട് ഷൂ തിന്നുന്നതുപോലും അചാരപ്രകാരമാക്കുന്നതുപോലെ ഗതികെട്ട് കണ്ണില്‍കണ്ട താളും തകരയും പറിച്ചുതിന്ന് ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനുപോലും ആചാരവിധികളുണ്ടാക്കി എന്നത് രസമല്ലേ?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------

(A curious thought.....ഈ ആധുനിക കാലത്ത് നായാടി ജീവിതം മിക്കവാറും അവസാനിച്ചെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നായാടി ജീവിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടരുണ്ട്. പരമ്പരാഗത മീന്‍പിടുത്തക്കാര്‍.(മത്സ്യത്തെ ഇപ്പോഴും മിക്കവാറും വേട്ടയാടുകയല്ലാതെ  മത്സ്യത്തെ കൃഷി ചെയ്യുന്നത്  ഇപ്പോഴും അത്ര വ്യാപകമല്ല.) കാലവര്‍ഷം കര്‍ഷകരെയും മുക്കുവരെയും ഒരേപോലെ ദുരിതത്തിലാക്കും. പക്ഷേ മുക്കുവര്‍ ഈ  വറുതി നേരിടാന്‍ പ്രത്യേകിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതായി കാണാറില്ല. കര്‍ഷകര്‍ക്ക് അവരുടെ വര്‍ഷകാല ദുരിതം നേരിടാനും (ആഘോഷിക്കാനും) കര്‍ക്കിടമാസാചരണം പോലുള്ള ഒന്ന് പരമ്പരാഗത മുക്കുവര്‍ക്ക് ഇല്ലാത്തതെന്തുകൊണ്ട്? (കര്‍ക്കിടകം തീര്‍ന്നാല്‍ ദുര്‍ഘടം തീര്‍ന്നു എന്നാണു കാര്‍ഷിക നിലപാട്.)  'കാണം വിറ്റും ഓണം കൊള്ളണം' എന്നൊക്കെ കര്‍ഷകന്‍ പറയുമെങ്കിലും അവര്‍ സമൃദ്ധി ആഘോഷിക്കുന്നത് പരിധി വിടില്ല. പഞ്ഞ മാസത്തെ മുന്‍കൂട്ടി തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ നടത്തുകയും ചെയ്യും. മികച്ച വിളവുകൊണ്ടു രക്ഷപ്പെട്ട കര്‍ഷകരുണ്ട്. എന്നാല്‍ ചാകര കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും മുക്കുവനുണ്ടോ?ചാകരക്കോളില്‍നിന്നു അടുത്ത വരുതിയിലേക്ക് മുക്കുവര്‍ ഒരു മുന്‍കരുതലും എടുക്കാത്തതെന്തു കൊണ്ട്? ചെമ്മീനിലെ ചെമ്പന്‍കുഞ്ഞ് മിച്ചം പിടിച്ചു 'വള്ളോം വലേം' വാങ്ങുന്നത് അവരുടെ ഇടയില്‍ അസാധാരണമായ ഒരു കാര്യമായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. കര്‍ഷകര്‍ തരം പോലെ സ്വത്തുവകകള്‍ സംമ്പാദിക്കുമ്പോള്‍ വന്‍കിട മത്സ്യബന്ധന ബോട്ടുകളും സന്നാഹങ്ങളും അധികവും പരമ്പരാഗത മുക്കുവരുടെതല്ല. സമ്പത്ത് കാലത്ത് തൈ പത്തു വയ്ച്ചാല്‍,ആപത്തുകാലത്ത് കാ പത്തു തിന്നാം പോലൊരു ചൊല്ല് മുക്കുവര്‍ക്കുണ്ടോ?പരമ്പരാഗത മുക്കുവരുടെ കുട്ടികളയും പരമ്പരാഗത കര്‍ഷകരുടെ കുട്ടികളെയും വാള്‍ട്ടര്‍ മിഷേലിന്റെ മിട്ടായി പരീക്ഷണത്തിന്‌ വിധേയമാക്കിയാല്‍ എന്തായിരിക്കും റിസള്‍ട്ട്?അവര്‍ക്ക് വിളംബിത സംതൃപ്തി കുറവാണ് എന്ന് വരുമോ?)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

മുന്‍പ് സൂചിപ്പിച്ചപോലെ ആദ്യകാലകൃഷി ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒട്ടും ഗ്ലാമറില്ലാത്തതും. ബൈബിളിലെ കയീന്റെയും ആബേലിന്റെയും കഥയില്‍ ഇത് കാണാം. ആബെല്‍ ആട്ടിടയനും കയീന്‍ കൃഷിക്കാരനും ആയിരുന്നല്ലൊ. ദൈവത്തിന് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട കാഴ്ചവസ്തുക്കള്‍ ആബെലിന്റെയായിരുന്നു എന്നാണ് കഥ. നല്ല കൃഷിഭൂമിക്കുവേണ്ടി ആദ്യകാല കര്‍ഷകരും ചുറ്റുമുള്ള നായാടി ഇടയന്മാരുമായി സംഘര്‍ഷം പതിവായിരുന്നു എന്നും ഇടയന്‍മാര്‍ക്ക് തിരിച്ചടി നേരിട്ടു എന്നും കായീന്റെയും ആബേലിന്റെയും കഥയില്‍നിന്ന് അനുമാനിക്കാം.

കായേനും ആബേലും കര്‍ഷകന്റെയും ആദ്യകാല ഇടയന്റെയും പ്രതിനിധികളാണ്. കര്‍ഷകനാണ് ഇവിടെയും വിജയിക്കുന്നത്. കയീന്റെയും ആബേലിന്റെയും  കഥയെക്കുറിച്ച് അല്‍പ്പം കൂടി....കയിന്‍ എന്നാല്‍ ലോഹപ്പണിക്കാരന്‍ (smith) എന്നാണ് അര്‍ഥം. (സഹോദരനെ കൊന്ന് നാടുവിട്ട കായിന്റെ അന്തര തലമുറയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ കാണാം....''സില്ലാ തൂബല്‍കയീനെ പ്രസവിച്ചു; അവന്‍ ചെമ്പുകൊണ്ടും ഇരിമ്പുകൊണ്ടുമുള്ള ആയുധങ്ങളെ തീര്‍ക്കുന്നവനായ്തീര്‍ന്നു;''(ഉല്പത്തി പുസ്തകം- 4:22). തൂബല്‍ എന്നാല്‍ ലോഹപ്പണിക്ക് പ്രശസ്തമായ ഏഷ്യാമൈനറിലെ ഒരു സ്ഥലമാണ്. അപ്പോള്‍ 'തൂബല്‍കയീന്‍' എന്നാല്‍ തൂബലിലെ കയീന്‍ അഥവാ ലോഹപ്പണിക്കാരന്‍ എന്നര്‍ത്ഥം കിട്ടും.)

അതായത് കൃഷിക്കാരനായ കയീന്‍ ലോഹസംസ്‌കരണത്തിന്റെ (metallurgy) കൂടി ആശാനാണ്. ആബേല്‍ താരതമ്യേനെ പ്രാകൃതനായ ഇടയനും. ആബേല്‍ എന്നാല്‍ ഹീബ്രുവില്‍ നിശ്വാസം (puff of air) എന്നാണര്‍ത്ഥം. കാര്‍ഷികവൃത്തിയും ലോഹസംസ്‌കരണവും കൂടി ഊതിക്കെടുത്തിയ പോലെ ആദ്യകാല ഇടയന്മാരുടെ കാര്യം അവസാനിപ്പിച്ചു, അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞുള്ള ജീവിതരീതിയുടെ അവസാനം കുറിച്ചു എന്ന് വായിക്കാം. കൃഷി പതുക്കെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായതോടു കൂടി കൃഷിയോഗ്യമായ ഭൂമിയും പ്രധാനപ്പെട്ടതായി. പഴയ നിയമം വായിച്ചാല്‍ വ്യക്തമാകുന്ന ഒരു കാര്യം അതിലെ കച്ചവട മനോഭാവമാണ്. തന്നെ ബഹുമാനിച്ചാല്‍  യഹോവ തനിക്കു ഇഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് കൂടെക്കൂടെ നല്ല ഭൂമി ഓഫര്‍ ചെയ്യുന്നതാണ്. പാലും തേനും (ബൈബിളില്‍ പറയുന്ന ഈ തേന്‍ തേനീച്ചയില്‍നിന്നുള്ളതല്ല. ഈന്തപ്പഴം സിറപ്പ് രൂപത്തില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കുന്നതാണ്.) ഒഴുകുന്ന ഭൂമി കൂടാതെ വളര്‍ത്തു മൃഗങ്ങളും സ്വര്‍ണവും ഒക്കെ ഓഫര്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

എങ്കിലും പലപ്പോഴും കൃഷി ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിച്ച് അവര്‍ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കണം. കൃഷി ഉപേക്ഷിച്ചു വീണ്ടും അലയാന്‍ നിര്‍ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. (പല ധാന്യങ്ങളും കൃഷി ആദ്യം പരാജയപ്പെട്ട് ഒരിക്കല്‍ ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം പിന്നീട് ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം മാത്രം വിജയിച്ചതായി ആര്‍ക്കിയോളജി പഠനങ്ങളില്‍ കാണുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണം rye.) കയീന്‍ തന്നെ കൃഷിപ്പണി  ഉപേക്ഷിച്ചു നാടുവിടുന്നുണ്ട്. കയീന്‍ നാടുവിടാനുള്ള സാഹചര്യം കൃഷി ലാഭാകരമല്ലാതായതാണ്. ഒരേ സ്ഥലത്ത് തുടര്‍ച്ചയായി ഒരേ വിള തന്നെ കൃഷി ചെയ്യുന്നത് ഭൂമിയുടെ ഉല്‍പ്പാദനശേഷിയെ നശിപ്പിക്കും എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കി അവര്‍ വരുന്നേയുള്ളൂ. കൃഷി മോശമാകാനുള്ള കാരണം സ്വന്തം സഹോദരന്റെ കൊലയാണ് എന്നാണ് പില്‍കാലത്ത് ബൈബിള്‍ എഴുതപ്പെടുമ്പോള്‍ അവര്‍ പറയുന്ന ന്യായീകരണം. ''ഇപ്പോള്‍ നിന്റെ അനുജന്റെ രക്തം നിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നു ഏറ്റുകൊള്‍വാന്‍ വായിതുറന്ന ദേശം നീ വിട്ടു ശാപഗ്രസ്തനായി പോകേണം. നീ കൃഷി ചെയ്യുമ്പോള്‍ നിലം ഇനിമേലാല്‍ തന്റെ വീര്യം നിനക്കു തരികയില്ല; നീ ഭൂമിയില്‍ ഉഴന്നലയുന്നവന്‍ ആകും.''(ഉല്പത്തി- 4:11,12)

B.C മൂവായിരത്തോടടുപ്പിച്ച് കളിമണ്‍ ഫലകത്തില്‍ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു സുമേറിയന്‍ കഥയുണ്ട്. ചെമ്മരിയാടും ധാന്യവും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കം (Debate between sheep and grain) എന്നാണ്  കഥ അറിയപ്പെടുന്നത്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നപോലെ ആട് മേയ്ക്കലാണോ കൃഷിയാണോ മനുഷ്യര്‍ക്ക്‌ കൂടുതല്‍ പ്രയോജനപ്പെട്ടത് എന്നതാണ് തര്‍ക്കവിഷയം. ആദിയില്‍ ദൈവമായ എന്‍ലില്‍ കന്നുകാലികളുടെ അധിപനായി ലഹറിനെയും ധാന്യങ്ങളുടെ അധിപതിയായി ആഷ്നാനെയും സൃഷ്ട്ടിക്കുന്നു. ഇവര്‍ രണ്ടുപേരും കൂടി മനുഷ്യന്റെ നില മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.''They brought wealth to the assembly. They brought sustenance to the Land. They fulfilled the ordinances of the gods. They filled the store-rooms of the Land with stock. The barns of the Land were heavy with them. When they entered the homes of the poor who crouch in the dust they brought wealth. Both of them, wherever they directed their steps, added to the riches of the household with their weight. Where they stood, they were satisfying; where they settled, they were seemly.''

ഒരു ദിവസം കാലി വളര്‍ത്തലാണോ അതോ നുകവും കലപ്പയുമാണോ മനുഷ്യന് കൂടുതല്‍ ഉപയോഗപ്പെട്ടത്‌ എന്ന് മദ്യപാനത്തിനിടയില്‍ (അല്ലാതെ പിന്നെ എപ്പോ? :-)) ഈ ദൈവങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ തര്‍ക്കിക്കുന്നു. രണ്ടു കൂട്ടരും അവരവരുടെ ന്യായങ്ങള്‍ നിരത്തുന്നു. കഥ അവസാനിക്കുന്നത് മുതിര്‍ന്ന ദൈവമായ എന്‍ലില്‍ ധാന്യങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ആഷ്നാനെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടാണ്. ''Sheep and Grain should be sisters! They should stand together! Of their threefold metal ...... shall not cease. But of the two, Grain shall be the greater. Let Sheep fall on her knees before Grain. Let her kiss the feet of ....... From sunrise till sunset, may the name of Grain be praised. People should submit to the yoke of Grain. Whoever has silver, whoever has jewels, whoever has cattle, whoever has sheep shall take a seat at the gate of whoever has grain, and pass his time there."

സുമേറിയന്‍ കളിമണ്‍ ഫലകങ്ങളില്‍ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ (disputations) എന്നപേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന വേറെയും കഥകളുണ്ട്. വേനലും ശൈത്യവും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കത്തില്‍ (Debate between Winter and Summer) തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് കഴിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഇടയന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു ശൈത്യമാണെങ്കിലും കൃഷിക്ക് സഹായിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട്‌ ശൈത്യമാണ് വിജയിയാകുന്നത്. "Winter is controller of the life-giving waters of all the lands -- the farmer of the gods produces everything. Summer, my son, how can you compare yourself to your brother Winter?'' എന്ന് മധ്യസ്ഥനായ എന്‍ലില്‍ എന്ന ദൈവം‍. വെള്ളിയും ചെമ്പും തമ്മിലുള്ള തര്‍ക്കം (Debate between Silver and Copper) എന്ന കഥയില്‍ കര്‍ഷകന് ആവശ്യമുള്ള മഴു, അരിവാള്‍, കലപ്പ എന്നിവ നല്‍കുന്നു എന്ന നിലയില്‍ ചെമ്പാണ് വിജയിയാകുന്നത്. കൈക്കോട്ടിന്റെ ഗീതം (Song of the hoe) എന്ന സുമേറിയന്‍ ലിഖിതത്തില്‍ കൈക്കോട്ടിന്റെ മഹത്വമാണ് വാഴ്ത്തുന്നത്. എന്‍ലില്‍ ദൈവം മണ്ണ് കിളച്ചാണ് മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌. (യഹോവയും മനുഷ്യനെ ഉണ്ടാക്കാന്‍ മണ്ണാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.) എന്‍ലില്‍ മനുഷ്യന് വേണ്ടി പ്രത്യേകം ഉണ്ടാക്കിയതാണത്രെ കൈക്കോട്ട് എന്ന കാര്‍ഷിക ഉപകരണം. "The hoe makes everything prosper; the hoe makes everything flourish. The hoe is good barley; the hoe is an overseer. The hoe is brick moulds; the hoe has made people exist. It is the hoe that is the strength of young manhood. The hoe and the basket are the tools for building cities. It builds the right kind of house; it cultivates the right kind of fields. It is you, hoe, that extend the good agricultural land!'' സൊറോസ്ട്രിയന്‍ മതഗ്രന്ഥമായ അവെസ്തയില്‍ ആഹൂര മസ്ദ യിമക്ക് സ്വര്‍ണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഒരു കൈക്കോട്ട് നല്‍കുന്നത് ഇതുമായി ചേര്‍ത്ത് വായിക്കാം.

''A larger area or population means more potential inventors, more competing societies, more innovations available to adopt—and more pressure to adopt and retain innovations, because societies failing to do well will be eliminated by competing societies.'' Jared Diamond- Guns,Germs, and Steel.

ഈ സുമേറിയന്‍ കഥകളും കയീന്റെയും ആബേലിന്റെ കഥയും തമ്മിലുള്ള അന്തര്‍ധാര ആര്‍ക്കിയോളജിസ്റ്റുകളാല്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കര്‍ഷകര്‍ സാവധാനം നാടോടി ഇടയരുടെമേല്‍ വിജയം കൈവരിച്ച കഥയാണ് ഇവയെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കൃഷിയും ലോഹസംസ്കരണവുമായുള്ള സ്ഥിരവാസം പതുക്കെ വിജയിച്ചു.''തീക്കനല്‍  ഊതി പണിചെയ്തു ഓരോ ആയുധം തീര്‍ക്കുന്ന കൊല്ലനെ ഞാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു; നശിപ്പിപ്പാന്‍ സംഹാരകനെയും ഞാന്‍ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. ''(യെശയ്യാ: 54:16)

ആദ്യം യഹോവയുടെ അപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റിയെങ്കിലും കര്‍ഷകനായ കായീന്റെ അനന്തരതലമുറ വിജയിച്ചു. അവരുടെ കഥ രസകരമാണ്. നാടുവിട്ട കായിന്‍ ''ഏദെന്നു കിഴക്കു നോദ് ദേശത്തു ചെന്നു അവിടെ പട്ടണം പണിതു'' എന്ന് ബൈബിള്‍. നോദ് എന്നാല്‍ അലഞ്ഞു തിരിയുന്നവന്‍ എന്നര്‍ത്ഥം. അപ്പോള്‍ കായിന്‍ നോമാഡുകളുടെ ഇടയില്‍പ്പോയി അവരെ ലോഹപ്പണി അടക്കമുള്ള പട്ടണത്തിന്റെ രീതികള്‍ പഠിപ്പിച്ചു എന്ന് വായിക്കാം.

''കയീന്‍ തന്റെ ഭാര്യയെ പരിഗ്രഹിച്ചു; അവള്‍ ഗര്‍ഭം ധരിച്ചു ഹാനോക്കിനെ പ്രസവിച്ചു.അവന്‍ ഒരു പട്ടണം പണിതു, ഹാനോക്ക് എന്നു തന്റെ മകന്റെ പേരിട്ടു.
ആദാ യാബാലിനെ പ്രസവിച്ചു; അവന്‍ കൂടാരവാസികള്‍ക്കും പശുപാലകന്മാര്‍ക്കും പിതാവായ്തീര്‍ന്നു.
അവന്റെ സഹോദരന്നു യൂബാല്‍ എന്നു പേര്‍. ഇവന്‍ കിന്നരവും വേണുവും പ്രയോഗിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും പിതാവായ്തീര്‍ന്നു.''(ഉല്പത്തി പുസ്തകം)


അങ്ങനെ പിന്നീട് കയീന്റെ പിന്മുറക്കാരില്‍ ചിലരാണ് കൂടാരവാസികളായ ഇടയന്മാരാകുന്നത്. ആദ്യകാലത്തെ നാടോടി ഇടയന്മാരെക്കാള്‍ ഇമ്പ്രൂവ്ഡ് വേര്‍ഷന്‍. അവരും ഒയാസിസുകളില്‍ കൃഷിചെയ്ത് ജീവികുന്നവരും അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു എന്ന് പിന്നീടുള്ള കഥകളില്‍നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം. ഇടയന്മാരുടെ ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ക്കും ഒരു വിപണി ആവശ്യമാണല്ലോ. അപ്പോള്‍ ബലം പ്രയോഗിച്ചോ അല്ലാതെയോ കര്‍ഷക സമൂഹങ്ങളുമായി അവര്‍ ചില ബന്ധങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തിയിരുന്നു.

വൈകി മാത്രം ഫലം തരുന്ന കാര്‍ഷികവൃത്തി വ്യാപകമായതോടു കൂടെ achievement-based സമൂഹങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ കാണാന്‍ കഴിയും. നഷ്ട്ടപ്പെടാന്‍ വളരെ ഉള്ള ഇക്കൂട്ടര്‍ അത് സംരക്ഷിക്കാനും മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തേടി. ആദ്യകാല കര്‍ഷക ഗ്രാമങ്ങളൊക്കെ കോട്ടകളാലും കിടങ്ങുകളാലും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് കാണാം. ആദ്യ സെറ്റില്‍മെന്റുകളിലൊന്നായ ജെറീക്കോ മുതല്‍ ഇങ്ങനെ കോട്ടകളാല്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി കാണാം. പാടലീപുത്രത്തെ മെഗസ്തെനീസ് വിവരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്....''At the meeting of this river and another is situated Palibothra, a city eighty stadia in length and fifteen in breadth. It is of the shape of a parallelogram, and is girded with a wooden wall, pierced with loopholes for the discharge of arrows. It has a ditch in front for defence and for receiving the sewage of the city.''

അലഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഇടയക്കൂട്ടമായിരുന്നു ഈ കര്‍ഷകര്‍ സമ്പത്തില്‍ കാര്യമായി കണ്ണു വച്ചിരുന്നത്. കൃഷിയിലൊന്നും താല്പര്യമില്ലെങ്കിലും കുറെ ഇടയരെങ്കിലും കര്‍ഷകരുടെ കൂലിപ്പട്ടാളമായി ഗ്രാമത്തില്‍ സ്ഥിരതാമസം തുടങ്ങിയിരിക്കാം. പഴയ നിയമത്തില്‍ യഹോവ കൈത്തൊഴിലുകാരെയും പടയാളികളെയും രണ്ടു വിഭാഗമായാണ് സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് കാണാം. (യെശയ്യാ: 54:16). ഉദാഹരണത്തിന്  നേരത്തെ കണ്ട സൈത്യന്മാര്‍ (Scythians) ഇങ്ങനെ കൂലിപടയാളികളായി സേവനം ചെയ്തിരുന്നു. അതുപോലെ ചില നായാടികളും ചില്ലറ പണികളൊക്കെ ചെയ്ത് ഈ കാര്‍ഷിക ഗ്രാമങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ജീവിച്ചിരിക്കാം. ഈ domestication ന്  തയാറാകാത്ത കൂട്ടര്‍ നായാടികള്‍ തന്നെയായി ഗ്രാമത്തിനു പുറത്ത് തുടര്‍ന്നിരിക്കാം.

നമ്മളിപ്പോള്‍ വര്‍ണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനത്തെത്തി. ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന കര്‍ഷകരും കച്ചവടക്കാരുമായ വൈശ്യര്‍, അവരുടെ കൂലിപ്പടയാളികളും പിന്നീട്  ഭരണകര്‍ത്താക്കളുമായി മാറിയ ഇടയന്മാരായിരുന്ന ക്ഷത്രീയര്‍, സ്വന്തമായി കൃഷി ചെയ്യാനുള്ള അച്ചടക്കമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഈ കര്‍ഷക ഗ്രാമങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ദാസ്യ വേല ചെയ്തു ജീവിക്കാന്‍ തയ്യാറായ നായാടികളായ ശൂദ്രര്‍. സ്വതന്ത്രായി ജീവിക്കാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ച് ഈ കര്‍ഷക ഗ്രാമങ്ങളുടെ പുറത്തു ജീവിച്ചവര്‍ ഈ വര്‍ണ്ണ വ്യവസ്ഥയില്‍ പെടാത്ത അവര്‍ണര്‍.

നേരത്തെ സരതുഷ്ട്ര മതത്തിലെ യിമ ഹിമാപാതത്തില്‍നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന്‍ ആഹൂര മസ്ദ അടച്ചുകെട്ടിയ പ്രദേശം- വാര (Vara- from var, to enclose, vara meaning enclosure.) പണിയാനാണ് നിര്‍ദേശിക്കുന്നത്. ചില യോഗ്യതകളുള്ളവരെ മാത്രം അതില്‍ കയറ്റാനും. ഈ 'വര്‍ 'ധാതുവില്‍ നിന്നാണ് വര്‍ണ്ണം ഉണ്ടാകുന്നത്. അതായത് യിമയുടെ വാരത്തില്‍ അഡ്മിഷന്‍ കിട്ടിയവര്‍ വര്‍ണ്ണമുള്ളവര്‍. അല്ലാത്തവര്‍ അവര്‍ണ്ണര്‍. നായാടികളായി തുടര്‍ന്ന നിഷാദര്‍ അഞ്ചാമതൊരു വര്‍ണ്ണമാണെന്ന് ഋഗ്വേദത്തില്‍ (9:92) സൂചനയുണ്ട്.

ലോകത്ത് എല്ലായിടത്തും ടെക്നോളജി വശത്താക്കിയവര്‍ അതില്ലാത്തവരെ രണ്ടാംതരക്കാരായും അപരിഷ്കൃതരായുമാണ് കണ്ടത്. കൃഷിയും ലോഹസംസ്കരണവും വശമാക്കിയവര്‍ ഇടയന്മാരെയും, സ്ഥിരവാസികള്‍ നാടോടികളെയും രണ്ടാംതരക്കാരായാണ് കണക്കാക്കിയത്. നമ്മുടെതന്നെ ഭാഷയില്‍ 'അരിയാഹാരം കഴിക്കുന്നവന്‍‍' യോഗ്യനും, കിഴങ്ങ് തിന്നുന്ന 'കിഴങ്ങന്‍' അയോഗ്യനുമാകുന്നത് നോക്കുക. അതുപോലെ 'പെറുക്കി' നികൃഷ്ടതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പോസ്റ്റ്‌  തുടരും.....

-

12 അഭിപ്രായങ്ങൾ:

mini//മിനി പറഞ്ഞു...

വായിക്കാനായി സെയ്‌വ് ചെയ്യുന്നു,, പഠിക്കട്ടെ..

mini//മിനി പറഞ്ഞു...

വായിക്കാനായി സെയ്‌വ് ചെയ്യുന്നു,, പഠിക്കട്ടെ..

പാരസിറ്റമോള്‍ പറഞ്ഞു...

very good. thank you

യാത്രികന്‍ പറഞ്ഞു...

അബ്രഹാമും കൂട്ടരും ഇടയന്മാരായിരുന്നുവല്ലോ. പക്ഷെ അവരുടെ ദൈവം ലോകത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ദൈവം ആകുകയും, അവർ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനം ആകുകയും ചെയ്തു എന്നത് ഈ തിയറിയും ആയി എങ്ങിനെ യോജിച്ചു പോകും?

bright പറഞ്ഞു...

അബ്രഹാമിന്റെ ദൈവം ഇപ്പോള്‍ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് ആര് പറഞ്ഞു? ഓര്‍ത്തഡോക്‍സ്‌ ജൂതന്മാരൊഴികെ ആരും അങ്ങേരെ ആരാധിക്കുന്നില്ല. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനം അവരാണ് എന്ന് ഈ ഒന്നോ രണ്ടോ ശതമാനം വരുന്ന ആളുകള്‍ തന്നെ പറഞ്ഞാല്‍ പോരല്ലോ. (ആണ്ടി വലിയ അടിക്കാരനാണ് എന്ന് ആണ്ടിതന്നെ പറഞ്ഞാല്‍ മതിയോ?) ഞാന്‍ പോസ്റ്റില്‍ സൂചിപ്പിച്ചപോലെ ഇടയന്മാര്‍ക്ക് യോജിക്കുന്ന തരത്തില്‍ ദുര്‍വാശിക്കാരനാണ് അബ്രഹാമിന്റെ ദൈവം.റിച്ചാര്‍ഡ്‌ ഡോക്കിന്‍സ്‌ പഴയ നിയമത്തിലെ ദൈവത്തെ വിവരിക്കുന്ന(കു)പ്രസിദ്ധമായ ആ ഭാഗം വിട്ടുകളയുന്നതെങ്ങിനെ? :-)

“The God of the Old Testament is arguably the most unpleasant character in all fiction: jealous and proud of it; a petty, unjust, unforgiving control-freak; a vindictive, bloodthirsty ethnic cleanser; a misogynistic, homophobic,racist, infanticidal, genocidal, filicidal, pestilential, megalomaniacal, sadomasochistic, capriciously malevolent bully.” -Richard Dawkins

ഒരുപക്ഷേ യേശു പോലും അക്കാലത്തുതന്നെ ആ ദൈവത്തെ ഒരു പ്രാകൃതനായി മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാകാം പുതിയ ഒരു ദൈവ സങ്കല്പം അവതരിപ്പിച്ചത്. മറ്റൊരു ഇടയ ഗോത്രമാണ് പിന്നീട് അബ്രഹാമിന്റെ ദൈവത്തെ ചുമന്നു നടക്കുന്നത് എന്നതും ഇതോടുകൂടി വായിക്കാം.

ഷാഡോണ് പറഞ്ഞു...

ഒരുപാട് പുതിയ അറിവുകൾ!!
Thank You..
Following this post..

ഷാഡോണ് പറഞ്ഞു...
രചയിതാവ് ഈ അഭിപ്രായം നീക്കംചെയ്തു.
ഷാഡോണ് പറഞ്ഞു...
രചയിതാവ് ഈ അഭിപ്രായം നീക്കംചെയ്തു.
യാത്രികന്‍ പറഞ്ഞു...

Thanks for the clarification.

Sreejith Sasidharan പറഞ്ഞു...

Relevant facts but a bit too apologetic in interpretation. Seems like you are too much pissed off with Marxian historiographers :)

അജ്ഞാതന്‍ പറഞ്ഞു...

excellent read. though a bit lengthy.

kizhakkayil പറഞ്ഞു...

Feeling the same.......and also a crypto-racist ideology in his subconcious

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails